Citation
தமிழ் இலக்கணம்

Material Information

Title:
தமிழ் இலக்கணம் விசாகப்பெருமாளையர் இயற்றியது
Added title page title:
Tamil̲ ilakkaṇam. Nān̲kām pustakam
Added title page title:
Tiruttaṇikai : Vicākapperumāḷaiyar iyar̲r̲iyatu
Translated Title:
Text book of Tamil grammar. Book IV
Creator:
Vicākapperumāḷaiyar
Place of Publication:
மதராஸ்
Matarās
Publisher:
மாக்மில்லன் அண்டு கம்பெனி, லிமிடெட்
Mākmillan̲ aṇṭu Kampen̲i, Limiṭeṭ
Publication Date:
Language:
Tamil

Subjects

Subjects / Keywords:
Tamil language
Tamil language -- Grammar -- Study and teaching (Primary) -- Textbooks
தமிழ் மொழி
தமிழ் மொழி -- இலக்கணம்
Genre:
Textbooks
Spatial Coverage:
Asia -- India -- Tamil Nadu -- Chennai
ஆசியா -- இந்தியா -- தமிழ்நாடு -- சென்னை
एशिया -- भारत -- तमिलनाडु -- चेन्नई
Coordinates:
13.083333 x 80.266667

Notes

Abstract:
Text book of Tamil grammar for primary education
General Note:
Full title: Tamil̲ ilakkaṇam. Nān̲kām pustakam = A text book of Tamil grammar. Book IV / Tiruttaṇikai - Vicākapperumāḷaiyar iyar̲r̲iyatu.
General Note:
முழு தலைப்பு: தமிழ் இலக்கணம். திருத்தணிகை - விசாகப்பெருமாளையர் இயற்றியது
General Note:
VIAF (name authority) : Vicākapperumāḷaiyar : URI http://viaf.org/viaf/173302546
Language:
Tamil

Record Information

Source Institution:
SOAS University of London
Holding Location:
SOAS, University of London
Rights Management:
This item is licensed with the Creative Commons Attribution, Non-Commercial License. This license lets others remix, tweak, and build upon this work non-commercially, as long as they credit the author and license their new creations under the identical terms.
Resource Identifier:
10007718 ( aleph )
KVO415 /518200 ( soas classmark )

Downloads

This item has the following downloads:


Full Text


A Text Book

TAMIL GRAMMAR

Book IV

BY

Vidvan 1, VISAGAPPERUMAL IYER

தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

நான்காம்‌ பஸ்தகம்‌
அிருத்தரிஐ- - விசாகப்‌ பெருமாணயர்‌

இயற்றியது,

௦ ப
| DEPARTMENT 0 பதவ,

ட “இப்ப OF ORIENTAL AND Armies;
NNWERSITY OF. ல்‌ ்‌

MACMILLAN ம்‌ a LIMITED,

1
அணி
NNN NNN

MADRAS, BOMBAY, CALCUTTA AND. LONDON,
a 1921
al Rela) s Reserved:
கக்‌. [விலை 12 அண









MACMILLAN'S EASY SELECTIONS FROM
TAMIL POETRY.

பாலதீதிச்‌ செய்யுள்‌ திரட்டு.

ஓளவையார்‌ அதிலீர ராமபாண்டியன்‌ 4 மதலிய முற்கால
விதீவ சரோமணிகள்‌ எழுதிவைத்த அருமையான நீதிறூல்கள்‌ சிறு
வர்கள்‌ மனத்திலும்‌ பதியக்‌ கூடியவாறு தெளிவான. கன்யா
யில்‌ மனப்பாடம்‌ பண்ணுவச நகு அனுகூலமான செய்‌ யுள்‌ வடிவில்‌
அமைம்‌ திருக்கின்‌ றன்‌. . ஆதரிப்பாரில்லாமல்‌ அந்நூல்கள்‌ இப்‌
பொழுது பாடசாலைகளில்‌ . அதிகமாகப்‌ போதிக்கப்படவில்லை,
தீங்களைக்‌ கல்விமான்கள்‌ என்று மதித்திருக்கும்‌ பல. தமிழ்மக்கள்‌
கூடத்‌ தங்கள்‌ முன்னோகளுக்கு அரிச்சுவழிப்‌ பாடமான இவ்வரிய
கால்களைக்‌ கண்ணாலும்‌ கண்டறியா தவர்களா யிருக்க்ரொர்கள்‌. இது
தீமிழ்ஈநாட்டிற்கும்‌ தமிழ்‌ மொழிக்கும்‌ மிகவும்‌ மானக்கேடான
விஷயமன்றே ? இக்‌ குறைபாட்டை நிவாத்திக்கக்‌ கருதி அவ்வரிய
நீதிறூல்களைச்‌ இறவர்களும்‌ பிதரும்‌ படி ப்டடியாய்க்‌ கற்று அறிந்து
கொள்வதற்‌ கேற்றவாஅ பல பகுதிகளாகப்‌ பிரித்து, பதவுரை
யுடன்‌, கல்ல காகிதத்தில்‌ தெளிவான எழுத்‌ அகளால்‌ . அழகாக
அச்சிடலாமிற்ற, : அந்‌. நீதிநூல்களின்‌ பகுப்பும்‌. அடக்கமும்‌
வருமாறு ்‌
முதற்படி, (ஜூனியர்‌-[ப10ா)

பகுதி 1, உலகநீதி, ஆத்திசூடி
(2-வஅ வகுப்புக்கு ஏற்ற).
9p அத கொன்ைதவேம்‌ தல்‌, வெற்றிவேற்கை
(௮௮ ன ஏற்றத).
(4-வது வகுப்புக்கு எற்தத).

இடைப்படி. (இன்டர்மீடியேட்‌-[ntermediate)
பகுதி 1. நீதிவெண்பா ்‌ ர
(5-வது வகுப்புக்கு ஏற்‌ ௪),
ந 2. நன்னெறி, இனிது 40, இன்னா 40 ய்‌
(6-வது வகுப்புக்கும்‌ ல்‌ பாரத்திக்கும்‌ ஏ ந்தது),
உயர்ட்டி. (ஷீனியர்‌ - 82௦0) ப
பகுதி 1. முஅமொழிக்காஞ்‌9, நீதிறெறி விளக்கம்‌... 5 6

(7-வஅ வகுப்புக்கும்‌ 2-ம்‌ பாரத்துிக்கும்‌ ஏத்தத),
டி ௮. இரிகடுகம்‌, நான்மணிக்கடிகை ல ச

(8-வது வகுப்புக்கும்‌ 8-ம்‌ டாரத்துக்கும்‌ ஏற்றது],





A Text Book

TAMIL GRAMMAR

Book IV

தமிழ இலக்கணம்‌

நான்காம்‌ புஸ்‌-தகம்‌.
இருத்தணிகை - விசாகப்பெருமாளையர்‌

நடி 7 Vv ல்தகை
0 பம்பு உ கூத TT
SCHOOL OF

்‌ மாக்மில்லன்‌ அண்ட கம்பேனி, லிமிடெட்‌
சென்னை, பம்பாய்‌, கல்கத்தா, லண்டன்‌.

1991
SOAS, University of London

NINN

18 0803079 1 -





PRINTED AT THE

‘COMMERCIAL PRESS’
MADRAS, 8. E.











மூகவுமை.



(இக்‌ நூலாசிரியர்‌ விசாகப்பெருமாளையர்‌, இவரும்‌
சரவணப்‌ பெருமாளையரும்‌ சகோதரர்கள்‌ ; திருத்‌
தணிகைப்‌ புராணம்‌ பாடிய கச்சியப்ப முனிவர்‌
மாணவரான கந்தப்பையர்‌ என்பவருடைய குமாரர்‌
கள்‌ ; சங்கம குலத்தவர்கள்‌ ; வீரசைவ மதத்தினர்‌
கள்‌ ; பத்தொன்பதாம்‌ நூற்றாண்டின்‌ முற்பகுதியில்‌
இருந்தவர்கள்‌, இவர்கள்‌ பிறப்பிடம்‌ திருத்தணிகைப்‌
பதி,

இவர்கள்‌ இருவரும்‌, அக்காலத்தில்‌ பிரபல
வித்வசிகாமணியாய்‌ விளங்கிச்‌ சென்னையில்‌ வசித்து
வந்த முகவை - இராமானுஜகவிராயரை அடித்துத்‌
தமிழ்‌ இலக்கண இலக்கியங்களை ஐயந்திரிபறக்‌ கற்றுச்‌
சிறந்த தமிழ்ப்புலவர்க ளாயினர்‌, இவர்களில்‌ இளைய



ரான சரவணப்‌ பெருமாளையர்‌ துரைத்தன கலாசாலை
யில்‌ தமிழ்ப்‌ போதகாசிரியராக இருந்தார்‌. சகோத
ரர்கள்‌ இருவரும்‌ தமிழ்மொழி வளர்ச்சியில்‌ மிகுந்த
கருத்துடையராய்ப்‌ பல நூல்களுக்கு உரையும்‌ வசன
ரூபமான இலக்கண நூல்களும்‌ செய்து தமிமுலகத்‌
தைக்‌ கடமைப்படுத்தினவர்கள்‌, திருக்குறள்‌, நைட
தம்‌, பிரபுலிங்கலீலை, ஈன்னூல்‌ இவற்றிற்கு உரையும்‌,
ஐந்‌இலக்கணங்களையும்‌ சுருக்கமாக வினாவிடைப்‌
போங்கில்‌ தெளிவுபெற எழுதிய இலக்கணச்‌ சுருக்க





வினாவிடையும்‌, இவ்‌ விலக்கண காலும்‌ இவர்கள்‌
எழுதியவை, இவற்றுள்‌ இலக்கிய ச௪ம்பந்தமானவை
சரவணப்‌ பெருமாளையர்‌ பெயராலும்‌, இலக்கண சம்‌
பந்தமானவை விசாகப்‌ பெருமாளையர்‌ பெயராலும்‌

வெளீவந்தனவாகக்‌ காணப்படுகின்றன,
மழவை - மகாலிங்கயைரும்‌, சந்திரசேகர கவி
ராஜபண்டி தர்‌ என்பவரும்‌, இவர்களிடத்துக்‌ கல்விகற்‌

அத்‌ தேர்ந்தவர்கள்‌,

கல்வி சம்பந்தமான எத்துறையில்‌ எவ்வகை
மூயற்சி செய்வதானாலும்‌ இலக்கணமாகிய கருவிநூல்‌
உணர்ச்சி இன்றியமையாதென்பதையும்‌, தமிழில்‌

உள்ள புராதன இலக்கண நூல்கள்‌ தம்மளவில்‌ குறை
பாடில்லனவாயினும்‌ செய்யுள்‌ ஈடையில்‌ அமைர்திருத்‌
தல்‌ முதலிய சில இடர்ப்பாகெளினால்‌ எனளிதிலே கற்‌
றறிவதற்கு ஏற்றவையல்ல ௪ ன்‌ பதையும்‌ நன்குணர்ந்து
இவ்‌ விலக்கணநூல்‌ செய்யப்பட்டதாகப்‌ பழைய
பிரதியின்‌ முகவுரை கூறுகின்றது, சற்றேறக்குறைய
அறுபது வருஷங்களுக்கு முன்‌ இயற்றப்பட்ட இவ்‌
விலக்கண நூலில்‌ முதன்‌ முதலாகக்‌ காட்டப்பட்ட
தமிழிலக்கணப்‌ பாகுபாடே இஞ்ஞான்றைப்‌ பிரபல
வித்வ சிரேஷ்டர்களாற்‌ சிறந்ததெனப்‌ பாராட்டிக்‌
கையாளப்பட்டு வருகிறதென்றால்‌ இக்நாலின்‌ அரு
மையைச்‌ சொல்லவும்‌ வேண்டுமோ ? பேரிலக்கணங்‌
களைக்‌ கற்றுணர்ந்த பண்டிதர்களும்‌ தமக்கு அரியவாய
பல இலக்கண அுட்பங்கள்‌ இந்நூலில்‌ எளியவாகக்‌

இடக்கக்‌ காண்பார்கள்‌ என்பது மிகையாகாது, தெள்‌
















ளத்‌ தெளிந்த இவ்விலக்கண நூலை ஈன்கு கற்றுணர்ந்த
மாணவர்களுக்கு ஈன்னூல்‌ நடுக்கம்‌ தராது; ஈன்னூ

லாகவே விளங்கும்‌,

இந்‌ நூலின்‌ பழைய பதிப்பில்‌ ஆக்கியோரால்‌

பாயிரம்‌” என எழுதப்பட்ட முகவுரை வருமா:

இலக்கண இலக்கிய கணித பூகோள ககோளாதி
நூல்களை யெல்லர்ம்‌, இக்கசீலக்து இத்தேசக்தை ஆளுடன்‌ ஐ
இங்லீஷ்காரர்களும்‌, அவர்கள்‌ வரிக்கும்‌ கண்டத்‌ இலுள்ள
ஏனையேரர்களும்‌, செய்யுள்களிலே இயற்றிக்‌ கற்பிப்பதை
விட்டு, வசனங்களிலே தெளிவுத இயறந்றிச்‌ சிறுவர்க்குக்‌ கத்‌
பிததுக்கொண்டு வருடின்‌ றனர்‌. அதனால்‌ அக்‌ கண்டத்தில்‌
வாழும்‌ சிறுவர்கள்‌ இல ஈாட்களிலே பல நூல்களைக்‌ கற்றுப்‌
பல விஷயங்களையும்‌ உணர்ர்து பல தொழில்களையும்‌ இயற்‌
அம்‌ இதமுடைய ரா௫இன்தனர்‌,

*இத்தேசத்தார்‌ ௮௩ நால்களையெல்லாம்‌ செய்யுளிலே





செய்து அவற்றிற்குத்‌ திரிசொற்களால்‌ உரையியத்றிச்‌ இறு



வாக்குக்‌ கற்பித்துவருன்றனர்‌, இவ்வாறு செய்யுளில்‌



இயற்றப்பட்ட அால்கள்‌, நிகண்டு முதலிய கருவி நால்களைக்‌




கற்றன்றிக்‌ கற்கப்படாவாம்‌, ஆகவே, அவத்றள்‌ ஒரு நாலைக்‌
கற்பதற்கு நெடுமாள்‌ செல்லுஇன்‌ ஐ௮, செல்லவே, பல நூல்‌



களைக்‌ கற்றுணர்ந்து எத்தொழில்களையுஞ்‌ செய்யத்தக்கவர்க




ளாவது அரிதாம்‌.






(6 இதனால்‌ இச்காட்டுச்‌ சிறுவர்கள்‌ தங்கள்‌ வாழ்காட்‌

கள்‌ வீணாட்படாமத்‌ சல நாட்களில்‌ அப்‌ பல நூல்களையும்‌



கற்தறிர்து எத்‌ தொழில்களையும்‌ செய்யத்தக்க வல்லமை
அடைவதற்கு,



அமந்றூல்களை யெல்லாம்‌ உலக வழக்இயற்





சொற்களால்‌ உரைவசனமாகத்‌ கெளிவுறச்‌ செய்து கல்விச்‌
சாலைகளிலே உபயோக முறும்படி செய்தல்‌ ஈன்றென்னும்‌
கருத்துக்கொண்டு, தமிழ்‌ கற்கப்புகுவோரும்‌ அவ்வாறாக அம்‌
ால்களைச்‌ செய்யப்‌ புகுவோரும்‌ தமிழ்சடை நன்குணர்ந்து
எழுஅவதற்கு இன்றியமையாக்‌ கருவியாயுள்ள எழுத்திலக்‌
கண த்தையும்‌ செரீல்லிலக்கண த்தையும்‌ யாவரும்‌ எளிதின்‌
உணரும்படி கடின சந்‌ தியின்றி உரைவசனமாகப்‌ பாலபோத

விலக்கணம்‌ என்னும்‌ பெயரினால்‌ இந்நூல்‌ செய்யப்பட்ட

தென அறிக,”





உள்ளுறை,
பங்கி,
1. எழுத்ததிகாரம்‌. 5 ட்‌ (1-48)
1, எழுத்தின்‌ பெயரியல்‌ *** 1-17
2, எழுத்தின்‌ அளபியல்‌ ... 18-25
8. எழுத்தின்‌ நிலையியல்‌ .... 26-40:
4, எழுத்தின்‌ ஒழிபியல்‌ ப்‌ 41-43

11. சோல்லதிகாரம்‌. ... (44-986)
1. பெயர்ச்‌ சொல்லியல்‌ ... 44-129
2, வினைச்‌ சொல்லியல்‌ i 128-194
3. இடைச்‌ சொல்லியல்‌. ... 195-229
4. உரிச்‌ சொல்லியல்‌ 023-296

111. புணர்ச்சியதிகாரம்‌, ... (287-845)
1, உயிரீற்றுப்‌ புணரியல்‌ ... 287-289
2. மெய்யீற்றுப்‌ புணரியல்‌ ... 490-817
8. பொதுப்‌ புணரியல்‌ ட 218-331
4. வடவெழுத்துப்‌ புணரியல்‌ 382-345

IV. தோடர்மோழியதிகாரம்‌ உ (840-418)
1. தொகைநிலைத்தொடரியல்‌ 840-901
2. தொகாநிலைத்தொடரியல்‌... 862-364
3. பிரயோகவியல்‌ oo 865-878
4, ஒழிபியல்‌ oo 379-418









தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

I. எழுத்ததிகாரம்‌.

1. எழுத்‌ தின்‌ பெயரியல்‌.

1. இலக்கணநூலாவது, நூல்‌ வழக்கத்தை
யும்‌, உயர்ந்தோர்‌ வழக்கத்தையும்‌ ஈன்றுக அறிந்து
எழுதுவதற்கும்‌ பேசுவதற்குங்‌ கருவியாக இருக்கின்ற
நூலாம்‌,

9, இக்நூல்‌--எமுத்ததிகா.ரம்‌, சொல்லஇகாரம்‌,
புணர்ச்சியதிகாரம்‌, தொடர்மொழியதிகாரம்‌. என
நான்கு அதிகாரங்களாக வகுக்கப்படும்‌.

3. அவைகளில்‌ எழுத்ததிகாரம்‌, எழுத்தின்‌
பெயரியல்‌, எழுத்தின்‌௮ளபியல்‌, எழுத்தின்‌ நிலையியல்‌,
எழுத்தின்‌ ஒழிபியல்‌ என நான்கு இயல்களாக வகுக்கப்‌

படும்‌,



4, எழுத்தாவது சொல்லுக்கு முதற்‌ காரணமா
யுள்ளது.

5, அன, முதலெழுத்தென்றும்‌, சார்பெழுத்‌
தென்றும்‌ இரண்டு வகைப்படும்‌, ப



6. முதலேழத்துகள்‌,—௨ பிரேமுக்கு, மெய்‌
யெழுத்தும்‌ ஆம்‌,





தமிழ்‌ இலக்க ணம்‌



7. உயிரேழுத்துகள்‌--௮, ஆ, இ, ஈ, ௨, ஊ, ௪,
ஏ, ஐ, ஓ, ஓ, ஒள என்னும்‌ இப்‌ பன்னிரண்டு எழுத்து
களுமாம்‌.

8. இவைகளில்‌--௮, இ, ௨, எ, ஓ இவ்‌ வைந்‌
தும்‌ குற்றேழுத்துகளாம்‌.

9. ஆ,ஈ,ஊ, ஏ, ஐ, ஓ, ஒள இவ்‌ வேழமும்‌ நேட்‌
டேழுத்துகளாம்‌.





10. மேய்யேழுத்துகள்‌--க்‌, ங்‌, ச்‌, ஞ்‌ ட்‌, ண்‌,
த்‌, ந்‌, ப்‌ம்‌,ய்‌, ர்‌, ல்‌, வ்‌,ழ்‌,ள்‌,ற்‌,ன்‌ இப்பதினெட்டு
எழுத்துகளுமாம்‌.

11, இவைகளில்‌--௧, ௪, ட, த,ப, ற என்கின்ற
ஆறும்‌ வல்லேழுத்துகளாம்‌.

12, க,ஞூண, ந, ம,ன என்கின்ற. ஆறும்‌
மேல்லழுத்துகளாம்‌.

18, ய,7,ல,வ,ழ,ள என்கின்ற ஆறும்‌
இடையேழுத்துகளாம்‌.

14, சார்பேழுத்துகள்‌--ஆய்தவெழுத்‌ அம்‌, உயிர்‌
மெய்யெழுத்தும்‌ ஆம்‌.

15. அவைகளில்‌ ஆய்த வேழுத்து, குற்றெழுத்‌
திற்கும்‌, உயிர்மெய்வல்லெழுத்திற்கும்‌ நடுவே மூன்று
புள்ளி வடி.வாய்‌ வரும்‌ ஓமெழுத்தாம்‌,

உதாரணம்‌.-—௭ஃகு, ௧2௦௬, ௮௯௮, பஃதி எனவரும்‌,

16. உயிர்மேய்யேழுத்துகள்‌—பன்னிரண்டு உயி
ரும்‌, பதினெட்டு மெய்களின்‌ மேலும்‌ தனித்தனி ஏறி
வருதலாலாகிய இருகாற்றுப்‌ பதினாறாம்‌,







எழுத்ததிகாரம்‌ 5

அவை, ௧, கா, கி, 5, முதலியவையாம்‌,



மேற்கூறப்பட்ட முதலுஞ்சார்புமாகிய இருஅற்று
நாற்பத்தே ழெழுத்துகளும்‌, தமிழ்‌ நெடுங்கணக்கில்‌

வழங்கிவருதல்‌ காண்க,

17. சமஸ்கிருத எழுத்துகளுள்‌, ஜ, 0௦, ஓ,ஸ,
ஹ, க்ஷ முதலிய சில எழுத்துகள்‌ தமிழினுள்‌ உலக
வழக்கில்‌ வழங்கி வரும்‌, அவை வருமாறு: புஜம்‌, பா
ஸமம்‌, மேஷம்‌, வாஸம்‌, மஹாராஜன்‌, பக்ஷம்‌--என்‌

வரும்‌,

சமஸ்கிருத எழுத்துகள்‌, செய்யுளில்‌ வருங்கால்‌
இரிந்து வரும்‌, அவை இரிந்து வருமாறு பின்னர்க்‌
கூறப்படும்‌,

2. எழுத்தின்‌ அளபியல்‌,

18. குற்றெழுத்திற்கு மாத்திரை ஓன்றாம்‌ ;
நெட்டெழுத்திற்கு மாத்திரை இரண்டாம்‌.

மெய்‌ யெழுத்திற்கும்‌, ஆய்த வெழுத்திற்கும்‌
தனித்தனி மாத்திரை அமையாம்‌,

உயிர்மெய்க்‌ குற்றெழுத்திற்கு, ஏறிய உயிரின்‌
அளவாகிய மாத்திரை ஒன்றாம்‌ ; உயிர்மெய்‌ நெட்‌
டெழுத்திற்கு, ஏறிய உயிரி னளவாகிய மாத்திரை

இரண்டாம்‌,

[ஒரு மாத்திரை “என்னுங்‌ காலவளவையாவ அ

்‌ ்‌ ்‌ 9

மாந்தருடைய இயல்பாக எழுகின்ற கண்ணிமைப்பொ
முது, அல்லது, கைந்நொடிப்பொழுதாம்‌, ]





தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

19. உயிரெழுத்துகளிலே, உகரமும்‌, இகர
மும்‌ சிலவிடங்களில்‌ அமைமாத்திரை ஓலித்துநிற்கும்‌.
அவ்வுகரத்திற்குக்‌ குற்றியலுகரமென்றும்‌, அவ்விகா த
திற்குக்‌ குற்றிய லிகரமென்றும்‌ பெயராம்‌,

குற்றிய லுகரத்திற்கும்‌ குற்றிய லிகரத்திற்கும்‌
தனித்தனி மாத்திரை அமையாம்‌.

20. குற்றிய லுகரமாவது, தனியே வருகிற
நெட்டெழுத்துக்குப்‌ பின்னும்‌, இணைந்து வருகிற எல்‌
லா வெழுத்துகளுக்குப்‌ பின்னும்‌, வல்லின மெய்களில்‌
ஏறி நிற்கும்‌ உகரமாம்‌,

அவ்வுகரம்‌ - நெடிற்றொடர்‌ குற்றியலுகரம்‌,
ஆய்தத்தொடர்‌ குற்றிய லுகரம்‌, உயிர்த்தொடர்‌ குற்றிய

லுகரம்‌, வன்றொடர்‌ குற்றியலுகரம்‌, மென்றொடர்‌
குற்றியலுகரம்‌, இடைத்தொடர்‌ குற்றியலுகரம்‌
என அஅவகைப்பமிம்‌,

உ - மாகு ஆடு ஆறு,
எஃகு கஃசு ௮௦௮.
வரகு பலாச அரிது,
கொக்கு கச்சு பட்டு.
சங்கு வண்டு புந்து,

அல்கு எய்து தெள்கு.

அன்றியும்‌, நுந்தை என்னுஞ்‌ சொல்லிலே. ஈ௧.ர
மெய்யிலிருக்கற உகரமுங்‌ குற்றியலுகரமெனப்படும்‌.

21. தனிக்‌ குற்றெழுத்திற்குப்‌ பின்‌ வல்லினமெய்‌
களில்‌ எறி நிற்கும்‌ உகரமும்‌; குற்றெழுத்திற்குப்‌ பின்‌
னும்‌ நெட்டெழுத்திற்குப்‌ பின்னும்‌ ஆய்தமும்‌ வல்‌







எழுத்ததிகாரம்‌ 5

லினமெய்யும்‌ ஒழிய இணைந்து வரும்‌ ஏனைய எழுத்‌
துகளுக்குப்‌ பின்னும்‌ மெல்லினமெய்களிலும்‌, இடை
மின மெய்களிலும்‌ எறி நிற்கும்‌ உகரமும்‌ முற்றிய
லுக.ரமாமென அறிக.

உ-ம்‌.--கு, கொகு,கடு, ௮௮௫, கணு, இரு, வழு, பூணு,
வாமு, உருமு, கதவு.

22, குற்றிய லிகரமாவது, யகரம்‌ வந்து புணரு
மிடத்துக்‌ குற்றிய லுகரந்‌ இரிந்த இகரமாம்‌.

உ. ம்‌.--சாஇயரது, எஃயோது, வர௫யாது, கெர்க்க
யா௫,சங்யொது, அல்டியாது,

அன்றியும்‌, மியா என்னும்‌ அசைச்‌ சொல்லிலே
மகரத்தை யூர்க்துகிற்கும்‌ இகரமும்‌, குற்றியலிகரம்‌
எனப்படும்‌,

28. உயிரெழுத்துகளிலும்‌ மெய்யெழுத்துகளி
லும்‌ சிலசில, தம்‌ மாத்திரைகளின்‌ மிகுந்து ஒலித்து
வரும்‌. உயிரில்‌ மிகுந்து ஒலித்து வருபவைகளுக்கு
உயிரளபெடை யென்றும்‌, மெய்யில்‌ மிகுந்து ஒலித்து
வருபவைகளுக்கு ஒற்றளபெடையென்றும்‌ பெயராம்‌,

94, உயிரளபேடை--உயிட ரமுத்துகளிலே கெட்‌

டெழுத்தேழும்‌ ஓசை குறைந்தவிடத்து மொழிக்கு
மூதலிலாவது, இடையிலாவது, கடையிலாவது, தம்‌
மாத்திரையின்‌ அதிகமாக ஓலித்துகிற்கும்‌.

எந்த நெட்டெழுத்து நீண்டொலிக்கின்றதோ
அதற்கனமான குற்றெழுத்து அதன்பின்‌ அறிகுறி

யாக எழுதப்படும்‌.

உ - ம.—ஆஅடை, ஈஇடு, ஊஉதல்‌, ஏ௭டு, ஐஇயம்‌,
ஓஒடு, ஒளஉவை., அலாஅபு. பலாஅ,









தமிழ்‌ இலக்கணம்‌
இவ்வுயிரளபெடைக்கு;, மாத்திரை ஞன்றாம்‌:

25. ஒற்றளபேடை--மெய்யெழுத்துகளிலே, ங்‌,
ஞ்‌ ண்‌, ந்‌,ம்‌,ன்‌.வ்‌,ய்‌,ல்‌,ள்‌ என்னும்‌ இப்‌ பத்து மெய்‌
களும்‌, அய்தமும்‌ ஓசை குறைந்தவிடத்து மொழிக்கு
இடையிலாவது கடையிலாவது தம்‌ மாத்திரையின்‌
அதிகமாக ஓலித்துநிற்கும்‌,

எந்த மெய்யெழுத்து நீண்டொலிக்கின்றதோ
அந்த மெய்யெழுத்தே அதன்பின்‌ அறிகுறியாக எழு
தப்படும்‌, இவை, குறிற்€மும்‌ குறிலிணைக்கமும்‌
வருமெனக்‌ கொள்க,

உ - மஅமங்ங்குல்‌, -மஞ்ஞ்சு, கண்ண்டம்‌, பம்ச்து,
அம்ம்பு,அன்ன்பு, தெவ்வ்வர்‌,வெய்ய்யர்‌, செல்ல்க,கொள்ள்க,

௭௦௦௫. அரங்ங்கு, அங்ங்கனிற்த. மடங்ங்கலந்த,

இவ்‌ வொற்றளபெடைக்கு மாத்திரை ஒன்றாம்‌.

8. எழுத்தின்‌ நிலையியல்‌.
26. எழுத்தின்‌ நிலை--மூ.தல்கிலை, இது திகிலை,

இடைநிலை என மூன்று வகைப்படும்‌,

[முதல்நிலை]
27. பன்னிரண்டு உயிரெழுத்துகளும்‌, ௧, ௪, த,
ந, ப, ம, வ,ய, ஞ என்னும்‌ ஒன்பது உயிர்மெய்யெ
முத்துகளும்‌ சொற்களுக்கு முதலில்‌ நிற்கும்‌ எழுத்‌
அகளாம்‌,

உ-ம்‌,- அணி, ஆடை, இலை, ஈரல்‌, ஊர்தி, எழு

ஏணி, ஐயம்‌, ஒளி, ஓடு, ஒளவை. கரி, சரி, தலை, நன்மை,

பம்‌ ௮, மணி, வயல்‌, யமன்‌, ஞமலி,









எழுத்ததிகாரம்‌

இவ்வொன்பது மெய்களுள்‌ வல்லினமெய்‌, ௧, ௪,
த, ப என்னும்‌ நான்கெனவும்‌ ; மெல்லினமெய்‌, ஞ, ௩
ம என்னும்‌ மூன்றெனவும்‌ ; - இடையினமெய்‌, ய, வ
என்னும்‌ இரண்டெனவும்‌ அறிக,

28. இவைகளிலே, ௧, ௪, த, ந, ப, ம என்னும்‌
ஆனு மெய்களும்‌, பன்னிரண்டு உயிரோடு மொழிக்கு
முதலாக வரும்‌.

உ- ம்‌.--களி, காளி, இளி, ரை, குளிர்‌,கூடு, கெண்‌
டை, கேழல்‌, கைதை, கொண்டை, கோடை, கெளவை.

1 rE ம 2 ப்‌ SUT இ T மு 7 pm ்‌ 7 3

சங்கு, சாக்து, சனம்‌, €ர்‌, சுக்கு, சூரல்‌,செக்கு,சேவல்‌,
சையம்‌, சொல்‌, சோறு, செளரியம்‌, '

தகை, தார்‌, திதலை, தீமை, அளை, தூ௪,தெளிவு, தேன்‌,
தையல்‌, தொண்டு, தோடு, ( தெளவை,

நஞ்சு, ஈாரி, நிலம்‌, நீறு, அகம்‌, நூல்‌, செல்‌, கேர்மை,
நைதல்‌, கொய்து, கோய்‌, கெளவி,

பந்து, பால்‌, பிட்டு, பீடு, புல்‌, பூண்டு, பெருமை, பேடு,

பையல்‌, பொன்‌, போது, பெளவம்‌.

3 ச்‌

மனை, மாடு, மின்னல்‌, மீன்‌, முள்‌, ரி; ன

மேதி, மையல்‌, மொட்டு, மோதிரம்‌, மெளவல்‌

29. வகரமெய்‌, ௮, ஆ, இ,ஈ,௭,ஏ, ஐ, ஒள

என்னும்‌ எட்டு உயிரோடு மொழிக்கு முதலாகி வரும்‌ ,

றம்‌ முக , வாளி, விளி, வீடு, வெண்மை, வேரல்‌,

வையம்‌, வெளவால்‌.

30. யகரமெய்‌, ௮, ஆ, ௨, ஊ, ஓ, ஒள என
னும்‌ ஆது உயிரோடு மொழிக்கு முதலாக வரும்‌.

ள்‌ ; -
உ ஃ ம்‌_.யவனர்‌, யானை, யுகம்‌ யூகம்‌, யோகம்‌, யெள

ச்‌
வனம்‌,





தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

31, ஞகரமெய்‌, ௮, ஆ, ௭, ஓ என்னும்‌ நான்கு
உயிரோட மொழிக்கு முதலாக வரும்‌.
உ -ம்‌,--ஞமலி, ஞாலம்‌, ஞெ௫ழி, ஞொள்கல்‌,

[இறுதிநிலை ]
32. எகரம்‌ ஒழிந்த பதினோருயிர்களும்‌, ஞ்‌, ண்‌,
ந, ம்‌,ன்‌, ய்‌,ர்‌, ல்‌,வ்‌, ழ்‌,ள்‌ என்கிற பதினொரு
மெய்களும்‌ மொழிக்கு இறுதியில்‌ நிற்கும்‌ எழுத்து
களாம்‌,
உ.ம்‌.--விள, பலா, இளி, த, கடு, பூ, சே, கை,
கொ, போ, வெள, உரிஞ்‌, மண்‌, வெரிந்‌, மரம்‌, பொன்‌, காய்‌,

வேர்‌, வேல்‌, தெவ்‌, யாழ்‌, வாள்‌.

[ இடைநிலை]

38, இடைகிலையாவது; ஒருமொழியிலும்‌ தொ
டர்‌ மொழியிலும்‌ இரண்டெழுத்துப்‌) பொருந்தும்‌
பொருத்துவாயாம்‌.

94. அது, மெய்ம்மயக்கமும்‌, உயிர்மெய்ம்மயக்‌
கமும்‌ என இருவகைப்படும்‌.

35, அவைகளுள்‌, மேய்ம்மயக்கமாவது, மெய
யுடன்‌ மெய்‌ பொருக்துவதாம்‌.

86. அம்‌ மெய்ம்மயக்கம்‌, உடனிலை மெய்ம்‌
மயக்கம்‌ எனவும்‌, வேற்றுநிலைமெய்ம்மயக்கம்‌. என

வும்‌ இருவகைப்படும்‌.
87. மெய்‌ பதினெட்டில்‌, ௧, ச, தப என்றெ

நான்கும்‌ தம்முடனே தாம்‌ மயங்கிவரும்‌. (மயங்குதல்‌
சேர்தல்‌,)

உ - ம. சக்கு, கச்சு, பத்து, செப்பு,







எழுத்ததிகாரம்‌ 9

38, ர, ழ, இவ்விரண்டு மெய்களும்‌ ப்‌ மெய்‌
களோடு மயங்கி வரும்‌.

உ.ம்‌,--சேர்தல்‌, வாழ்தல்‌,

89. ௬,ஞ, ட,ண, ௩,மயல, வ,ள றன
இப்‌ பன்னிரண்டு மெய்களும்‌ தம்மெய்யோடும்‌, வேது
மெய்யோடும்‌ மயங்க வரும்‌.

உ- ம்‌.--அங்கனம்‌, அங்கு. மஞ்ஞை, மஞ்சு.வஉட்டம்‌,
வட்கல்‌. வண்ணம்‌, வண்டு, வெர்டீர்‌, வேந்து, அம்மை,
அம்பு. வெய்யர்‌, வெய்‌.௮, வெல்லம்‌, வெல்க, தெவ்வர்‌, தெவ்‌
யாத, கொள்ளல்‌, கொள்க. கற்றல்‌, . கற்பு, அன்னை, அன்பு.

40, உயிர்மெய்ம்‌ மயக்கம்‌, உயிருடன்‌ மெய்யும்‌
மெய்யுடன்‌ உயிரும்‌ நியதியின்றி மயங்குவனவாம்‌,

உ - மீ, அல்‌, ஆழ்‌, வில்‌, புல்‌, புகழ்‌.



4. எழுத்‌ தின்‌ ஒழிபியல்‌.
[இனவேழுத்த |
41, உயிரெழுத்துகளில்‌ நெட்டெழுத்துகளுக்கு,
அதனதன்‌ குற்றெழுத்துகளே இனமாம்‌. குற்றெழுத்‌
தில்லாத ஐகாரத்அுக்கு, இகாமும்‌; ஒளகாரத்துக்கு,
உகரமும்‌ இனமாம்‌. மெய்யெழுத்துகளில்‌ வல்லின
எழுத்துகளுக்கு, அதனதன்பின்‌ நிற்கின்ற மெல்லின
எழுத்துகளே இனமாம்‌. இடையின எழுத்து
களுக்கு இனமில்லையென்‌ நறிக, *





* ஆனஅபற்றி இடையின்‌ எழுத்துகள்‌ யாவும்‌ ஓர்‌

இனம்‌ எனப்படுதல்‌ உண்டு,














தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

| எழுத்துச்‌ சாரியை]
49, உயிர்நெட்டெழுத்துகள்‌ காரச்சாரியையும்‌;
அவைகளில்‌, ஐ, ஒள இரண்டும்‌ காரச்சாரியையே
யன்றி, கான்சாரியையும்‌ பெறும்‌.
உ - மீ_ஆகாரம்‌, ஈகாரம்‌, ஊகர்ரம்‌, ஐகாரம்‌, ஓகா

ரம்‌; ஐகான்‌, ஒளகான்‌.

உயிர்க்‌ குற்றெழுத்துகளும்‌, உயிர்மெய்க்‌ குற்‌
நெழுத்துகளும்‌ கரம்‌, காரம்‌, கான்‌ என்னும்‌ மூன்று
சாரியைகள்‌ பெறும்‌,

உ -ம்‌,--அகரம்‌, அகாரம்‌, அஃகான்‌; காரம்‌, ககா

ரம்‌, கஃகான்‌.

மெய்யெழுத்துகள்‌, ௮ என்னும்‌ சாரியையும்‌,

அதனோடு கரம்‌, காரம்‌, கான்‌ என்னும்‌ சாரியை
களும்‌ பெறும்‌,

உ. ம்‌,---௪, ந, ககரம்‌, ககாரம்‌, கஃகான்‌; நகரம்‌,
நகாரம்‌, ஐஃகான்‌.
உயிர்மெய்நெடில்கள்‌ சாரியை பெற்றும்‌, மெய்கள்‌

சாரியை பெறாமலும்‌ இயங்கா,



| போலியேழுத்துகள்‌ ]

43. அகரத்தோடு யகரமெய்‌ சேர்ந்து ஐகாரம்‌
போன்றும்‌, அகரத்தோடு வகரமெய்‌ சேர்ந்து ஓளகா
ரம்போன்‌ றும்‌ ஓலித்துப்‌ போலியெழுத்துகள்‌ எனப்‌
பட்வேரும்‌.

வ்‌ - றுஅ-ஐயன்‌ - அய்யன்‌, ஒளவை - அவவை,

அரபிப்‌ மிப















11. சசால்லதிகாரம்‌.



1. பெயாச்சொல்லியல்‌,

44, சொல்லதிகாரம்‌ -- பெயர்ச்சொல்லியல்‌,
வினைச்சொல்லியல்‌, இடைச்சொல்லியல்‌, உரிச்சொல்‌

லியல்‌ என நான்கு இயல்களாக வகுக்கப்படும்‌.

45, சொல்லாவஅ,ஓசெழுத்தாலும்‌, பலவெழுத்‌
தாலும்‌ ஆக்கப்பட்டுத்‌ இணையையும்‌,பாலையும்‌, எண்ணை
யும்‌, இடத்தையும்‌ அறிதற்குக்‌ கருவியா யுள்ளதாம்‌.

46. ஓரெழுத்து மொழிகளாவன: ஆ, ஈ, தா, நீ,

பூ, வா--என வருவனவாம்‌.

47, பலவெழுத்துமொழிகளாவன: கிளி, அறம்‌,
அக்கு, பம்பரம்‌, உத்திராடம்‌, உத்திரட்டாதி-—என
வருவனவாம்‌,

48, திணையாவது, இலக்கண நூலிற்‌ பகுக்கப்‌
வலப்‌ பொருள்களின்‌ சாதியாம்‌.

49, அது, உயர்‌ இணையெனவும்‌, ௮ஃ றிணை மென
வும்‌ இருவகைப்படும்‌, உயர்திணை - உயர்வாகிய சாதி.
அஃறிணை - உயர்வல்லாத சாதி,

50, உயர்திணைமக்களும்‌, தேவரும்‌, நரகரும்‌

ஆகிய மூவகைச்‌ சாதிப்‌ பொருளாம்‌,





தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

51, அஃறிணை--மிருகம்‌ பறவை முதலிய உயி
ருள்ள சாதிப்‌ பொருளும்‌, நிலம்‌ நீர்‌ கல்‌ முதலிய
உயிரில்லாத சாதிப்பொருளுமாம்‌:

52, பாலாவது, மேற்‌ சொல்லிய பொருள்களின்‌
பகுப்பாம்‌,

59. ௮, ஆண்பால்‌, பெண்பால்‌, பலர்பால்‌)
ஒன்றன்பால்‌, பலவினபால்‌--என ஐக்‌ துவகைப்படும்‌.

54, ஆண்பால்‌, பெண்பால்‌, பலர்பால்‌ என்னும்‌
மூன்று பால்களும்‌ உயர்‌இணைக்கு உரியனவாம்‌,

உ - ம்‌,--அவன்‌, வந்தான்‌.
வந்தாள்‌,

அவள்‌,

அவர்‌, வந்தார்‌,
55, ஒன்‌ றன்பால்‌, பலவின்பால்‌ என்னும்‌
இரண்டு பால்களும்‌ அஃறிணைக்கு உரியனவாம்‌.

இட ம்‌.--௮ ௫, வந்தத,

அவை, வந்தன,

56, எண்ணுவது, பொருள்களின்‌ அளவின்‌

வேறுபாட்டைக்‌ காட்வெகாம்‌,

௮, ஒருமை யெண்ணும்‌, பன்மை யெண்ணும்‌
என இருவகைப்படும்‌. உயர்திணையில்‌ — ஆண்பாலும்‌,
பெண்பாலும்‌ ஒருமையெண்ணாம்‌; பலர்பால்‌ பன்மை
யெண்ணாம்‌. அஃறிணையில்‌-—-ஒன்‌்றன்பால்‌ ஒருமை

யெண்ணாம்‌; பலவின்பால்‌ பன்மையெண்ணாம்‌,

51. இடமாவது, சொற்களின்‌ நிகழ்ச்சிக்குரிய

தானமாம்‌.







சொல்லதிகாரம்‌ 18

58. ௮௮, தன்மை, முனனிலை, படர்க்கை என
மூன்று வகைப்படும்‌,

சொல்லுவோர்‌, தன்மையிடமாம்‌.

கேட்போர்‌, முன்‌ னிலையிடமாம்‌.

சொல்லப்படுவோர்‌, படர்க்கையிடமாம்‌,

59. இச்‌ சொல்‌, பேயர்ச்சோல்‌, வினைச்சோல்‌,

இடைச்சோல்‌, உரிச்சோல்‌--என நான்கு வகைப்‌
படும்‌, இவையல்லாமல்‌ இசைச்‌ சொல்லும்‌, வடசொல்‌



லும்‌ உண்டு.

60. திசைச்சோற்கள்‌--தென்பாண்டி. முதலிய
பன்னிரண்டு கொடுந்தமிழ்‌ காரிகளிலிருக்து வந்து செந்‌
தமிழ்‌ நாட்‌ மொழியோடு கலந்து வழங்குஞ்‌ சொற்க

ளாம.

செந்தமிழ்நாடாவ ௮, பாண்டி நாடாம்‌,
கொடுந்தமிழ்காடாவன : தென்பாண்டி , குட்டம்‌,
குடம்‌, கற்கா, வேண்‌, பூழி, பன்றி, அருவா, அருவா
வடதலை, சீதம்‌, மலாடு, புனனாடு-—என்பவையாம்‌,
தென்பாண்டிநாட்டார்‌-—ஆவினைப்‌ பெற்றம்‌ என
வும்‌,
குட்டகாட்டார-— தாயைத்‌ தள்ளை எனவும்‌,
குடநகாட்டார-—தந்தையை அச்சன்‌ எனவும்‌,
கற்காநாட்டார்‌அவஞ்சமைக்‌ கையர்‌ எனவும்‌,
வேணாட்டார்‌--தோட்டத்தைக்‌ கிழார்‌ எனவும்‌,
பூழிநாட்டார்‌-—சிறுகுளத்தைப்‌ பாழி எனவும்‌,
அருவாகாட்டார்‌---செறுவைச்‌ செய்‌ எனவும்‌,





தமிழ்‌ இலக்கணம்‌
அருவாவட தலையார்‌, புளியை எடநின்‌ எனவும்‌,
சீதநாட்டார்‌, தோழனை எலுவன்‌ எனவும்‌
வழங்குவர்‌, பிறவும்‌ இப்படியே.

61. வடசோற்கள்‌-—ஆரியத்திற்குக்‌ தமிழிற்கும்‌
பொது எழுத்தாலும்‌, ஆரியத்திற்குரிய சிறப்பெழுத்‌
ஆரத்‌ இரிந்த எழுத்தாலும்‌, இவ்விருவகை எழுத்தா
லும்‌ இயைந்து தமிழில்‌ வந்து வழங்குஞ்‌ சொற்களாம்‌,

கமலம்‌, காரணம்‌, காரியம்‌ - இவை
பொஅவெழுத்தால்‌ இயை£ தன.

ஜோடி, பலம்‌, ஸர்ப்பம்‌ - இவை சிறப்பெழுத்‌ தாலியைந்‌

சலம்‌ - இவை ஈரெழுத்தாலும்‌

பேயர்ச்சோற்களாவன, காலத்தைக்‌ காட்டா

மல்‌, ன ர ப யுருபுகளை யேற்பன வாய்ப்‌ பொருளை
யுணர்த்திவருஞ்‌ சொற்களாம்‌,

அவை--இகிகுறியும்‌, காரணக்குறியும்‌, காரண
விடு சூறியு மாகி; பகாப்பதம்‌, பகுபதமென இருவகைப்‌
பட்டு ; இணைபாலி_ங்களில்‌ ஓன்றற்‌ குரியவாயும்‌, பல
வற்றிற்குப்‌ பொதுவாயும்‌ வரும்‌,

63. இடூகுறிப்பேயர்கள்‌--வழக்காற்றலாற்‌ பொ
ருளை யுணர்த்திவருஞ்‌ சொற்களாம்‌.

Di ம்‌,_—-மரம்‌, பனை.

64, காரணப்பெயர்கள்‌--உறுப்பாற்றலாற்‌ பொ
ர௬ளை உணர்த்திவருஞ்‌ சொற்களாம்‌.

உ. ம்‌, பறவை, அலரி, பொன்னன்‌,







செர்ல்லஇகாரம்‌ 15

65. காரணவிடூகுறிப்பேயர்கள்‌ -—உஅப்பாற்றலுக்‌
கிடமாதகிய பொருளை வழக்காற்றலால்‌ உணர்த்திவருஞ்‌
சொற்களாம்‌.

உ-ம.--முக்கணன்‌, ௮ம்‌ தணன்‌, முள்ளி, கறங்கு.

[முக்கணன்‌ என்பது, காரணங்‌ கருதியவழி விகாயக
மூர்த்தி முதலிய பலர்க்குஞ்‌ செல்லுதலாலும்‌, காரணங்‌ ௧௬
தாதவழி இடுகுறியளவாய்ப்‌ பாமசிவனுக்குச்‌ செல்லுதலாலும்‌
காரண விடுகுறிப்பெயராம்‌. முூள்ளியென்பது, காரணங்‌ கரா
தியவழி. முள்ளையுடைய செடிகள்‌ பலவற்றிற்குஞ்‌ செல்லுத
லாலும்‌, காரணங்‌ கருதாதவழி இடுகுறியளவாய்‌ முள்ளியென்‌
னும்‌ ஒரு செடிக்குச்‌ செல்லுதலாலும்‌, காரண லிடுகுறிப்பெய
ராம்‌, மற்றவைகளும்‌ இப்படியே, ]

66. இவை, பொப்‌ பெயரும்‌ சிறப்புப்‌ பெய
ரும்‌ என இருவகைப்படும்‌.

67, போதுப பெயர்களாவன, பல பொருள்‌
களுக்குப்‌ பொதுவாகி வரும்‌ பெயர்களாம்‌,
உ-ம்‌,--மரம்‌, விலங்கு, பறவை,

68. சிறப்புப்பேயர்களாவன, ஓவ்‌ வாரு பொரு
ரூக்கே சிறப்பாக வரும்‌ பெயர்களாம்‌.

உ-ம்‌,--இல்‌, காரி, கரி.
69. இப்படி வரும்‌ பெயர்கள்‌, தன்மைப்பெயர்‌
முன்னிலைப்பெயர்‌, படர்க்கைப்பெயர்‌ என மூன்று
வகைப்படும்‌.

70. தன்மைப்‌ பேயர்கள்‌--கான்‌, யான்‌, ஈம்‌,
யாம்‌ என நகான்காம்‌.,: இவைகளில்‌, நான்‌, யான்‌ இவ்‌
விரண்ம்‌்‌ ஒருமைப்‌ பெயர்களாம்‌, நாம்‌, யாம்‌ இவ்‌

விரண்டும்‌ பன்மைப்‌ பெயர்களாம்‌,





16 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

இத்‌ தன்மைப்‌ பெயர்கள்‌, உயர்திணை ஆண்பால்‌
பெண்பால்களுக்குப்‌ பொதுவாக வருவனவாம்‌.
உ.ம்‌. யான்‌ நம்பி, யான்‌ ஈங்கை,
யாம்‌ மைந்தர்‌, யாம்‌ மகளிர்‌,

71, முன்னிலைப்‌ பெயர்கள்‌---8, கீர்‌, நீயிர்‌, நீவிர்‌,
எல்லீர்‌ என ஐந்தாம்‌, இவைகளில்‌ நீ என்பது ஒரு
மைப்‌ பெயராம்‌. மற்றவை பன்மைப்‌ பெயர்களாம்‌.

இம்‌ முன்னிலைப்‌ பெயர்கள்‌, இரு இணை ஆண்பால்‌
பெண்டால்களுக்குப்‌ பொதுவாகி வருவனவாம்‌.

உ.ம்‌.--நீ நம்பி, நீ ஈங்கை, நீ பூதம்‌, நீர்‌. மைந்தர்‌,

நீர்‌ மகளிர்‌, நீர்‌ பூதங்கள்‌.
மேற்கூறப்பட்ட தன்மைப்பெயர்‌ நான்கும்‌, முன்‌
னிலைப்பெயர்‌ ஐந்தும்‌ பகாப்‌ பதங்களாம்‌ எனவறிக.
நாங்கள்‌ யாங்கள்‌ என்பவை தன்மைப்‌ பன்மையி
லும்‌; நீங்கள்‌ என்பது முன்னிலைப்‌ பன்மையிலும்‌
உலக வழக்கில்‌ வரும்‌.

72. படர்க்கைப்‌ பேயர்கள்‌--இத்‌ தன்மை முன்‌
னிலைப்‌ பெயர்களல்லாத மற்றைய எல்லாப்‌ பெயர்களு
மாம்‌,

உ- ம்‌,--பொன்‌, மணி, கிலம்‌, அவன்‌, அவள்‌.

இப்‌ படர்க்கைப்‌ பெயர்கள்‌, பகாப்பதங்களும்‌ பகு
பதங்களுமாய்த்‌ திணை பால்‌ இடங்களில்‌ ஒன்றற்குரிய
வாயும்‌ பலவற்றிற்குப்‌ பொதுவாயும்‌ வகு இனிக்‌
கூறப்படும்‌,



78. பகாப்பதங்கள்‌--பகுதி விகசூதி முதலிய
உறுப்புகளைப்‌ பெறாமல்‌ வரும்‌ பெயர்ச்‌ சொற்களாம்‌,

உ.-ம்‌,--மண்‌, பொன்‌; கல்‌, மணி, நெல்‌, மரம்‌, நீர்‌,





சொல்ல திகாரம்‌

74. பகுபதங்கள்‌--பகுதி விகுதி முதலிய

உறுப்புகளைப்‌ பெற்றுவரும்‌ பெயர்ச்சொற்களாம்‌.

இப்‌ பெயர்ப்பகுபதங்கள்‌, பொருள்‌ இடம்‌ காலம்‌
சினை குணம்‌ தொழில்‌--என்னும்‌ இவ்‌ வாது பெயர்க
ளடியாகவும்‌, சிறுபான்மை இடைச்சொல்லடியாகவும்‌
வரும்‌. க

உ. ம்‌:--பொன்னன்‌, குழையன்‌ ,

நிலத்‌ தன்‌, அகதுதன்‌.

வேனிலான்‌, தையான்‌.
கண்ணன்‌, தோளான்‌,

கரியன்‌, பெரியன்‌.

ஊணன்‌ நடையன்‌.

ர்‌
அவன்‌, எவன்‌.

பிறன்‌, மற்றையான்‌,

7-5, பகுதிகளாவன, அப்‌ பகுபதங்களின்‌ முதல்‌
நிலையாய்‌ வருகின்ற பகாப்பதங்களாம்‌,

௦

உ. ம்‌:--பொன்னன்‌, நிலததன்‌,

[ இவைகளில்‌ முறையே, பொன்‌, நிலம்‌ பகுதி

யாய்‌ வருதல்‌ காண்க. மற்றவைகளும்‌ இப்படியே, ]

76. விகுதிகளாவன, திணை பால்‌ எண்‌ இடம்‌
இவைகளை யுணர்த்தி அப்‌ பகுபதங்களின்‌ இறுதி

நிலையாய்‌ வருபவைகளாம்‌.

77. அன்‌, ஆன்‌ முதலிய விகுதிகளை இறுதி
யிலே பெற்அவருவன, உயர்‌ தணையாண்டால்‌ ஒருமைப்‌
படர்க்கைப்‌ பெயர்ப்‌ பகுபதங்களாம்‌,

உ - மீ_பொன்னன்‌, பொருளான்‌.,

2





தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

[ முதலிய என்றதனால்‌ - வட மன்‌, கோமான்‌,
பிறன்‌-—எனச்‌ சிறுபான்மை மன்‌, மான்‌, ன்‌ என்னும்‌

விகுதிகளையும்‌ பெற்று வரும்‌. ]

78. அள்‌, ஆள்‌, இ முதலிய விகுதிகளை இறுதி
யிலே பெற்றுவருவன, உயர்திணைப்‌ பெண்பால்‌ ஒரு
மைப்‌ படர்க்கைப்‌ பெயர்ப்‌ பகுபதங்களாம்‌,

© ச » க
உ - ம:—குழறையள, குழையாள, பொன்னி,

[முதலிய என்றதனால்‌ - பிறள்‌ என எளகரமெய்‌
விகுதியையும்‌ சிறுபான்மை பெற்றுவரும்‌, ]

79. அர்‌, ஆர்‌, கள்‌ முதலிய விகுதிகளை இறுதி
யிலே பெற்று வருவன, உயர்தணைப்‌ பலர்பாற்‌ படர்க்‌
கைப்‌ பெயர்ப்பகுபதங்களாம்‌.

© ௪ ௫ ௬ ௪
உ - ம:—குழையர்‌, குழையார, கோக்கள்‌.

[ முதலிய என்றதனால்‌ - தேவிமார்‌, பிறர்‌--எனச்‌

சிறுபான்மை மார்‌, ர்‌ என்னும்‌ விகுதிகளையும்‌ பெற்று

வரும்‌,
தச்சர்கள்‌, தட்டார்கள்‌--எனக்‌ கள்‌ விகுதி விகுதி
“மேல்‌ விகுதியாயும்‌ வரும்‌, ]
80. து விகுதியை இறுதியிஃல பெற்று வரு
வன, அஃறிணை ஒன்றன்பாற்‌ படர்க்கைப்‌ பெயர்ப்‌
பகுபதங்களாம்‌.

உ.ம்‌:--குழையது, ஊரது,

81. வை, ௮, கள்‌ முதலிய விகுதிகளை இறுதி
யிலே பெற்று வருவன, அஃறிணைப்‌ பலவின்பாற்‌
ப ..ர்க்கைப்‌ பெயர்ப்‌ பகுபதங்களாம்‌.

தி... ம்‌:--குழையவை, குழையன, மரங்கள்‌.





சொல்லதிகாரம்‌ 19

54, த அன்த. ஒருமை விகுதியையாவ து,
வை, அ, கள்‌ என்னும்‌ பன்மை விகுதிகளை யாவது
பெறாமல்‌ ௮௦௦ றிணை இயற்பெயராய்‌ வரும்‌ எல்லாப்‌
பெயர்களும்‌, பால்பகா அஃறிணைப்‌ பெயர்களாம்‌.



உ. ம்‌: யானை வந்தது, யானை வந்தன.
குதிரை வந்தஅ, குதிரை வந்தன,
மரம்‌ வளர்ந்த அ, மரம்‌ வளர்ந்தன :



53. Lb, வ? ௪, ட, உ, @; றி, அ, அம்‌,கர்‌--
முதலிய விகுதிகளை இறுதியிலே பெற்றுவருவன பண்‌
புப்‌ பெயர்ப்‌ பகுபதங்களாம்‌.

உ.ம்‌: நன்மை, தொல்லை, மாட்டு, மாண்பு, மழவு,

நன்கு, ஈீன்றி, நன்று, நலம்‌, ஈன்னர,

[இம்‌ மை முதலிய விகுதிகளின்‌ பொருள்‌, முத
னிலைப்‌ பண்பைப்‌ பெயர்த்தன்மைபெறச்செய்து நிற்த
லாம்‌. |

84, தல்‌, ௮ல்‌, கை, அம்‌, ஐ, வை, கு, பு, உ,
இ, ௪, வி--முதலிய விகுதிகளை இறுதியிலே பெற்று
வருவன, தொழிற்‌ பெயர்ப்‌ பகுபதங்களாம்‌,

உ. ம்‌:--வரு தல்‌, வரல்‌, வருகை, வாட்டம்‌, கொலை,

பார்வை, போக்கு, டப்பு, வரவு, மறதி, உணா, புலவி,

[இத்‌ தல்‌ முதலிய விகுதிகளின்‌ பொருள்‌; முத
னிலைத்‌ தொழிலைப்‌ பெயர்த்தன்மை பெறச்செய்து நிற்‌
றலாம்‌, ]

85. இ, ஐ, அம்‌-— என்னும்‌ மூன்று விகுதிகளும்‌
வினைமுதற்‌ பொருளையும்‌, செயப்படு பொருளையும்‌,
கருவிப்பொருளையும்‌ உணர்த்தி வரும்‌.





20 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

5

உ -ம்‌:--அலரி, பறவை, எச்சம்‌ - என்பன வினைமுத ந
பொருளை உணர்‌ ததிவர்தன,

ஊருணி, தொடை, தொல்கர்ப்பியம்‌ - என்பன செயப்‌
படுபொருளை உணர்தஇிவந்தன.

மண்வெட்டி, பார்வை, நோக்கம்‌ - என்பன கருவிப்‌
பொருளை உணர்த்திவந்தன.
இவ்‌ விகுதிகள்‌ றுபான்மை புணர்ந்துகெட்டிம்வரும்‌.

உ - ம்‌:_காய்‌, தளிர்‌, பூ, கனி - என்பவற்றில்‌ வினை
முதற்பொருளை யுணர்‌ ததும்‌ இகரவிகு தி புணா்ர்அ கெட்ட ௮,

எழுத அ, ஊண்‌ .. என்பவற்றில்‌ செயப்படு பொருளை
யுணர்‌ ததும்‌ ஐவிகுதி புணர்ந்து கெட்டது, ம்ற்தவைகளும்‌
இப்படியே,

[இவை கெடினும்‌ புணர்ந்து நின்றுற்போலவே
அப்‌ பொருளை உணர்த்திவருதல்‌ காண்க. |

86, பெயர்ப்‌ பகுபதங்களிலே பகுதிக்கும்‌ விகு
இக்கும்‌ இடையில்‌ இடைநிலை, சாரியை, சந்தி, விகா
ங்களும்‌ சிறுபான்மை வரும்‌.

87. பெயர்ப்‌ பகுபத இடைநிலைகள்‌ அப்‌ பெயர்ப்‌
பகுபதங்களிலே பகுதிக்கும்‌ விகுதிக்கும்‌ இடை
யிலே சாரியை சந்தி விகாரங்கள்‌ ஒழித்து ஒழிந்து நிற்‌
பனவாம்‌,

உ. ம்‌: அறிஞன்‌, வலைச்சி, வண்ணாத்தி - இவை
முறையே ஞகர, சகர, தகர இடைகிலை பெற்றன,

சாரியை சந்தி விகாரங்கள்‌ சிறுபான்மை வரும்‌,

அவற்றைப்‌ பகுபதம்முடிக்குமிட த்‌ துக்‌ கண்டுகொள்க.

88. இப்‌ பகுபதங்கள்‌ பகுதி விகுதி முதலிய
உறுப்புகளாலே முடியுமானு:









சொல்லதிகாரம்‌ 91

*டொன்னன்‌? என்னும்‌ பொருட்‌ பெயர்ப்‌ பகுபதம்‌,

பொன்‌ என்னும்‌ பகுதியும்‌, அன்‌ என்னும்‌ விகுதி
யும்‌ ஏற்றுத்‌ தனிக்‌ குற்றெழுத்தைச்‌ சேர்ந்த மெய்ம்‌
மூன்‌ உயிர்வக்தால்‌ ௮ம்‌ மெய்‌இரட்டும்‌ என்பதினாலே
பகுதியீற்று னகரம்‌ இரட்டித்து இரட்டித்த னகர
மெய்யின்மேல்‌ விகுதி அகரம்‌ ஏறிறுடிந்தது.



'நிலத்தன்‌? என்னும்‌ இடப்பெயர்ப்பகுபதம்‌, நிலம்‌

என்னும்‌ பகுதியும்‌,அன்‌ என்னும்‌ விகுதியும்‌, அத்அச்‌
சாரியையும்பெற்றுப்‌ பகுதியீற்று மகரமெய்யுஞ்‌ சாரி



யையின்‌ முதல்‌ அகரழமுங்‌ கெட்டி உயிர்வரின்‌ குற்றிய
லுகரம்‌ கெடும்‌ என்பநினாலே சாரியையீற்று உகரமும்‌
கெட்டு, உகரம்‌ கெட நின்ற தகர மெய்யின்மேல்‌
விகுதி அகர உயிரேறி முடிந்தது.
“வேனிலான்‌” என்னும்‌ காலப்‌ பெயர்ப்‌ பகுபதம்‌,
வேனில்‌ என்னும்‌ பகுதியும்‌, ஆன்‌ என்னும்‌ விகுதி
யும்‌ பெற்றுப்‌ பகுதியீற்று லகரமெய்யின்மேல்‌ விகுதி
ஆகாரம்‌ ஏறி முடிந்தது,

“தோளன்‌' என்னும்‌ சினைப்‌ பெயர்ப்‌ பகுபதம்‌)
தோள்‌ என்னும்‌ பகுதியும்‌, அன்‌ என்னும்‌ விகுதியும்‌
பெற்றுப்‌ பகுதியீற்று ளகர மெய்யின்மேல்‌ விகுதி
அகரம்‌ ஏறி முடிந்தது.

“பெரியன்‌' என்னும்‌ பண்புப்‌ பெயர்ப்‌ பகுபதம்‌,
பெரு என்னும்‌ பகுதியும்‌, அன்‌ என்னும்‌ விகுதியும்‌
பெற்றுப்‌ பகுதியீற்று உகரம்‌ இகரமாய்த்‌ திரிந்து யகர
உடம்படுமெய்‌ தோன்றி அவ்‌ உடம்படுமெய்யின்மேல்‌
விகுதி அகரமேறி முடிந்தது.







22 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

நடையன்‌? என்னும்‌ தொழிற்‌ பெயர்ப்‌ பகுபதம்‌,
நடை என்னும்‌ பகுதியும்‌, அன்‌ என்னும்‌ விகுதியும்‌
பெற்று யகர உடம்படுமெய்தோன்றி அவ்‌ உடம்படு
மெய்யின்மேல்‌ விகுதி அகரம்‌ ஏறி முடிந்கது.

££ஈன்மை? என்னும்‌ பண்புப்‌ பெயர்ப்‌ பகுபதம்‌, நல்‌
என்னும்‌ பகுதியும்‌, மை என்னும்‌ விகுதியும்‌ பெற்று
மெல்லினம்‌ வரின்‌ லகரம்‌ னகரமாய்த்‌ திரியும்‌ என்‌
பதினாலே பகுதியீற்று லகரம்‌ னகரமாய்த்‌ இரிந்து
முடிந்த து,

“நடத்தல்‌? என்னும்‌ தொழிற்பெயர்ப்பகுபதம்‌, ௩ட
என்னும்‌ பகுதியும்‌, தல்‌ என்னும்‌ விகுதியும்‌ பெற்று
அகரவீற்றின்முன்‌ வரும்‌ வல்லினம்‌ மிகும்‌ என்பதி
னால்‌ விகுதி முதல்‌ தகரம்‌ இரட்டித்து முடிந்தது.

“எழுத்து” என்னும்‌ செயப்படுபொருட்பெயர்ப்‌
பகுபதம்‌, எழுது என்னும்‌ பகுதியோடு செயப்படு
பொருளை உணர்த்தும்‌ ஐ விகுதி புணர்ந்து விகுதி ஐ
கெட்டுப்‌ பகுதித்‌ தகரம்‌ இரட்டித்து முடிந்தது.

'காய்‌' என்னும்‌ வினைமுதற்‌ பொருட்பெயர்ப்பகு
பதம்‌,காய்‌ என்னும்‌ பகுதியோடு வினைமுதற்‌ பொருளை
யுணர்த்தும்‌ இகரவிகுது புணர்ந்து அவ்‌ விகுதி கெட்டு
முடிந்தது,

மற்றைய பகுபதங்களையும்‌ இவ்வாறே முடித்துக்‌
கொள்க,

89. சுட்ப்டேயர்கள்‌ - ௮; இ, உ என்னும்‌
இடைச்சொற்கள்‌ அடியாகவும்‌ ; வினாப்பெயர்கள்‌ - ௭,
யா, ஏ என்னும்‌ இடைச்சொற்கள்‌ அடியாகவும்‌ தோன்‌







சொல்லதிகாரம்‌ 23

றி, அன்‌, அள்‌, அர்‌, அ, வை என்னும்‌ ஐம்பால்‌ விகு
இகளை இறுதியிற்‌ பெற்றுப்‌ படர்க்கைக்கு உரியனவாய்‌

வரும்‌.

° . ச
உ - ம_அவன்‌, இவன, உவன்‌
அவள்‌, இவள்‌, உவள்‌.

அவர்‌, இவர்‌, உவர்‌.

௮௮, இது, உது,
அவை, இவை, உவை,
எவன்‌, யாவன்‌, எவன்‌.
எவள்‌,

எவள்‌, யாவள்‌

ச்‌ ச

எவா, யாவர்‌ oJ வா,
3

௭௮, பாது, ௮,

எவை யாவை, எவை,

3

90. வினையாலணையும்‌ பேயர்கள்‌--பொருள்களின்‌
தொழிலை உணர்த்தி நின்ற முற்றுவினைச்சொற்கள்‌ அப்‌
பொருள்களுக்குப்‌ பெயர்களாய்‌, ஐம்பால்‌ மூவிடங்க
ளில்‌ ஓவ்வொன்றற்கு உரியனவாய்‌, ஈறு திரிக்‌ தும்‌ திரி
யாமலும்‌ வருவனவாம்‌.

மூற்றுவினைச்‌ சொற்கள்‌ என்றதனாலே காலத்தை
உணர்த்திவரும்‌ என்றும்‌, பெயர்களாய்‌ என்றதனாலே
வேற்றுமையுருபுகளை எற்று வருமென்றும்‌ அறிந்து

கொள்க.

உ - ம்‌: ஈடந்கேனை, நடக்தேமை.
நடந்தாயால்‌, ஈடந்தீரால்‌,
நடந்தானுக்கு, ஈ௩டந்‌ தவனுக்கு,
£டர்தாளை, நட தவளை,

நடந்தாரை, நடம்தவரை,

நடந்ததை, நடக்கின்‌ றதை,

நடந்தனவற்றை, ஈடப்பனவற்றை,














தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

91. விகுதி பெறாமல்‌ உயர்திணை அஃறிணைக
ளில்‌, ஆண்பால்‌ பெண்பால்களை உணர்த்‌ இிவரும்‌ பெயர்‌
களும்‌ சில உண்டு. அவை வருமாறு:

நம்பி, விடலை, கோ, வேள்‌, ஆ என வருவன
உயர்‌ இணையில்‌ ஆண்பாலை உணர்த்திவரும்‌ பெயர்க
ளாம்‌.

மாது, தையல்‌, மக, ஈங்கை - என வருவன
உயர்‌ திணையிற்‌ பெண்பாலை உணர்த்திவரும்‌ பெயர்‌
களாம்‌.

கடுவன்‌, ஒருத்தல்‌, போத்து, கலை, சேவல்‌, ஏறு -
என வருவன ௮அஃறிணையில்‌ ஆண்பாலை உணர்த்தி

வரும்‌ ௦ பெயர்களாம்‌,

பிடி,பிணை, பெட்டை, மந்தி, பிணா - என வருவன
அஃறிணையிற்‌ பெண்பாலை உணர்த்திவரும்‌ பெயர்க
ளாம்‌,
அன்றியும்‌, ஆண்பால்‌ பெண்பால்‌ இரண்டிற்கும்‌
பொதுப்பெயரா யிருக்கின்ற சல விலங்கின்‌ பெயர்கள்‌-
- ஆண்யானை ஆண்புலி எனவும்‌, பெண்யானை பெண்‌
புலி எனவும்‌--அண்‌ பெண்‌ என்பவற்றோடு சேர்ந்து
ஆண்பாலையும்‌ பெண்பாலையும்‌ உணர்த்தி வரும்‌ என்‌
அம்‌;மரப்பெயர்களுட்‌ சில, ஆண்பனை பெண்பனை என
ஆண்‌ பெண்‌ என்பவற்றோடு சேர்ந்து ஆண்பாலையும்‌
பெண்பாலையும்‌ உணர்த்திவருமென்றுங்‌ கொள்க.

ஏ தந்தை, தாய்‌, சாத்தன்‌, கொற்றன்‌, சாத்தி,
கொற்றி, ஆண்‌, பெண்‌, தான்‌, தாம்‌ என வரும்‌ பெயர்‌
கள்‌ உயர்திணை அஃறிணை இரண்டற்கும்‌ பொதுப்‌

பெயர்களாம்‌.










சொல்லதிகாரம்‌ 25

ஓ

௨ - ம;—தந்தையவன்‌, த்தையவவெரு ௮, தாயிவள்‌,
தாமிப்பசு, சாத்தீனவன்‌, சா ததனவ்வெருஅ, கொற்றனவன்‌,
கொ ற்றனவ்வெருஅ, சாத்தியவள்‌, சாத்தியப்பசு, கொற்றி
யவள்‌, கொ ற்றி அப்பச, ஆண்வந்தான்‌, ஆண்வர்த அ, பெண்‌
வந்தாள்‌, பெண்வந்த அ, அவன்றான்‌, அவள்‌ தான்‌, அதுதான்‌,

அவர்தாம்‌, அவைதாம்‌,

93. ஒருவர்‌, பேதை, ஊமை, செவியிலி,
காதறை - என வரும்‌ பெயர்கள்‌ உயர்திணை ஆண்பால்‌
பெண்பால்‌ இரண்டிற்கும்‌ பொதுப்‌ பெயர்களாம்‌.

உ - ம்‌:_—ஆடவரு ளொருவர்வந்தார்‌ ,பெண்டிருளொரு
வர்‌ வந்தார்‌, பேதையவன்‌ ; 2 பைையவள்‌ ஊமைவநீதான்‌,
ஊமைவநக்தாள்‌, செவியிலிபோனான்‌, செவியி



லிபோனாள்‌.
க ன்‌ oe த
இ காதறை நின்றான்‌, கா தறை நினுள,

இவைகளுள்‌---செவியிலி வந்தது, காதறை நின்‌
றது, எனச்‌ சில அஃறிணையிடத்தும்‌ வரும்‌ எனக்‌

கொள்க,

94. எல்லாம்‌ என்னுஞ்சொல்‌, நாம்‌ எல்லாம்‌, நீர்‌
எல்லாம்‌, அவர்‌ எல்லாம்‌, அவை எல்லாம்‌ என மூவி

டத்திற்கும்‌ பொதுப்பெயராம்‌,

95, ஆகுபேயர்‌--ஒரு பொருளின்‌ இயற்பெயர்‌
௮ப்‌ பொருளிற்குச்‌ சம்பந்தமாகிய பிறிதொரு பொரு
ளிற்கு அகிவரும்‌ பெயராம்‌.

o

உ. - ம—கார்‌ அறுத்தது, வெற்றிலை ஈட்டான்‌,
உலகம்‌ புகழ்க்தக, நீலஞ்‌ குடினாள்‌.



கார்‌ அறுத்தது என்பதில்‌-கார்‌ என்னுங்‌ காலத்‌
தின்‌ பெயர்‌ அக்‌ காலத்தில்‌ விளையும்‌ பயிருக்காயிற்று,









தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

வெற்றிலை ஈட்டான்‌ என்பதில்‌-வெற்றிலை என்‌
னும்‌ அவயவப்‌ பெயர்‌ அதன்‌ முதலுக்காயிற்று,

உலகம்‌ புகழ்ந்தது என்பதில்‌ - உலகம்‌ என்னும்‌.
இடப்பெயர்‌ அதில்‌ வாழ்பவருக்காயிற்று,

நீலஞ்‌ சூடினாள்‌ என்பதில்‌ - நீலம்‌ என்னும்‌ நிறத்‌
தின்‌ பெயர்‌ அந்‌ நிறத்தை யுடைய ஒரு பூவிற்காயிற்று,

இப்படி ஒன்றன்பெயர்‌ ஓன்றற்காகி வருப
வைக ளெல்லாம்‌ ஆகுபெயரென்று அறிந்துகொள்க,

[ இவற்றின்‌ விகற்பங்கள்‌ எல்லாம்‌ தொடர்மொழி
யதிகாரத்துள்‌ விரித்துச்‌ கூறப்படும்‌, அங்குக்‌ கண்டு
கொள்க. ]

96, இப்‌ பெயர்கள்‌ ஏற்று வரும்‌ வேற்றுமையுருபு
கள்‌ - முதலாவது, இரண்டாவது, மூன்றாவது, கான்‌

காவது, ஐந்தாவது, ஆறாவது, ஏழாவது, எட்டாவது,
என எண்வகைப்படும்‌.

97. முதல்‌ வேற்றுமையின து உருபாவது, திரி
. யில்லாத பெயரேயாம்‌.

இது எழுவாய்‌ வேற்றுமையெனவும்‌, பெயர்‌
வேற்றுமை யெனவும்‌ பெயர்‌ பெறும்‌,

இ.து, வினையையும்‌, பெயரையும்‌, வினாவையும்‌
கொள்ளும்‌,

வ ம: சாத்தன்‌ வந்தான்‌.

சாதீதன்‌ இவன்‌.
சாத்தன்‌ யார்‌ 2

இத்‌ இரிபில்லாத பெயர்‌, தன்னைத்‌ தானே வினை.
முதற்பொருளாக வேறுபடுத்தும்‌. அப்படி. வேறுபட்ட
வினைமுதற்பொருளே இதன்‌ பொருளாம்‌,









சொல்லதிகாரம்‌ உ. 7

வினைமுதற்‌ பொருளாவது, தன்‌ புடைபெயர்ச்சி
யாகிய தொழிலிற்‌ சுதந்தரமுடைய பொருளாம்‌,

உ - ம்‌:— “சாத்தன்‌ வந்தான்‌” என்பதில்‌ சாத்தன்‌ என்‌
ப தன்‌ புடைபெயர்ச்‌சியாடிய வருகைத்‌ தொழிலித்‌ ௪ தந்த
முடைய பொருளாதல்‌ காண்க,

வினைமுதல்‌, கருத்தா, செய்பவன்‌ என்பன ஒரு
பொருட்சொற்கள்‌.
இவ்‌ வெழுவாய்க்கு வேறுருபு இல்லையாயினும்‌,
ஆனவன்‌, ஆகின்றவன்‌, ஆவான்‌, என்பவன்‌ முதலிய
ஐம்பாற்‌ சொற்களும்‌ சொல்லுருபாக வரும்‌.
ஓட ம்‌:--சாதீதனானவன்‌ வந்தான.
சாததியானவள்‌ வந்தாள்‌,
சாத்தரானவர்‌ வந்தார்‌,
மரமான ௮ வள௱ர்ந்தஅ.

மரங்களானவை வளர்ந்தன.
மற்றவைகளும்‌ இப்படியே.

98. இரண்டாம்‌ வேற்றுமையினது உருபு,
ஐ ஒன்றுமேயாம்‌.

இது, வினையையும்‌, வினைக்குறிப்பையும்‌ கொள்‌
ரூம்‌.
இவ்‌ வையுருபு தன்னை யேற்ற பெயர்ப்பொருளை

ஆக்கப்பபொருளும்‌, அழிக்கப்பபொருளும்‌, அடை
- யப்படிபொருளுமாகிய செயப்படுபொருளாக : வேறு
படுத்தும்‌. அப்‌ பெயர்ப்பொருள்‌ வேறுபட்ட செயப்படு
பொருளே இதன்‌ பொருளாம்‌.

செயப்படு பொருளாவது, வினைமுதலின்‌ தொழிற்‌
பயனுறுவது.





ல
(92)

தமிழ்‌ இலக்கணம்‌



உ. ம்‌ வீட்டைக்‌ கட்டினான்‌,
மரத்தை வளர்த்தான்‌ ஆக்கல்‌,
வீட்டை யிடித்தான்‌,
மரத்தை வெட்டினான்‌ அழித்தல்‌,

ஊரை யடைந்தான்‌,

பொன்னை யுடையான்‌— அடை தல்‌,
வீட்டைக்‌ கட்டினான்‌ என்னும்‌ இடத்துக்‌ கல்‌
லடுக்கல்‌ முதலியன வினைமு,தலின்‌ தொழில்‌, வீடா

குகை அத்‌ தொழிற்‌ பயன்‌, அப்‌ பயனுறுவது வீடா
தலால்‌ வீடு செயப்படுடொருளாம்‌,

மரத்தை வளர்த்தான்‌ என்னும்‌ இடத்து நீர்பெய்‌
தல்‌ முதலியன வினைமுதற்றொழில்‌ ; பருத்தல்‌ தளிர்த்‌
தல்‌ முதலியன அத்‌ தொழிற்பயன்‌; அப்‌ பயனுறுவது
மரமாதலால்‌ மரம்‌ செயப்பபொருளாம்‌.

வீட்டை இடித்தான்‌ என்னும்‌ இடத்து வீட்டை
இடித்தல்‌ வினைமுதற்றொழில்‌ ; அதனஅ உருவுகுலை
தல்‌ அத்‌ தொழிற்பயன்‌; அப்‌ பயனுறுவது வீடாதலால்‌
வீடு செயப்படுடொருளாம்‌.

ம.ரத்தை வெட்டினான்‌ என்னும்‌ இடத்து வாளைப்‌
பற்றி வீசுதல்‌ வினைமுதற்றெொழில்‌; மரம்‌ அறுகை அத்‌
தொழிற்‌ பயன்‌; அப்‌ பயனுறுவது மரமாதலால்‌ மரம்‌

செயப்படுபொருளாம்‌.

ஊரை யடைந்தான்‌ என்னும்‌ இடத்து நடந்து

செல்லுதல்‌ வினைமுதற்றொழில்‌; ஊரைச்சேர்தல்‌ அத்‌

தொழிற்‌ பயன்‌ ; அப்‌ பயனுறுவது ஊராதலால்‌ ஊர்‌
செயப்படுபொருளாம்‌.









சொல்லதிகாரம்‌ 29

பொன்னை யுடையான்‌ என்னும்‌ இடத்துச்‌ சம்பா
இத்தல்‌ வினைமுதற்றொழில்‌; தனதாகுகை அத்‌ தொ
மிற்பயன்‌; அப்‌ பயனுறுவது பொன்னாதலால்‌ பொன்‌
செயப்படுபொருளாம்‌.

அன்றியும்‌ விடயமும்‌, இயற்றும்‌ வினைமுதலும்‌
செயப்படுடொருளாய்‌ வருதலும்‌ உண்டு,

உ - ம்‌:--தருமத்தை விரும்பினான்‌, கல்வியை யறிக்‌
தான்‌,--என்பவைகளில்‌ விரும்புதலும்‌ அறிதலுமா௫ய வினை
முதற்றொழிந்கு, லிடயமாகிய தருமமும்‌ கல்வியும்‌ செயப்‌
படு பொருளாய்‌ வந்தன,

அரசன்‌ பகைவரைச்‌ சிறைச்‌ சாலையை படைவித்தான்‌,
சாத்கான்‌ கொற்நனை ப்‌ போக்‌இனான்‌,--என்பவைகளில்‌ அடை
தல்‌ வினைக்கு இயற்றும்‌ வின முதலாகிய பகைவரும்‌, போ
தல்‌ வினைக்கு இயற்றும்‌ வினைமுதலாதிய கொற்றனும்‌ ஐயுமு
பேற்றுச்‌ செயப்படு பொருளாய்‌ வந்தன.

99. மூன்றாம்வேற்றுமையினுடைய உருபுகள்‌,
அல்‌, ஆன்‌, ஒடு, ஓடு என்பவைகளாம்‌.

இவை, வினையைக்‌ கொள்ளும்‌.

இவ்வுருபுகளில்‌, ஆல்‌, ஆன்‌ என்னும்‌ இரண்டு
உருபுகளும்‌, தம்மையேற்ற பெயர்ப்பொருளை வினை
முதற்பொருளாகவும்‌ கருவிப்பொருளாகவும்‌ வேறு
படுத்தும்‌, அவை வேறுபட்ட. வினைமுதற்‌ பொருளும்‌
கருவிப்பொருளும்‌ இவ்‌ வுருபுகளின்‌ பொருள்களாம்‌.

அப்‌ பொருள்கள்‌ : இரண்டில்‌ வினைமுதற்பொ
ருள்‌--இயற்றும்‌ வினைமுதல்‌, ஏவும்‌ வினைமுதல்‌ என
இருவகைப்படும்‌.





தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

இயற்றும்‌ வினைமுதலாவ அ, கருவியைத்‌ தொழிற்‌
படுத்துவது,

உ - மீ: தச்சனாற்‌ கேர்யில்‌ கட்டப்பட்ட து,

ஏவும்வினைமு தலாவ த, அவ்‌ வியற்றும்‌ வினைமுத
லின.து தொழிலை யுண்டாக்குக்‌ தொழிலையுடையது.

ஐ -

உ -ம்‌:--அரசனாற்‌ கோயில்‌ கட்டுவிக்கப்பட்ட அ.

எழுவாயில்‌ வரும்‌ வினைமுதல்‌, தன்‌ விகுதிவினை
யால்முடியும்‌. இம்‌ மூன்றாம்வேற்றுமையில்வரும்‌ வினை
முதல்‌, செயப்படுபொருள்‌ விகுதிவினையால்‌ முடியும்‌.

உ - ம:_சாத்தன்‌ வந்தான்‌ ; தச்சனாற்‌ கோயில்‌ கட்டப்‌
பட்டது,

கருவிப்பொருளாவஅு, வினைமு தற்றொழிற்‌

பயனைச்‌ செயப்படுபொருளிற்‌ சேர்ப்பது,

ஓ. ௮ ம_வாளாலே மர தகை. பவவெடடினான--- என்னும்‌
ம்ப தடவல்‌ எ அலக்‌ ப 022 கன்‌ ட அக அ
இடத்து வாளைப்‌ பற்றி வீசு தல்‌, வின முத தறொழில்‌: அத தொ

ழிலின்‌ பயன்‌ மரம்றுகை; அப்‌ பயண மரமாஇய செயப்படு

பொருளிஜற்‌ சேர்க்கையால்‌ வாள்‌ கருவியாம்‌,

அக்‌ கருவி, முதற்கருவி தணைக்கருவி என இரு

வகைப்படும்‌.

மூதற்கருவியாவது, செயப்படுபொருளோடு ஒற்‌
இ மையுடையு.

உ. ம்‌:--மண்ணாத்‌ செய்த குடம்‌.

துணைக்கருவியாவது, ௮ம்‌ முதற்கருவி காரியப்‌
படுமளவும்‌ உடன்‌ நிகழ்வது

உ-ம்‌:--தண்ட சக்கரங்களர்ற்‌ குடத்தை

தான்‌,













சொல்லதிகாரம்‌ 21

ஒட, ஓடு, என்னும்‌ உருபுகள்‌ தம்மையேற்ற
பெயர்ப்பொருளை உடனிகழ்ச்சிப்‌ பொருளாக. வேறு
படுத்‌ தம்‌, அவைவேறபட்ட உட. னிகழ்ச்சிப்பொருளே
அவ்‌ வுருபுகளின்‌ பொருளாம்‌.

உடனிகழ்ச்சிப்பொருளாவ அ, வினைகொண்டுமுடி
யும்‌ பொருளினது தொழில்போன்ற தொழிலையுடைய
பொருளாம்‌.

o ட ௪ ௪. ச ௪ ௪ ச
உ-ம்‌ தந்தையொடு மைந்தன்‌ வந்தான்‌--என்னும்‌
இடத்து மைந்தன்‌ வினைகொண்டு முடியும்பொருளாம்‌;வருதல்‌
அப்‌ பொருளின்தொழிலாம்‌ ;அத்தொழில்போன்‌ ஐ தொழில்வரு
தலாம்‌. அத்தொழிலைத தன்னிடத்‌.தும்‌ உடனிகழ்வகாகவுடைய

பொருள்‌ தர்தையா தலால்‌ தந்‌ைத உடனிகழ்ச்சிப்‌ பொருளாம்‌,

இந்‌ நான்குருபுகளுள்‌, ஆல்‌, ஆன்‌ உருபுகள்‌ நிற்‌
றற்குரிய விடத்‌துக்‌ கொண்டி என்பதும்‌, ஒடு, ஓடு உரு
புகள்‌ நிற்றற்‌ குரியவிடத்து உடன்‌ என்பதும்‌ சொல்‌
லுருபுகளாகவரும்‌.

உ.ம்‌: வாள்‌ கொண்டு வெட்டினா OT; தந்தையுடன்‌

மைந்தன்‌ வந்தான்‌, (மற்றவைகளும்‌ இப்படி யே,)

100, நான்காம்‌ வேற்றுமையினது உருபு, கு
ஒன்றுமேயாம்‌,

இது, வினையையும்‌ வினையொடுபொருக்தும்பெய
சையும்‌ கொள்ளும்‌. ்‌

இக்‌ குவ்வுருபு, தன்னையேற்ற பெயர்ப்பொருளை--

ஏற்றுக்‌ கொள்ளுதற்‌ “பொருளாகவும்‌, முதற்காரண
காரியப்‌ பொருளாகவும்‌, நிமித்தகாரண காரியப்‌ பொரு

ளாகவும்‌, பகைதொடர்‌ பொருளாகவும்‌, நட்புத்தொடர்‌



92 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

பொருளாகவும்‌, தகுதிப்‌ பொருளையுடைய பொருளாக
வும்‌, மூறைக்கியை பொருளாகவும்‌, உற்பாதத்தாற்‌
குறிக்கப்பட்ட பொருளாகவும்‌ வேறுபடுத்தும்‌, அப்பெ
யர்ப்பொருள்‌ வேறுபட்ட ஏற்றுக்கொள்ளுதற்பொருள்‌
முதலியன இவ்‌ வுருபின்‌ பொருள்களாம்‌,

உ. ம்‌:-இரப்பவனுக்குப்‌ பொன்னைக்‌ கொடுத்தான்‌;
குண்டலத்திற்கு வைத்த பொன்‌ ; கூழிற்குச்‌ செய்வது குற்‌
ஹேவல்‌; பாம்புக்குப்‌ பகையாயுள்ளது கருடன்‌; சாத்தனுக்கு
நட்பாளனாயிருப்பவன்‌ கொத்றன்‌; அரசர்க்கு உரித தருங்கலம்‌;
சாத்தனுக்கு மகனாயினா னிவன்‌; மழைக்குக்‌. குறியாயுள்ளது
மின்னல்‌,

இவைகளில்‌, இரப்பவனுக்குப்‌ பொன்னைக்‌
கொடுத்தான்‌--என்பதில்‌ ஓருவனாற்‌ கொடுக்கப்பட்ட



பொன்னைத்‌ தனக்குரிய தாக்கிக்‌ கொள்ளும்‌ பொருள்‌
இரப்பவனாதலால்‌, இரப்பவன்‌ எஏற்றுக்கொள்ளுதற்
பொருளாம்‌,

குண்டலத்திற்கு வைத்த பொன்‌்அஎன்பதில்‌
- பொன்னாகிய முதற்காரணத்தா லாயெ காரியப்பொருள்‌
குண்டல மாதலால்‌, குண்டலம்‌ முதற்காரணகாரியப்‌

பொருளாம்‌.

கூழிற்குச்‌ செய்வது குற்றேவல்‌— என்பதில்‌ குற்‌
றேவலென்னும்‌ நிமித்த காரணத்தா லாகிய காரியம்‌
கூழாதலால்‌, கூழ்‌ நிமித்தகாரண காரியப்பொருளாம்‌,

பாம்புக்குப்‌ பகையாயுள்ளது கருடன்‌--என்பதில்‌

கருடனிடத்துள்ள பகையைத்‌ தொடர்கின்றபொருள்‌

பாம்பாதலால்‌, பாம்பு பகைதொடர்பொருளாம்‌,





சொல்லதிகாரம்‌ 23

சாத்தனுக்கு ஈட்பாளனா யிருப்பவன்கொற்றன்‌—
என்பதில்‌ கொற்றனிடத்‌ அள்ள நட்பைத்‌ தொடர்பொ
ருள்‌ சாத்தனாதலால்‌, சாத்தன்‌ ஈட்புத்தொடர்பொரு
ளாம்‌.

அரசர்க்குரித்‌ தருங்கலம்‌-—என்பதில்‌ அருங்கலம்‌
என்னும்‌ தம்மோடு பொருந்துதற்குத்‌ தகுதியான
பொருளையுடைய பொருள்‌ அரசராதலால்‌, அரசர்‌
தகுதிப்‌ பொருளையுடைய பொருளாம்‌.

சாத்தனுக்கு மகனாயிமு னிவன்‌ என்பதில்‌ மகனாத

லாகிய முறைக்குச்‌ சாத்தன்‌ இயையும்பொருளா தலால்‌,
சாத்தன்‌ முறைக்கியை பொருளாம்‌.

மழைக்குக்‌ குறியா யுள்ளது மின்னல்‌— என்பதில்‌
மின்னலாகிய உற்பாதத்தாற்‌ குறிக்கப்பட்ட பொருள்‌
மழையாதலால்‌, மழை உற்பாதத்தாற்‌ குறிக்கப்பட்ட
பொருளாம்‌,



அன்றியும்‌, ஈல்லோருக்குச்‌ செல்வமுண்டாகுக--
என வாழ்த்தலில்‌ கன்மைதொடர்‌ பொருளும்‌, தீயோ
ர்க்குக்‌ கேண்டாகுக-—என வைதலில்‌ தீமைதொடர்‌
பொருளும்‌, பிறவும்‌ இவ்வுருபின்‌ பொருளாய்‌ வரும்‌
எனவும்‌ கொள்க,

இக்‌ குவ்வுருபு நிற்றற்குரிய சில இடங்களில்‌, பொ
ருட்டு, நிமித்தம்‌ என்பனவும்‌, குவ்வுருபின்மேல்‌ ஆக
என்பதும்‌ சொல்லுருபுகளாக வரும்‌,

உ - ம: கூழின்பொருட்டு வேலை செய்தான்‌ ;கூலியின்‌
நிமித்தம்‌ வேலை செய்தான்‌ ; கூலிக்காக வேலை செய்தான்‌.

101, ஜந்தாம்‌ வேற்துமையினுடைய உருபுகள்‌,
இன, இல்‌ என்பனவாம்‌,
9







94 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

இவை; வினையையும்‌, வினையோடு பொருக்கும்‌
பெயரையும்‌, கொள்ளும்‌. :

இவ்‌ வுருபுகள்‌, தம்மை யேற்ற பெயர்ப்பொருளை
நீக்கப்பொருளாகவும்‌, ஒப்புப்பொருளாகவும்‌, எல்லைப்‌
பொருளாகவும்‌, ஏதும்‌ பொருளாகவும்‌, வேறுபடுத்தும்‌.
அப்‌ பெயர்ப்பொருள்‌ வேறுபட்ட நீக்கப்பொருள்‌ முத

லியன இவ்‌ வுருபுகளின்‌ பொருள்களாம்‌.

நீக்கப்‌ பொருளாவது, பிரிவை யுண்டாக்கும்‌
தொழிலின்றிப்‌ பிரிவைமாத்திரம்‌ தன்னிடத்துடைய
பொருளாம்‌.

உ ம்‌:--மலையின்‌ _வீழருவி-— என்ப தில்‌ அருவியின்‌ வீழ்‌
தல்‌ பிரிவை யுண்டாக்கும்‌ தொழில்‌; ௮.௮. தன்னிடத்‌ தில்லா
மல்‌ அவ்‌ வீழ்தலால்‌ உண்டாஇிய பிரிவைமாத்திரம்‌ தன்னிடத்‌

துடைய பொருள்‌ மலையா தலால்‌, மலை நீக்கப்பொருளாம்‌,

ஒப்புப்‌ பொருளாவது, உபமேயப்பொருளிலும்‌
தன்னிலும்‌ இருக்கிற பொதுத்தன்மையால்‌, உபமான
மாகும்‌ பொருளாம்‌,

உ - ம்‌:-பாலின்‌ வெளிது கொக்கு-- என்பதில்‌ கொக்கு
உபமேயப்பொருளாம்‌; அவ்‌ வுபமேயப்‌ பொருளிலும்‌ தன்னி
லும்‌ உள்ள பொதுத்தன்மை வெண்மையாம்‌; அப்‌ பொதுத்‌
தன்மையால்‌ உபமான மாய பொருள்‌ பாலாதலால்‌, பால்‌

ஒப்புப்பொருளாம்‌,

எல்லைப்பொருளாவ து, அறியப்படாத பொருளின்‌
திசை முதலியவைகளை அறிவித்தற்கு எல்லையாய்‌ நிற்‌
கும்‌ பொருளாம்‌.











சொல்லதிகாரம்‌ 35

உ - மீ; கச்சியின்‌ வடக்குள்ளது திருத்தணிகைஅஎன்‌
பதில்‌ அறியப்படாத திருத்தணிகையின்‌ திசையை யறிவித்‌
தற்கு அறியப்பட்ட பொருளர்கிய கச்சி எலலைப்பொருளா த
லால்‌, கச்சி எல்லைப்பொருளாம்‌.

அன்றியும்‌, இவ்‌ வெல்லைப்பொருள்‌, கச்சியின்‌
மூக்காவதத்துள்ளது இருத்தணிகை--என வழியளவி
லும்‌, அவனிலும்‌ இரண்டாண்டு மூத்தவன்‌ இவன்‌--



எனக்‌ காலவளவிலும்‌ வருதல்‌ காண்க.

ஏதுப்‌ பொருளாவது, தொடரும்‌ பொருளின்‌
பெருமை முதலியவற்றிற்கு ஏதுவாகும்‌ பொருளாம்‌,
உ-ம்‌:--கல்வியித்‌ பெரியன்‌ அகத்தியன்‌--என்பதஇல்‌
தொடரும்‌ பொருளாடிய அகத்தியனது பெருமைக்குக்‌ சல்வி
ஏதுவாதலால்‌, கல்வி ஏதுப்பொருளாம்‌.
அல்லாமலும்‌, கடவுளிற்‌ றோன்‌ றிய அலகம்‌-என
முதற்காரணப்‌ பொருளிலும்‌, மண்ணுலகின்‌ வேறு
விண்ணுலகம்‌--என வேற்றுமைக்கு ௭௪ திர்ப்பொருளி
லும்‌ வருதல்‌ முதலியனவும்‌ கொள்க.
இன்‌,இல்‌, உருபுகளின்மேல்‌--டின்று,. இருந்து, என்‌
பவை உம்‌ பெற்றும்‌ பெறாமலுஞ்‌ சொல்லுருபுகளாய்‌



வரும்‌.

உ - ம;_—ஊரினின்று போனான்‌ ; ஊரினின்‌ றும்‌ போனான்‌.
ஊரிலிருந்அு போனான்‌; ஊரிலிரு்‌தம்‌ போனான்‌.
102. ஆரும்‌ வேற்துமையினுடைய உருபுகள்‌,

அத; ஆத, அ, என்பனவாம்‌.
இவைகளில்‌, அத, ஆஅ, என்னும்‌ உருபுகள்‌
அஃறிணை யொருமைப்‌ பெயரையும்‌, ௮, என்னும்‌
உருபு அஃறிணைப்‌ பன்மைப்‌ பெயரையும்‌ கொள்ளும்‌,







தமிழ்‌ இலக்கணம்‌



உ- ம்‌: -சாத்தனது கை, தனாது கை,

தன கைகள்‌,

இவ்‌ வுருபுகள்‌, தம்மை யேற்ற பெயர்ப்பொருள்‌
களைச்‌ சம்பந்தப்‌, பொருளாக !2வஅபடுத்‌ தம்‌. அப்‌
பெயர்ப்பொருள்‌ வேறுபட்ட சம்பந்தப்பொருளே இவ்‌

வுருபுகளின்‌ பொருள்களாம்‌,

சம்பந்தப்‌ பொருளாவது, வருமொழிப்‌ பொரு
ளாகிய தற்கிழமைப்‌ பொருளோடிம்‌, பிறிதின்கழமைப்‌

பொருளோடும்‌, சம்பந்தமுடைய பொருளாம்‌,

அவைகளில்‌, தற்திழமைப்‌ பொருளாவது, தன
னோடு ஒற்றுமையுடையது,

அது, உறுப்பும்‌, பண்பும்‌, தொழிலும்‌, ஒன்றன்‌
கூட்டமும்‌, பலவினீட்டமும்‌, ஒன்‌அதிரிர்‌ தொன்றாத

லும்‌, என அறுவகைப்படும்‌,



உ - ம சாத்தனது கை உறுப்பு,
சாததனது கருமை --பண்மு,
சாததனஅ வரவு _—-தொழில்‌,
நெல்ல அ குப்பை ஒன்‌ நன்‌ கூட்டம்‌,
சேனையஅ தொகுதி --பலவின்‌ ஈட்டம்‌,
கெல்லினது பொரி ஓன்று இரிந்து ஒன்றா தல்‌,

பிறிதின்‌ தழெமைப்பொருளாவ அ, தன்னின்‌ வேறு
யது.

அத; பொருள்‌, இடம்‌, காலம்‌, என மூன்று

வகைப்படும்‌.















சொல்லதிகாரம்‌ : ள்‌

உ. ம்‌:--முருகனது வேல்‌ பொருள்‌,
முருகனது மலை _— இடம்‌,
முருகன்‌ அ கார்‌ததிகை— காலம்‌.
இவ்‌ வுருபுகள்‌ நிற்றற்குரிய இடங்களில்‌, உடைய
என்பது சொல்லுருபாக வந்து இருதிணை யொருமை
பன்மைப்‌ பெயர்களையும்‌ கொள்ளும்‌.
ல ம்‌: -சாத்தனுடைய புதல்வன்‌—உயர்‌ திணை ஒருமை.
சாத்தனுடைய புதல்வர்‌ உயர்‌ திணைப்‌ பன்மை.

சாததனுடைய லீடு _— அஃறிணை ஒறாமை,
சாத்தனுடைய வீடுகள்‌ --அ௮ஃிணைப்‌ பன்மை,

அன்றியும்‌, சிறுபான்மை அது உருபு, அரனது
தோழன்‌, நினது அடியாசோடல்லால்‌” என உயர்‌
திணை யொருமை பன்மைப்‌ பெயர்களையுங்‌ கொள்ளு

மெனவும்‌ அறிக,
108, ஏழாம்‌ வேற்றுமையினுடைய உருபுகள்‌
கண்‌, இல்‌, உள்‌, இடம்‌; முதலியனவாம்‌.

இவை, வினையையும்‌, வினையோடுி பொருந்தும்‌

பெயரையும்‌ கொள்ளும்‌,

இவ்‌ வுருபுகள்‌, தம்மையேத்ந பொருள்‌; இடம்‌,
காலம்‌, சினை, குணம்‌, தொழில்‌ என்னும்‌ அறுவகைப்‌
பெயர்ப்பொருள்களையும்‌, இடப்பொருளாக வேறுபடுத்‌
தம்‌. அப்‌ பெயர்ப்பொருள்கள்‌ வேறுபட்ட. இடப்‌

பொருளே இவ்‌ வுருபுகளின்‌ பொருளாம்‌.

இடப்‌ பொருளாவது, வருமொழிப்‌ பொருளாகிய
தற்திழமைப்‌ பொருளுக்காவது, பிறிதின்கிழமைப்‌
பொருளுக்காவது இடமாய்‌ நிற்கும்‌ பொருளாம்‌,





38 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

உ.ம்‌ மணியின்‌ கண்‌ இருக்கின்‌ றது ஒளி. த, பொருள்‌
பனையின்கண்‌ வாழ்இன்றது அன்றில்‌, பி,] இடம்‌,
ஊரின்‌ கண்‌ இருக்கும்‌ இல்லம்‌, த. இடம்‌
ஆகாயத்தின்‌ கண்பறக்கின்‌ றஅபருந்‌அ,பி, ) இடம்‌.

நாளின்கண்‌ நாழிகை யுள்ள அ. த. காலம்‌
வேனி ற்கண்‌ பாதிரி பூக்கும்‌, பி.] இடம்‌
கையின்‌ கண்‌ உள்ள. விரல்‌, தீ. சனை

கையின்கண்‌ விளங்குகின்றது கடகம்‌, பி, | இடம்‌.

கறுப்பின்கண்‌ மிக்குள்ள து அழகு, ௧.| குணம்‌
இளமையின்கண்‌ வாய்த்தது செல்வம்‌.பி, ] இடம்‌.

ஆட ற்கண்‌ உள்ளது அபிநயம்‌. த.| தொழில்‌
ஆடற்கண்‌ பாடப்பட்டது பாட்டு, பி,) இடம்‌,

மற்றவைகளும்‌ இப்படியே,

இவ்‌ விடப்பொருள்‌, வினைமுதல்‌ வழியாக வினை
முதற்‌ றொழிற்காவது, செயப்படு பொருளின்‌ வழி
யாகச்‌ செயப்படுபொருளி லிருக்கின்ற பயனுக்காவது,
இடமாம்‌ பொருளெனவும்படும்‌.



உ-ம்‌:--மணியின்கண்‌ இருக்கன்றஅ ஒளி---என்னுமிடத்து
ஒளி என்னும்‌ வினைமு தலின்‌ வழியாக ௮தனது இருத்தற்‌

ரெழிற்கு மணி இடமாம்‌,



கழுவின்கட்‌ கள்ளனை யேத்தினான்‌---என்னுமிடத்துக்‌ கள்‌
என்‌ என்னுஞ்‌ செயப்படுபொருளின்‌ வழியாக அச்‌ செயப்படு
பொருளி லிருக்கன்‌ ஐ. உயிர்ப்பிரிவாடுய . பயனுக்குக்‌ கழு

இடமாம்‌,

104, எட்டாம்‌ வேற்றுமையினுடைய உருபுகள்‌,
படர்க்கைப்பெயரிற்றில்‌,௪, ஓ, முதலியவை மிகுதலும்‌
அவ்‌ வீது இரிதலும்‌, கெடுதலும்‌, இயல்பாதலும்‌, ஈற்‌
றய லெழுத்துத்‌ இரிதலும்‌ ஆம்‌.









சொல்லதிகாரம்‌ 39

இவை ஏவல்‌ வினையைக்‌ கொள்ளும்‌,

இவ்‌ வுருபுகள்‌, தம்மையேற்ற பெயர்ப்பொருளை
விளிக்கப்படு பொருளாக வேறுபடுத்தும்‌, அப்‌ பெயர்ப்‌
பொருள்‌ வேறுபட்ட விளிக்கப்படு பொருளே இவ்‌
.வுருபுகளின்‌ பொருளாம்‌.

விளிக்கப்படு பொருளாவது, படர்க்கைப்பெயர்ப்‌
பொருள்‌ அழைத்து ஏவப்பவெதாகும்‌ பொருளாம்‌,

உ - ம:சாத்தனே கேளாய்‌ ஈற்றில்‌ ஏ மிக்கது,
அப்பனே உண்ணாய்‌- ஈற்றில்‌ ஓ மிக்கஅ,
வேனிலாய்‌ கூறுய்‌—எஅ திரிந்த அ,
தேர்ழ,; சொல்லாய்‌ ஈஅ கெட்ட அ,
பிதா வாராய்‌ _ஈற இயல்டாய்‌ நின்‌ற௮,
மக்காள்‌ கூறீர-ஈ ற்அஅயல்‌ எழுத்அத இிரிர்தஅ,

105. அமன்‌, அமள்‌, அமர்‌ முதலிய கிளைப்‌ பெ
யர்களும்‌; எவன்‌ முதலிய வீனாப்பெயர்களும்‌; அவன்‌
முதலிய சுட்பெபெயர்களும்‌; தான்‌, தாம்‌ என்னும்‌
பொதுப்‌ பெயர்களும்‌; மற்றையான்‌, பிறன்‌ முதலிய
மற்றுப்‌ பிற என்பன அடியாகவரும்‌ பெயர்களும்‌ விளி
கொள்ளாப்‌ பெயர்களாம்‌, இவை யொழிந்த பெயர்க
ளெல்லாம்‌ விளிகொள்ளும்‌ பெயர்களாம்‌.

106. இவ்‌ வேற்றுமை யுருபுகள்‌ சிறு பான்மை
மயங்கி ஒன்று நின்ற விடத்தில்‌ மற்றொன்றும்‌ வரும்‌.

உ-ம்‌:--அஆலத்தை யமிர்‌ தாக்கிய கோன்‌-என்பது ஆலத்‌

இனா லமிர்‌ தாக்கிய கோன்‌ எனவும்‌, காலத்திற்‌ செய்த நன்றி-

என்பஅ காலத்‌ நினாற்‌ செய்தஈன்றி எனவும்‌, மயங்கி வம்தன,

மற்றவைகளு மிப்படியே, இவை இப்படி. மயங்இவரினும்‌
பெொருளுக்‌ கேற்றபடி உருபைத திரித்கக்கொள்க,









தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

107. ஒரு வேற்றுமைப்பொருள்‌; மற்றொரு
வேற்றுமை யுருபோடும்‌ சிறுபான்மை வரும்‌,

உ-ம்‌:--சாத்தனோடு சொன்னான்‌-என4-ம்வேற்றுமைக்‌
குரிய ஏ ற்துக்கோட த்பொறாள்‌ மூன்‌்றனுருபோடும்‌, மதுரை
யை நீங்னான்‌ - என 5-ம்‌ வேற்றுமைக்குரிய நீக்கப்பொருள்‌
இரண்டனுருபோடும்‌, ம அரைக்கு வடக்குச்‌ சிதம்பரம்‌ - என
9-ம்‌ வேற்றுமைக்குரிய எல்லைப்பொருள்‌ நான்‌ கனுருபோடும்‌,
வழியைச்‌ சென்றான்‌ - என 7-ம்‌ வேற்றுமைக்குரிய இடப்‌
பொருள்‌ இரண்டனுருபோடும்‌, வந்தன.

மற்றும்‌ இப்படி வருவன்வற்றை ஆராய்ந்‌ தறிர்துகொள்க,

108, சிலவிடங்களில்‌ ஐயுருபு இரண்டு இணைந்து
வரவும்‌ பெறும்‌,

ட ௩ ௪ »
உ - ம;_யானையைக்‌ காலை வெட்டினான்‌,
பசுவினைப்‌ பாலைக்‌ கறந்தான்‌.

ஆசிரியனை ஐயுற்ற பொருளை வினாவினான்‌.

யானையைக்‌ காலை வெட்டினான்‌,பசுவினைப்‌ பாலைக்‌
கறந்தான்‌—என்றாற்‌ போல்வன,யானையது காலைவெட்‌
டூனான்‌, யானையைக்‌ காலின்கண்‌ வெட்டினான்‌; பசுவி
னின்றும்‌ பாலைக்‌ கறந்தான்‌, என இரண்‌ ஐ உருபி
னுள்‌ ஒன்று நீங்கி வேறுருபு வாவும்‌ பெறும்‌,



ஆசிரியனை ஐபுற்ற பொருளை வினாவினான்‌,
என்றாற்‌ போல்வன இரண்டு ஐயுருபினுள்‌ ஒன்று
நீங்கவும்‌ வேழுருபு வரவும்‌ பெரு,

109. செயப்படுபொருள்‌ குன்றாத முதனிலைக
ளின்மேல்‌, வி, பி, முதலிய பிறவினை விகுதிகளுள்‌
ஒன்று வரும்‌ வினைச்சொற்களில சில முடிக்குஞ்‌









=

சொல்லதிகாரம்‌ 41

சொற்களாக வரின்‌, அம்‌ முதனிலைத்‌ தொழிற்கு உரிய
செயப்படு பொருளோடு இயற்றும்‌ வினைஞுதலும்‌,
இ.ரண்டனுருபேற்று வருதலால்‌, இரண்டு செயப்படு
பொருள்‌ வரும்‌,

உ - ம்‌:--அரசன்‌ பகைவரைச்‌ சிறைச்‌ சாலையை

அடைவித்தான்‌.

முடிக்குஞ்‌ சொற்களாகவரும்‌ அவ்‌ வினைச்சொற்
களுட்‌ சிலவற்றின்‌ இயற்றும்‌ வினைமுதல்‌ மூன்றனுரு
பேற்று வினைமுதற்பொருளில்‌ வருதலால்‌, அப்படி.
வருபவற்றுக்கு இரண்டு செயப்படுபொருள்‌ வாரா,

உ-ம்‌:- சாத்தன்‌ ஆயனாற்‌ பசுவைப்‌ புரப்பித்தான்‌,

அரசன்‌ தேவதத்தனாற்‌ சோற்றை அடுவித்தான்‌.

110, செயப்படுபொருள்‌ குன்றிய முதனிலைக
ளின்மேல்‌, வி, பி, முதலிய பிறவினை விகுதிகளுள்‌
ஓன்னு வரும்‌ வினைச்சொற்கள்‌ முடிக்குஞ்‌ சொற்க
ளாக வரின்‌, இயற்றும்‌ வினைமுத லொன்றே இரண்ட
னுருபேற்றுச்‌ செயப்படுபொருளாக வரும்‌,

உ.ம்‌; சாத்தன்‌ கொற்றனை ஈடப்பித்தான்‌.

தாய்‌ மகவைத்‌ தூங்குவித்தாள்‌.

111, யான்‌, நான்‌, என்னுந்‌ தன்மை யொரு
மைப்‌ பெயர்களும்‌; யாம்‌, நாம்‌, என்னுந்‌ தன்மைப்‌
பன்மைப்‌ பெயர்களும்‌ ஐ முதலிய உருபுகளை ஏற்கு
மிடத்து, என்‌ எனவும்‌ எம்‌ எனவும்‌ விகாரப்பட்டு
உருபுகளை ஏற்று வரும்‌.

112, நீஎன்கிற முன்னிலை யொருமைப்பெய
ரும்‌, நீர்‌ முதலிய முன்னிலைப்‌ பன்மைப்‌ பெயர்களும்‌









49 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

ஐ முதலிய உருபுகளை ஏற்குமிடத்து, நின்‌ உன்‌
எனவும்‌, அம்‌ உம்‌ எனவும்‌, விகாரப்பட்டு உருபுகளை
ஏற்று வரும்‌,

உலகவழக்கில்‌ வரும்‌, யாங்கள்‌,நாங்கள்‌ , என்னுந்‌
தன்மைப்‌ பன்மைப்‌ பெயர்களும்‌; நீங்கள்‌ என்னும்‌
முன்னிலைப்‌ பன்மைப்‌ பெயரும்‌ உருபுகளை ஏற்குமிட
த்து, எங்கள்‌ எனவும்‌, உங்கள்‌ எனவும்‌, விகாரப்பட்டு
உருபுகளை ஏற்று வரும்‌.

118. தான்‌, தாம்‌, என்கிற படர்க்கைப்பெயர்‌
கள்‌, தன்‌ தம்‌ என விகாரப்பட்டு உருபுகளை ஏற்று
வரும்‌,

114. உயிரையும்‌, மெய்யையும்‌, குற்றியலு
கரத்தையும்‌ ஈருகவுடைய பெயர்ச்சொற்கள்‌ இன்‌ உரு.
பொழிந்த உருபுகளை யேற்குமிடத்துப்‌ பெரும்பாலும்‌
இன்‌ சாரியை பெறும்‌,

உ.ம்‌:--இளியினை. . பொன்னினை, நானை, (ஐ)
இளியினால்‌, பொன்னினால்‌, நாஇனால்‌, (ஆல்‌)
இளியித்கு, டொன்னித்கு, மாற்கு, (கு)
இிளியினஅ, பொன்னின.த. நானெ௮., (௮௮)

இளியின்‌ சண்‌,டொன்னின்‌ கண்‌ நாஇன்‌ கண்‌. (கண்‌)

இப்‌ பெயர்கள்‌, குவ்வுரு பேற்குமிடத்துக்‌ கிளியி
னுக்கு, நாகினுக்கு,என இன்சாரியையோடு உகரச்சாரி
யையும்‌; பொன்னுக்கு, மண்ணுக்கு, என இன்சாரி
யையின்றி உகரச்சாரியையும்‌ பெறுமெனவுங்‌ கொள்க,
மற்றவைகளும்‌ இப்படியே.







ஞ்‌

சொல்லதிகாரம்‌ 43

115, ௮௮௫, இது, உத, என்னுஞ்‌ சுட்‌ (ப்பெயர்‌
களும்‌, ௭௮, ஏது, யாது, என்னும்‌ வினாப்‌ பெயர்க
ளும்‌, உருபேற்குமிடத்து அன்சாரியையும்‌, சிறுபான்‌
மை இன்சாரியையும்‌ பெறும்‌.

உ - ம்‌:--அதனை, அதனால்‌,௮ தினால்‌; இதனை, இதனால்‌,
இதினால்‌; எதனை, ௪ தனால்‌, ௭ தினால்‌,

மத்தவைகளும்‌ இப்படியே,

இவை, சிறுபான்மை அதை, இதை எதை,
எனச்‌ சாரியை பெறாமலும்‌ வரும்‌,

116. அவை, இவை, உவை, எவை, கரி
யவை, நெடியவை, முதலிய ஐகாரவீற்று அஃறிணைப்‌
பன்மைப்பெயர்கள்‌ உருபேற்குமிடத்து. ஈற்று ஜகாரங்‌
கெட்டு அற்றுச்சாரியை பெறும்‌,

உ-ம்‌... அவற்றை இவற்றை, உவற்றை, எவற்றை,

கரியவற்ை, கெடியவற்றை,

மத்த உருபுகளோடும்‌ இப்படியே ஒட்டிக்கொள்க,

அவையிற்றை, இவையிற்றை, எவையிற்றை,
எனச்‌ சிறுபான்மை ஐகாரங்கெடாமல்‌ இற்றுச்சாரி
யை பெறுமெனவுங்‌ கொள்க,

117. பல, சில, சிறிய, பெரிய, அரிய, முதலிய
அகரவீற்று அஃறிணைப்‌ பன்மைப்பெயர்கள்‌ உருபேற்‌
குமிடத்து அற்றுச்சாரியை பெலனும்‌.

உ ஃ ம்‌:_பலவற்றை, சிலவற்றை, சிறியவற்றை, பெரிய

வற்றை, அரியவற்றை,

மற்ற உருபுகளோடும்‌ இப்படியே ஓட்டிக்கொள்க,







தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

118, ஆ, மா, கோ, என்னும்‌ இம்‌ மூன்று பெ
யர்களும்‌ உருபேற்கு மிடத்து இன்‌ சாரியையாவது,
னகரச்‌ சாரியை யாவது பெற்றும்‌,இச்‌ சாரியைகளைப்‌
பெறாமலும்‌, வரும்‌.

உ - ம;_ஆவினை, மாவினை, கோவினை.
ஆனை, மானை, கோனை.
ஆவை, மாவை, கோவை.

119, மகரவீற்றுப்‌ பெயர்ச்சொற்கள்‌ உருபேற்‌
குமிடத்து அத்துச்சாரியை பெறும்‌. பெறுமிடத்து
ஈற்று மகரமும்‌, சாரியை முதல்‌ அகரமுங்‌ கெடும்‌,

உ - ம்‌: மரத்தை, மரத்தால்‌, மாத்துக்கு,

அன்றியும்‌, மரத்தினை,மாத தனால்‌, என அவ்வத்அச்சாரி
யையின்மேல்‌ இன்‌ சாரியையும்‌, மரதீதினுக்கு என குவ்வுருபு
புணருமிடத்து அவ்‌ விரு சாரியையின்மேல்‌ உகரச்சாரியை
யும்‌, வரும்‌,

120. எல்லாம்‌ என்னுஞ்‌ சொல்‌ அஃறிணைப்‌
பொருளில்‌ உருபேற்குமிடத்து மகாங்கெட்டு அற்றுச்‌
சாரியையும்‌ உயர்‌ தணைப்டொருளில்‌உருபேற்குமிடத்து
நம்முச்சாரியையும்‌ பெறும்‌,

உ-ம்‌:-- எல்லாவற்றையும்‌, எல்லாவற்றுலும்‌. எல்லா

நம்மையும்‌, எல்லாகம்மாலும்‌,

121, எல்லார்‌ என்னுஞ்‌ சொல்‌, உருபேற்கு
மிடத்து,தம்முச்சாரியையும்‌,எல்லீர்‌ என்னுஞ்‌ சொல்‌,
உருபேற்குமிடத்து, அம்முச்சாரியையும்‌, பெறும்‌,

© ச ௪ க ௪
உ-ம்‌ லலா தம்மையும்‌,

எல்லீர்‌ அம்மையும்‌.













சொல்லதிகாரம்‌ 45

122, இவ்வாறு,உருபுபுணர்ச்சிக்குக்‌ கூறிய முடி
புகள்‌ உருபு தொக்க பொருட்புணர்ச்சிக்கண்ணும்‌
வரும்‌,

உ- ம்‌:--என்கை, எங்கை, நின்கை, உன்கை, அங்கை,
உங்கை, தன்கை, தங்கை; கிளியின்‌ கால்‌, கொக்கின்கண்‌, பல
வற்றுக்கோடு, ஆவின்‌ கொம்பு, மரத்துக்களை, எல்லா

வற்றுக்கோடு,

பெயர்ச்சொல்லியல்‌ முற்றிற்று,

வினைச்‌ சொல்லியல்‌.

128. வினைச்சொற்களாவன,வேற்றுமை ஏற்கா
மல்‌, காலத்தைக்‌ கொண்டு பொருளது புடைபெயர்ச்‌
சியாகிய தொழிலை உணர்த்திவருஞ்‌ சொற்களாம்‌,

தொழிலாவ ௮, வினைமுதல்‌,கருவி, இடம்‌,செயல்‌,
காலம்‌, செயப்படுபொருள்‌, என்னும்‌ இவ்வாறுங்‌ கா
சணமாகவும்‌, இவற்றுட்‌ சில கா.ரணமாகவுக்‌ தோன்று

வனவாம்‌.

உ. ம்‌. -வனைச்தான்‌ - என்பதில்‌ குயவனாதிய வினை
முதலும்‌, மண்ணாகய முதற்கருவியும்‌, தண்டசக்கரமுதலா
இய தணைக்கருலிகளும்‌, வனைந்த இடமும்‌, வனை தலாடஇய
செயலும்‌, இ றம்‌ தகாலமும்‌, குடமுதலிய செயப்படுபொரு

ஞும்‌, ஆகிய இவ்‌ வாற காரணங்களும்‌ வந்தன.

கொடி யாடி நறு - என்பதில்‌ ஆடுதல்‌-வினைக்குச்‌ செயப்‌

படுபொருள்‌ குறைந்‌ அ வந்த,







46 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

124, இவ்‌ வினைச்‌ சொற்கள்‌ பகுதி,விகுதி இடை
நிலை, சாரியை, சந்தி, விகாரம்‌, என்னும்‌ இவ்‌ வாறுறுப்‌
பினுள்‌ பகுதி விகுதி என்னும்‌ இரண்டு முதலாக ஏற்‌
கும்‌உறுப்புக்களைப்பெத்று வினைப்பகுபதம்‌ எனப்பட்டு
வரும்‌. பகுதி எனினும்‌ முதனிலையெனினும்‌ ஓக்கும்‌,
விகுதி யெனினும்‌ இறுதிநிலை யெனினும்‌ ஓக்கும்‌,



உ -ம்‌.--கேளாய்‌-என்பது, கேள்‌, ஆய்‌, எனப்‌ பகுதி
விகுதி இரண்டு பெற்றது,

உண்டான்‌ - என்பது, உண்‌, ட்‌, ஆன்‌, என அவ்‌
விரண்டுடன்‌ இடைநிலையும்‌ பெற்றது,

உண்டனன்‌ - என்பது உண்‌, ட்‌, அன்‌, அன்‌, என அம்‌
மூன்றுடன்‌ சாரியையும்‌ பெற்றது.

பிடி த்தனன்‌ - என்பத, பிடி, தீ, த, அன்‌, அன்‌, என
அம்‌ நான்குடனே சந்தியும்‌ பெற்றது,

நடூந்தனன்‌ - என்பத, ஈட,தீ, த,அன்‌, அன்‌, என அவ்‌
வைந்தும்‌ பெற்றுச்‌ சற்தியால்வந்த தகர வல்லொற்று மெல்‌
லொற்றாத லாய விகாரமும்‌ பெற்றஅ,

125, பகுதிகளாவன, எல்லா வினையும்‌ பிறப்ப
தற்கு மூலமாய்‌ வினைப்‌ பகுபதங்களிலே முதனிலை

யாய்வரும்‌ பகாப்‌ பதங்களாம்‌.

இம்‌ முதணிலையாகிய பகாப்பதங்கள்‌ அவை யுண்‌
டாக்கப்பட்ட காலந்தொடங்கி ஒரு தன்மையவாய்‌
நிற்கும்‌ தணிவினைப்‌ பெயர்களாம்‌.

உ - ம்‌;-(பகுதி) (பகு தியடியாகப்‌ பிறந்த வினைப்பகுபதம்‌) .
நட _— நடந்தான்‌,
வா _— வந்தான்‌,

நில்‌ _ நின்றான்‌,













சொல்லதிகாரம்‌ 4 4

காண்‌ கண்டான்‌.
சா செத்தான்‌.

பேசு பேசினான்‌,

126. விகுதிகளாவன, முற்றுப்‌ பகுபதங்களில்‌
இருஇணையையும்‌, ஐம்பாலையும்‌, ஈெண்ணையும்‌, மூவி
டத்தையும்‌ உணர்த்தியும்‌; எச்சப்‌ பகுபதங்களில்‌
இவைகளை உணர்த்தாமலும்‌, இறுதி நிலையாய்‌ வருப

வைகளாம்‌.

உடம்‌: (குபதம்‌) (விகுதி)
நடந்தனன்‌— நடந்தான்‌, அன்‌ —ஆன,
நடம்தனள-—௩டகர்தாள்‌, அள்‌ ஆள்‌,
நடச்தனர்‌ _—-௩டந்தார்‌, அர ஆர்‌,
டக்தது --நடந்தன. அ ௮.
நடந்தேன்‌ --நடந்தேம்‌. ஏன்‌ ஏம்‌,
நடந்தாய்‌ —௩டம்தர்‌. ஆய்‌—ஈர்‌,
நடந்த _ஈடக்கன்ெற, ௮ 4௮
நடந்த அடக்க, உ து
நடக்கும்‌ --நடக்இன்‌, உம்‌— இன்‌.

127. இடைநிலைகளாவன, அப்‌ பகுபதற்களி
லே பகுதிக்கும்‌ விகுதிக்கும்‌ ஈடுவிலே முக்காலங்களுள்‌

ஒன்றை உணர்த்தி வருபவையாம்‌,

128. மூக்காலங்களாவன, இறப்பு; நிகழ்வு,
எதிர்வு, என்பனவாம்‌.

இறப்பாவது,; தொழிலது கழிவு, நிகழ்வாவது,
தொழில்‌ தொடங்கப்பட்டு மூடிவுபெராத நிலைமை,
எதிர்வாவது, தொழிற்‌ பிறவாமை,







தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

129, இறந்தகால இடை நிலைகளாவன, த்‌, ட்‌,
ற்‌; இன்‌, என்பனவாம்‌.

உ. ம்‌:-- (பகுபதம்‌)
நடந்தான்‌, அத்தான்‌
கண்டான்‌, கேட்டான்‌

நின்ற ன்‌, கொன்றான்‌
கூவினான்‌, பேசினான்‌

அன்றியும்‌, இன்‌இடைகிலை, எஞ்சியது (எஞ்சு--
இ[ன்‌]4-அஅ), எனக்‌ கடைகுறைந்தும்‌, போனது
(போ--[இ]ன்‌-4-.அ.அ), என முதல்‌ குறைந்தும்‌, போ
யது (போ-ய்‌-4-அத), என யகரமெய்‌ இறந்தகாலங்‌
காட்டியும்‌, வரும்‌.

130. நிகழ்கால இடைநிலைகளாவன, கினறு,
கிறு, ஆநினறு, என்பனவாம்‌,

உ. ம்‌: (பகுபதம்‌) (இடைநிலை)
நடக்கின்றான்‌, கொடுக்கின்றான்‌ இன்று.
நடக்கிறான்‌, கொடுக்இருன்‌, இறு.
நடவாநின்றான்‌, கொடாரின்றான்‌--- ஆகின்று,

131. எதிர்கால இடைநிலைகளாவன, ப்‌, வ்‌,

என்பன வாம்‌.

உ.ம்‌: (பகுபதம்‌) (இடைநிலை)

நடப்பான, படி. பபான விடட

செய்வான்‌, வருவான்‌ ல],

132. சாரியைகளாவன, -இடைச்சொல்லியலி
லே கூறப்பவென வாதிய, அன்‌, இ, உகு; து, முத
லியனவாம்‌,







சொல்லதிகாரம்‌ 49

உ. » ௩ .
உ. மூ வஅலா ட்ந்தனன,



௮ நடந்த அ,

உ —உண்ணுவான்‌,

கு --உய்குவாய்‌,

து -அழடி.ததுக்கொண்டான்‌.

188, சந்திகளாவன, மேற்‌ புணர்ச்சியதஇகாசத்‌
திற சொல்லப்பவெனவாகிய தோன்றல்‌, திரிதல்‌,
கெடுதல்‌ என்பனவாம்‌.

184. விகாரங்களாவன, மெல்லின மெய்யை
வல்லின மெய்யாக்கலும்‌, வல்லினமெய்யை மெல்லின
மெய்யாக்கலும்‌, குற்றெழுத்தை நெட்டெழுத்தாக்க
லும்‌, நெட்டெழுத்தைக்‌ குற்றெழுத்தாக்கலும்‌, இல்‌
லாதவெழுத்தை வருவித்தலும்‌, உள்ளவெழுத்தை
நீக்கலும்‌ ஆம்‌. இச்‌ சந்திவிகாரங்கள்‌ பதமுடிபு கூறு
மிடத்தில்‌ காட்டப்பமிம்‌,

185. மேற்கூறிய வினைப்பகுதிகளில்‌ தொழு
உண்‌ என்பனபோன்ற சில பகுதிகள்‌, தொழுதான்‌
உண்டான்‌ என விகுதி முதலியவற்றோடு புணரு
மிடத்து, இயல்பாத லல்லாமல்‌; செல்‌-சேறல்‌, கொள்‌-
கோடல்‌, என முதனீண்டும்‌; தா-தந்தான்‌, வா-
வந்தான்‌, என முதற்குறுகியும்‌; தா-தருகிருன்‌, வா-
வருகிறான்‌, என முதற்குஅகுதலுடனே, ருகர உயிர்‌
மெய்‌ விரியப்பெற்றும்‌; சா-செத்தான்‌, என ஆகாரம்‌
எகாரமாகத்‌ திரிந்தும்‌; விரவு-விராவினான்‌, என ௩டுக்‌
குறில்‌ நீண்டும்‌; முழுகு-முழுகினான்‌, மூழ்னொன்‌, என
இயல்பும்‌ விகாரமுமாக உறழ்ந்தும்‌; கல்‌- கற்றான்‌,
கேள்‌-கேட்டான்‌ ,என ஈற்றுமெய்‌ வருமெய்யாகத்‌ திரிந்‌

ம்‌





50 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

தம்‌; நில-நின்றான்‌, கொள்‌-கொண்டான்‌, என ஈற்று
மெய்‌ வருமெழுத்திற்கு இனத்‌ திரிந்தும்‌; புகு-
புக்கான்‌, விடி-விட்டான்‌, உறு-உற்றான்‌ , என இறந்த
காலத்திலே, ககர டகர றகர மெய்கள்‌ இரட்டித்தும்‌;
இன்னும்‌ பலவாறு சந்திவிகாரங்களைப்‌ பெற்றும்‌

வரும்‌,

186. பகுதி விகுதி முதலிய உறுப்புகளாலே
வினைப்பகுபதம்‌ மேடிக்குமாறு:

“கடந்தனன்‌? என்னும்‌ இறந்தகால வினைமுற்றுப்‌
பகுபதத்தை முடிக்குமிடத்‌ஐ, ௩ட என்னும்‌ பகு
தியை முதலில்‌ வைத்து, அன்‌ என்னும்‌ விகுதியை
அதன்பின்‌ வருவித்து, ௩ட 4. அன்‌ என வைத்து
இறந்தகாலங்‌ காட்டும்‌ தகர இடைநிலையை அவ்விரண்‌
டுக்கும்‌ இடையிலே வருவித்து, ௩ட-த்‌4-அன்‌ என
வைத்‌து-அன்சாரியையை இடைகிலைக்கும்‌ விக ப்‌
கும்‌ ஈடுவிலே வருவித்து, ௩ட 4 த்‌ 4 அன்‌ 4-அன்‌
வைத்து மெய்ம்மே லுயிர்வக்‌ தொன்றும்‌ டட
னால்‌ இடைநிலைச்‌ தக. மெய்யின்மேல்‌ சாரியை அகரத்‌
தையேற்றி, ௩ட 4 தன்‌ 4 அன்‌ எனவைத்‌த-—சாரியை
மீற்து னகர மெய்யின்மேல்‌ விகுதி அகரத்தையேற்றி,
நட தனன்‌ எனவைத்து-அக.ர உயிரீ ற்றின்முன்வரும்‌
வல்லினம்‌ மிகும்‌ என்பதனால்‌, இடைநிலைத்‌ தகரத்தை
மிகுவித்து, ஈடத்தனன்‌ என வைத்‌துவல்லின மெய்‌

யை மெல்லினமெய்‌ மாக்கலும்‌ என்பதனாலே, மிகுந்த

தகர வல்லொற்றை ௩கர மெல்லொற்றாக்கி, நடந்த
னன்‌ என முடிக்க,





சொல்லதிகாரம்‌ 51

'வருகின்றனன்‌? என்னும்‌ நிகழ்கால வினைஞுற்றுப்‌
பகுபதத்தை மூடிக்குமிடத்து, வா என்னும்‌ பகு
இயை முதலில்‌ வைத து--அன்‌ என்னும்‌ விகுதியை
அதன்பின்‌ வருவித்‌ அ, வா -- அன்‌ என வைத்து-டிகழ்‌
காலங்காட்டும்‌ கின்று என்னும்‌ இடைநிலையை அவ்வி
ரண்டற்கும்‌ நடுவில்‌ வருவித்து, வா--கின்று--அன்‌
ஏஎனவைத்து--அன்சாரியையை இடைகிலைக்கும்‌ விகு
ல

இடையில்‌ வருவித்து, வா 4 கின்று 4 அன்‌ +

ல்‌

திக்கும்‌
அன்‌எனவைத்து--உயிர்வந்தால்‌ குற்றியலுகரங்கெடுிம்‌
என்பதனால்‌, இடைநிலையீற்று உகரத்தைக்‌ கெடுத்து
உகரங்கெட்ட றகரமெய்யின்மேல்‌ சாரியை அகரத்தை
யும்‌,சாரியை மீற்று னகரமெய்யின்மேல்‌ விகுதி அகரத்‌

தையும்‌ ஏற்றி, வா 4 கின்றனன்‌ எனவைத்து--நகெட்டெ

முத்தைக்‌ குற்றெழுத்‌ தாக்கலும்‌ என்பதனால்‌, வா
என்னும்‌ பகுதியை வ எனக்‌ குறுக்கி, வ-ஃகின்றனன்‌,

என வைத்து--இல்லாத எழுத்தை வருவித்தலும்‌ என்‌
பதனால்‌ ௬க.ரஉயிர்மெய்யைப்‌ பகுதிக்கும்‌ இடைகிலைக்‌
கும்‌ ஈடுவில்‌ வருவித்து, வருகின்றனன்‌ என முடிக்க,

“உண்ணுவான்‌? என்னும்‌ எதிர்கால வினைமுற்றுப்‌
பகுபதத்தை மூடிக்குமிடத்து உண்‌ என்னும்‌ பகுதியை
முதலில்‌ வைத்து--ஆன்‌ என்னும்‌ -விகூதியை அதன்‌
பின்‌ வருவித்து, உண்‌ “ஆன்‌ என வைத்து எதிர்‌
காலங்காட்டும்‌ வ்‌ என்னும்‌ இடைநிலையை அவ்விரண்‌ *
டற்குமிடையில்‌ வருவித்து, உண்‌ --வ்‌ --ஆன்‌ என வை
த்து-இடைகிலை வகரமெய்யின்மேல்‌ விகுதி ஆகார உயி
மையேற்றி, உண்‌ 4“ வான்‌ என வைத்து—உ என்னுஞ்‌
சாரியையைப்‌ பகுதிக்கும்‌ இடைகிலைக்கும்‌ இடையில்‌
வருவித்து,உண்‌ --உ--வான்‌ என வைத்து-உயிர்வரின்‌





தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

தனிக்குற்றெழுத்தைச்‌ சேர்ந்த மெய்‌ இரட்டும்‌ என்பத
னால்‌ உண்ண்‌ எனப்‌ பகுதியீற்று ணகரமெய்யை இர
ட்டிவித்‌ த, இரட்டித்த ணகரமெய்யின்மேலே சாரியை
உகர உயிமையேற்றி, உண்ணுவான்‌ என முடிக்க,

(நடப்பித்தான்‌? என்னும்‌ பிறவினைப்‌ பகுபதத்தை
மூடிக்குமிடத்து, ௩ட என்னும்‌ பகுதியை முதலில்‌
வைத்‌ துபி என்னும்‌ பிறவினை விகுதியை அதன்‌
பின்‌ வருவித்து விகுதிப்‌ பகரத்தை மிகுவித்து, ஓர்‌
பகுதியாக்கி,. ஈடப்பி என வைத்து-—அதன்‌ பின்‌
ஆன்‌ விகுதியை வருவித்து, ப்பி ஆன்‌ என
வைத்‌ த இவ்விரண்டற்கும்‌ இடையே தகர இடை
நிலையை வருவித்து, இடைநிலைத்‌ தகர மெய்யின்மேல்‌
விகுதி ஆகாரத்தையேற்றி,௩டப்பி 4 தான்‌ என வைத்து
_-இடைஙிலைத்‌ தகரத்தை மிகுவித்து, ஈடப்பித்தான்‌
என முடிக்க,

(அடிக்கப்பட்டான்‌? என்னும்‌ செயப்பாட்டுவினை
முற்கப்‌ பகுபதத்தை முடிக்குமிடத்‌து, அடி. என்னும்‌
பகுதயை முதலில்‌ வைத்து செய்ப்பிபொருளை
உணர்த்தும்‌ பூ என்னும்‌ விகுதியை அதன்‌ பின்‌ வரு
வித்து, அடி 4 படு என வைத்து--அவற்றிற்‌ கடையே
குகரச்சாரியையையும்‌ அகரச்சாரியையையும்‌ வரு
வித்து, ௮டி.--கு--௮--படு என வைத்துகுகரச்சாரி
யையின்‌உகரத்தைக்‌ கெடுத்து உகரங்கெட்ட ககரமெய்‌



யின்மேலே சாரியை அகரத்தை யேற்றி, அடிக்‌
படு என வைத்து--சாரியைக்‌ கக.ரத்தையும்‌, விகுஇப்‌
பகரத்தையும்‌ மிகுவித்து ஓர்‌ பகுதியாக்க, அடிக்கப்படு
என்‌ வைத்து ஆன்விகுதியை அதன்பின்‌ வருவித்து,









சொல்லதிகாரம்‌ 58

படு என்பதனுடைய உகரமூர்க்த டகரமெய்யை இரட்‌
டிவித்து, உகர உயிரைக்‌ கெடுத்து, உகரங்‌ கெட்ட
டக. மெய்யின்மேல்‌ விகுதி ஆகாரத்தை யேற்றி,
அடிக்கப்பட்டான்‌ என முடிக்க.

“அடித்த”? என்னும்‌ இறந்தகாலப்‌ பெயசெச்சப்‌ பகு
பதத்தை முடிக்குமிடத்து, அடி என்னும்‌ பகுதியை
முதலிலும்‌, ௮ என்னும்‌ விகுதியை இறுதியிலும்‌,

றந்த காலங்காட்டும்‌ தகர இடைநிலையை அவ்விரண்‌
டற்கும்‌ இடையிலும்‌, அடி. --த்‌-௮ என வைத்து
இடைநிலைத்‌ தகரமெய்யின்மேல்‌. விகுதி அகரத்தை
யேற்றி, இடைநிலைத்‌ தகரத்தை மிகுவித்து, அடித்த
என முடிக்க,

“அடிக்கின்ற? என்னும்‌ நிகழ்காலப்‌ பெயரெச்சப்‌
பகுபதத்தை முடிக்குமிடத்து; அடி என்னும்‌ பகுதி
யை முதலிலும்‌, ௮ என்னும்‌ விகுதியை இறுதியிலும்‌,
இன்று என்னும்‌ நிகழ்கால இடைகிலையை அவ்விரண்‌
டற்கும்‌ இடையிலும்‌, அடி.--கின்று--அ என வைத்து
_— இடைநிலையீற்று உகரத்தைக்‌ கெடுத்த, உகரங்‌
கெட்ட றகரமெய்யின்மேல்‌ விகுதி அகர உயிரை
யேற்றி, இடை..நிலைக்‌ ககரத்தை மிகுவித்து, அடிக்‌
இன்ற என முடிக்க.

“அடிக்கும்‌? என்னும்‌ எதிர்காலப்‌ பெயமெச்சப்‌

பகுபதத்தை முடிக்குமிட த்‌.து, அடி என்னும்‌ பகுதியை
முதலிலும்‌, உம்‌ என்னும்‌ விகுதியை இறுதியிலும்‌,
கு: என்னுஞ்‌ சாரியையை அவ்விரண்டற்கும்‌ இடையி

லும்‌, அடி கு உம்‌ என வைத்‌ துஅசாரியையீற்று
உகரத்தைக்‌. கெடுத்து, உகரங்கெட்ட ககரமெய்யின்‌





54 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

மேல்‌ விகுதி உகரத்தை யேற்றி, சாரியைக்‌ ககரத்தை
மிகுவித்‌ அ, அடிக்கும்‌ என முடிக்க,

நின்‌? என்னும்‌ இறந்தகால வினையெச்சப்‌ பகு
பதத்தை முடிக்குமிடத்து, நில்‌ என்னும்‌ பகுதியை
மூதலிலும்‌, உ என்னும்‌ விகுதியை இறுதியிலும்‌,
இறந்தகாலங்காட்டும்‌ றகரமெய்யை அவ்வீரண்டற்கும்‌
இடையிலும்‌, நில்‌ ற்‌4 உ என வைத்து இடைநிலை
றகரமெய்யின்மேல்‌ விகுதி உகரத்தை யேற்றி, பகுதி
மீற்று லகரமெய்யை இடைநிலை றகரமெய்க்கு இனமா
திய னகரமெய்யாகத்‌ திர்த்து, நின்று என முடிக்க,

“நிற்க? என்னும்‌ முக்காலத்திற்கும்‌ உரிய வினை
யெச்சப்‌ பகுபதத்தை முடிக்குமிடத்து, நில்‌ என்னும்‌
பகுதியை முதலிலும்‌, ௮ என்னும்‌ விகுதியை இறுதி
யிலும்‌,குகரச்சாரியையை அவ்விரண்டற்கும்‌ இடையி
லும்‌, நில்‌4கு1௮அ என வைத்து சாரியை யீற்று
உகரத்தைக்‌ கெடுத்து; உகரங்கெட்ட ககரமெய்யின்‌
மேல்‌ விகுதி அகரத்தையேற்றி,வல்லின ம்வரின்‌ லகரம்‌
றகரமாய்த்‌ திரியும்‌ என்பதனால்‌ பகுதியீற்‌௮ லகரமெய்‌
யை றகரமெய்யாகத்‌ திரித்து, நிற்க என முடிக்க.

“நிற்கின்‌? என்னும்‌ எதிர்கால வினையெச்சப்‌ பகு
பதத்தை முடிக்குமிடத்து, நில்‌ என்னும்‌ பகுதியை
முதலிலும்‌, இன்‌ என்னும்‌ விகுூதியை இறுதியிலும்‌,
குகரச்சாரியையை அவ்விரண்டற்கும்‌ இடையிலும்‌,
நில்‌--கு--இன்‌ என வைத்து--சாரியையீற்று உகாத்‌
தைக்‌ கெடுத்து, உகரங்கெட்ட ககர மெய்யின்மேல்‌

விகுதி இக.ரத்தையேற்றி, பகுதிமீற்று லகர மெய்யை
றகரமெய்யாகத்‌ திரித்து, நிற்கன்‌ என முடிக்க,









சொல்லதிகாரம்‌ ௮0

மற்றைய பகுபதங்களையும்‌ இவ்வாறே முடித்துக்‌
கொள்க,

137. இவ்வாறு பகுபதங்களாய்‌ வரும்‌ வினைச்‌
சொற்கள்‌, முற்றும்‌, பெயமெச்சமும்‌, வினையெச்ச
மும்‌ என மூன்றுவகைப்பட்டுத்‌ திணை, பால்‌, எண்‌,
இடம்‌ இவைகளில்‌ ஒன்றற்குரியவாயும்‌, பலவற்றிற்‌
குரியவாயும்‌ வரும்‌,

இம்‌ ஞூவகை வினைச்சொற்களும்‌, உடன்பாட்டி.
லும்‌, எஇர்மறையிலும்‌, தெரிநிலையாயும்‌ குறிப்பாயும்‌

வருமெனக்‌ கொள்க.

உடன்பாட்டு வினைகளாவன, தொழிலினது
நிகழ்ச்சியை உணர்த்துவன.

தெரிநிலை வினைகளாவன, காலத்தை வெளிப்‌

படையாக உணர்த்துவன.

188, இம்‌ மூன்றனுள்‌, முற்றுவினைச்சொற்கள்‌.
பால்காட்டும்‌ விகுதிகளோடுகூடி. முற்றிரின்று, பெயர்‌
ரைக்‌ கொண்டு முடி.வனவாய்‌ வருவனவாம்‌.

189. இம்‌ மாற்று வினைச்சொற்கள்‌--படர்க்கை
வினைமுற்று, தன்மை வினைமுற்று, முன்னிலை வினை
மூற்று, ஏவல்‌ வினைமுற்று, வியங்கோள்‌ வினைமுற்று,
செய்யுமென்னும்‌ வினைமுற்று என அறுவகைப்பமும்‌,

140. படர்கைவினைஞாற்று--அண்பால்‌ வினை
முற்று; பெண்பால்‌ வினைமுற்று, பலர்பால்‌ வினை
முற்று, ஒன்றன்பால்‌ வினைமுற்று, பலவின்பால்‌ வினை
முற்று என ஜஐந்துவகைப்படிம்‌,









56 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌



141. அன்‌, ஆன்‌, என்னும்‌ விகுதிகளை இறுதி
யிலே பெற்றுவரும்‌ வினைச்‌ சொற்கள்‌, உயர்திணை
யாண்பா லொருமைப்‌ படர்க்கை வினைமுற்றுகளாம்‌.

(விகுதி)
உ. ம்‌: -நடந்தனன்‌, நடக்இன்றனன்‌, கடப்பன்‌. — அன்‌.

நடந்தான்‌, நடக்கின்றான்‌, ஈடப்பான்‌, — ஆன்‌,

142. அள்‌, அள்‌, என்னும்‌ விகுதிகளை இறுது
யிலே பெற்றுவரும்‌ வினைச்சொற்கள்‌, உயர்‌ திணைப்‌
பெண்பா லொருமைப்‌ படர்க்கை வினைமுற்றுகளாம்‌.

(விகுதி)
உ - ம:_—ஈடர்தனள்‌, கடக்கனெறனள்‌, நடப்பள்‌, அள்‌.

நடந்தாள்‌, ஈடக்கன்றாள்‌, ஈடப்பாள்‌. ஆள்‌.

148, அர்‌, ஆர்‌, என்னும்‌ விகுதிகளை இறுதியி
லே பெற்றுவரும்‌ வினைச்சொற்கள்‌, உயர்‌ திணைப்‌ பலர்‌
பாற்‌ படர்க்கை வினைமுற்றுகளாம்‌,

(விகுதி)
உ- ம்‌: நடந்தனர்‌, நடக்கின்றனர்‌, ஈடப்பர்‌, ர்‌.

நடந்தார்‌, கடக்கின்றுர்‌, நடப்பார்‌, _— ஆர்‌,

இவ்‌ விகுதிகளன்றி, நடப்ப ஈடமார்‌ என, ப மார்‌
விகுதிகள்‌, செய்யுளிலே.பலர்பாலையும்‌, எதிர்காலத்தை
யும்‌ உணர்த்திவரு மெனவுங்‌ கொள்க,

நடப்ப நடமார்‌ என்பவைகளின்‌ பொருள்‌, நடப்‌

பார, வன பதாம.

144. துறு என்னும்‌ விகுதிகளை இறுதியிலே
பெற்றுவரும்‌ வினைச்சொற்கள்‌, அஃறிணை ஒன்றன்‌
பாற்‌ படர்க்கை வினைமுற்றுகளாம்‌,





















சொல்லதிகாரம்‌ 57

(விகுதி)
உ-ம்‌ நடந்தது, நடக்கன்றது, ஈடப்பஅ ௮,

போமிற்ற, ன ன

து விகுதி முக்கால இடைநிலையோடும்‌, று வி
குதி இறந்தகால இடைநிலையோடும்‌ வருமென்றறிக,

145. ௮ என்னும்‌ விகுதியை இறுதியிலே

பெற்றுவரும்‌ வினைச்சொற்கள்‌, அஃறிணைப்‌ பலவின்‌

9

பாற்‌ படர்க்கை வினைமுற்றுகளாம்‌.

(விகுதி)

o » ௪ ௪ ௪
உ-ம்‌; நடந்தன, நடக்கின்றன, கடப்பன ௭௮,

146, தன்மைவினைஞமுற்று--தன்மை யொருமை
வினை. முற்று, தன்மைப்‌ பன்மைவினைமுற்று என
இருவகைப்படும்‌.

147, என்‌, ஏன்‌, அன்‌ என்னும்‌ விகுதிகளை
இறுதியிலே பெற்றுவரும்‌ வினைச்சொற்கள்‌, தன்மை '
யொருமை வினைமுற்றுகளாம்‌.

(விகுதி)

நடப்பென்‌,—-என்‌.

௦ ச ச ௪. ௪ ௪
உ - ம:-ஈடம்தளொன்‌, நடக ர றனென்‌,
நடந்தேன்‌, நடக்கின்றேன்‌, நடப்பேன்‌ என்‌.

நடந்தனன்‌, நடக்இன்‌ றனன்‌, நடப்பன்‌., — அன்‌,

இவை யல்லாமற்‌ செய்யுளில்‌, அல்‌, கு, ட, து,
அ என்னும்‌ இவ்வைந்து விகுதிகளும்‌ வரும்‌,

ஓ - ட
உ.ம்‌: ௮2 மாயுல



அல்‌, உண்கு—கு, உண்டு-டு,

வந்து, வருதும்‌, சென்று, சேறு. று

இவைகளில்‌, உண்பல்‌ உண்கு என்பவற்றிற்கு

உண்பேன்‌ என்பதும்‌ ; உண்டு என்பதற்கு உண்‌







58 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

டேன்‌ என்பதும்‌; வந்து என்பதற்கு வந்தேன்‌
என்பதும்‌ ; வருது என்பதற்கு வருவேன்‌ என்ப
தும்‌ ; சென்று என்பதற்குச்‌. சென்றேன்‌ என்பதும்‌ ;
சேறு என்பதற்குச்‌ செல்வேன்‌ என்பதும்‌ பொரு
ளாம்‌, இப்‌ பொருளின்படி அவை காட்டுங்‌ காலங்களை
யும்‌ அறிக,

148. அம்‌, ஆம்‌, எம்‌, ஏம்‌, ஓம்‌ என்னும்‌
விகுதிகளை இறுதியிலே பெற்றுவரும்‌ வினைச்சொற்‌

கள்‌, தன்மைப்‌ பன்மை வினை முற்றுகளாம்‌,

(விகுதி)

உ - ம: ஈடர்தனம்‌, ஈடக்கின்‌ தனம்‌, ஈடப்பம்‌, --௮ம்‌.
நடக்தாம்‌, நடக்டன்றாம்‌, நடப்பாம்‌, — ஆம்‌.
நடந்தனெம்‌, ஈடக்கின்றனெம்‌,ஈடப்பெம்‌, --எம்‌,
நடந்தேம்‌, நடகடன்றேம்‌, நடப்பேம்‌. --.ஏம்‌,

நடந்தோம்‌, நடக்கின்றோம்‌, நடப்போம்‌ ஓம்‌.

இவை தனித்‌ தன்மைப்‌ பன்மையாய்‌ வருத லல்‌
'லாமலும்‌, நடந்தனம்‌ யானும்நீயும்‌--என முன்னிலை
யாரையும்‌; நடந்தனம்‌ யானுமவனும்‌-—எனப்‌ படர்க்‌
கையாமையும்‌;௩டந்தனம்‌ யானும்நீயும்‌ அவனும்‌-—௭ன
அவ்வீரிடத்தாரையும்‌ உளப்படுத்தி உளப்பாட்டுத்‌
தன்மைப்‌ பன்மையாயும்‌ வரும்‌.

இவையல்லாமலும்‌; செய்யுளில்‌ கும்‌, ம்‌; அம்‌,
அம்‌ என்னும்‌ இந்‌ நான்கு விகுதிகளும்‌ வரும்‌,

உ - மீ உண்கும்‌ கும்‌, உண்டும்‌ டும்‌, வந்தும்‌,

வருதும்‌--அும்‌, சென்றும்‌, சேறும்‌-.-றும்‌,











சொல்லதிகாரம்‌ 59

இவற்றிற்கு முறையே, உண்போம்‌, உண்டோம்‌,
வந்தோம்‌, வருவோம்‌, சென்றோம்‌, செல்வோம்‌ என்‌
பன பொருளாம்‌. இப்‌ பொருளின்படி அவ்‌ விகுதிகள்‌
காட்டுங்‌ காலங்களையும்‌ அறிக,

149. முன்னிலைவினைமுற்று_— முன்னிலை யொரு
மை வினைமுற்று, முன்னிலைப்‌ பன்மை வினைமுற்று

என இருவகைப்படும்‌,

150. ஐ..ஆய்‌, இ என்னும்‌ விகுதிகளை இறுதி
யிலே பெற்றுவரும்‌ வினைச்சொற்கள்‌, முன்னிலை
யொருமை வினைமுற்அகளாம்‌.

(விகுதி).

உ ம்‌:--உண்டனை, உண்டுன்‌ தனை, உண்பை,---ஐ
உண்டாய்‌, உண்கின்றாய்‌, உண்பாய்‌. — ஆய்‌.

உண்டி, உண்கின்றி, சேறி, இ.

151. இர்‌ ஈர்‌ என்னும்‌ விகுதிகளை இறுதி
யிலே பெற்றுவரும்‌ வினைச்சொற்கள்‌, முன்னிலைப்‌
பன்மை வினைமுற்றுகளாம்‌, :

௦ ன்‌ 5 க ட்‌ ச்‌ வ்‌ த்‌ 1
உ - ம_உண்டனிர, உண்கின்‌ தனி, உண்பிர,_ இரா,

உண்டீர்‌, உண்‌டுன்றீர்‌, உண்மீர்‌, ஈர்‌,

இவை, தனியே வருதலு மல்லாமல்‌, உண்டீர்‌
நீயு மவனும்‌- எனப்‌ படர்க்கையாமையும்‌ உளப்படுத்‌
இக்கொண்டும்‌ வரும்‌,

152. ஏவல்வினைஞாற்று--ஏவ லொருமை வினை
முலற, ஏவற்‌ பன்மை வினைமுற்று என இருவகைப்‌
படும்‌. ்‌









60 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

ஏவலாவது, முன்னிலை யிடத்தாரை இதுசெய்க
என்று விதித்தலாம்‌,

153. ஏவலொருமைவினைமுற்றுகள்‌, ஆய்‌, இட,
இரு, உ முதலிய விகுதிகளை இறுதியிலே பெற்றும்‌,
இவ்‌ விகுதி புணர்ந்துகெட்டுப்‌ பகுதிமாத்திரையாய்‌
நின்றும்‌ வரும்‌ வினைச்சொற்களாம்‌.

(விகுதி)
உ ..ம்‌.-நடவாய்‌ செய்யாய்‌, --இய்‌, |]
நடம்‌! தி வந்‌ இடு, இ)
ர்ந்த படுத்திரு, டர. கரியன்‌,
வாரு அரு. —உ
நடப்பியாய்‌. ்விம்ாம்‌ வு ஆய்‌ )

நட,வா, எழு,செய்‌.— விகுதி கெட்டு வந்தன,

154, ஏவற்‌ பன்மை வினைமுற்றுகள்‌, உம்‌, மின்‌
என்னும்‌ விகுதிகளை இஅதியிலே பெற்றுவரும்‌ விகுதி
வினைச்சொற்களாம்‌.

(விகுதி)

உ -ம்‌:- செய்யும்‌, உண்ணும்‌ ௨ம்‌,

செய்மின்‌, உண்மின்‌ — மின்‌.

இவை, செய்யுங்கள்‌ , உண்ணுங்கள்‌ என உலக
வழக்கில்‌, உம்‌ விகுதிமேல்‌ கள்‌ விகுதி பெற்று வரு
தலுங்‌ கொள்க,

155. வியங்கோள்‌ வினைமுற்றுகள்‌, க, இய,
இயர்‌, அல்‌, என்னும்‌ விகுதிகளை இறுதியிலே பெற்று
வரும்‌ வினைச்சொற்களாம்‌.

வியங்கோளாவ து, ஐம்பால்‌ ஸஞூவிடங்களிலும்‌
செல்லும்‌ ஏவலாம்‌,




















சொல்லதிகாரம்‌

(விகுதி)

உ ம்‌: வாழ்க, உண்க தல்ல.
வாழிய, உண்ணிய --இய,
வாழியர்‌, உண்ணியர்‌ — இயர்‌.
கொளல்‌, எனல்‌ _— அல்‌.
கொளல்‌ என்பதற்குக்‌ கொள்க என்பதும்‌ ;
எனல்‌ என்பதற்கு என்க என்பதும்‌ பொருளாம்‌.
அன்றியும்‌ சிறுபான்மை இவை, வாழ்வானாக,
வாழ்வாளாக, வாழ்வாராக--எனவும்‌; வாழக்கடவன்‌ ,
வாழக்கடவள்‌, வாழக்கட வர்‌ எனவும்‌ இக்காலத்து
உலகவழக்கிலே பாலிடங்களில்‌ ஒன்றற்கு உரியவாய்‌

வருமெனவுங்‌ கொள்க.

இவை, அவன்‌ உண்க, டூ வருக--ஏன உயர்ந்‌
தோன்‌ இழிந்தோனை விதித்தற்பொருளிலும்‌; எம்மைக்‌
காத்தருள்க, ஓரு சொற்‌ கேட்க என வேண்டிக்‌
கொள்ளுதற்‌ பொருளிலும்‌; அந்தணர்‌ வாழ்க, அரசர்‌
வாழ்க--என வாழ்த்துதற்‌ பொருளிலும்‌, ௮த்‌ தீயோன்‌
கெடக--என வைதற்‌ பொருளிலும்‌ வரும்‌.

மேற்கூறிய ஏவல்‌ விகுதிகளும்‌, இவ்‌ வியங்கோள்‌
விகுதிகளும்‌ தாமே எதிர்காலங்‌ காட்டி வருமென்‌
றறிக,.

156. செய்யுமென்னும்‌ வினைமுற்றுச்‌ சொற்‌
கள்‌; உம்‌ என்னும்‌ விகூதியை இறுதியிலே பெற்று;
உயர்தஇணை அண்பால்‌ பெண்பால்‌, அஃறிணை ஒன்றன்‌
பால்‌ பலவின்பால்‌ என்னும்‌ நான்கு பால்களுக்கும்‌

உரியனவாய்‌ வரும்‌ வினைச்சொற்களாம்‌,









Ro

62 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

ஓ ௪ ௪. ௫ ௬ ச
௨ - ம_அ௮வன உணணும—ஆணபால ] மக
்‌ ்‌ ்‌ : உயா இணை.
அவள்‌: உண்ணும்‌— பெண்பால்‌ ]
அது உண்ணும்‌--ஒன்‌ ஐன்பால்‌ 4 த
டன ௮ ௦௦0 007 5



௮வை உண்ணும்‌--பலவின்பால்‌ ட்ட

இம்‌ முற்றுவினைச்சொற்களின்‌ உம்‌ விகுதி, ரிகழ்‌
காலத்தையும்‌ எதிர்காலத்தையும்‌ காட்டும்‌.

157. பெயரெச்ச வினைச்சொற்கள்‌, பால்காட்‌
டும்‌ முற்றுவிகுதிகளைப்‌ பெறாத குறைச்‌ சொற்களாய்‌,
அ உம்‌ என்னும்‌ விகுதிகளை இறுதியிலே பெற்று,
மூடிக்குஞ்‌ சொற்களாகப்‌ பெயர்ச்‌ சொற்களைக்‌ கொள்ள
வரும்‌ வினைச்சொற்களாம்‌.

இவை கொள்ளும்‌ பெயர்கள்‌, செய்பவன்‌, கருவி,
இடம்‌, செயல்‌, காலம்‌, செயப்படுபொருள்‌ என அறு

வகைப்படும்‌.

இவ்வெச்சம்‌, சேய்த என்னும்‌ வாய்பாட்டு இறந்‌
தகாலப்‌ பெயசெச்சமெனவும்‌; சேய்கின்ற என்னும்‌
வாய்பாட்டு நிகழ்காலப்‌ பெயசெச்சமெனவும்‌; சேய்யும்‌
என்னும்‌ வாய்பாட்டு எதிர்காலப்‌ பெயரெச்சமென
வும்‌ மூன்று வகைப்படும்‌.

(வாய்பாடு)
ஓ ௪ ௪ »
உ - ம:—உண்ட, தின்ற, செய்த,
உண்டுன்‌ ற, இன்டுன்‌ ற, --செய்இன்‌ ஐ,
உண்ணும்‌, தின்னும்‌, --செய்யும்‌.

இவ்‌ விகுதிகளில்‌, அகரவிகுதி, இறந்தகால நிகழ்‌
கால. இடைநிலைகளோடு கூடியும்‌; உம்‌ விகுதி, இடை

நிலைகளோடு கூடாது தானே எதிர்காலங்‌ காட்டியும்‌
வருமெனக்‌ கொள்க,





சொல்லதிகாரம்‌ 68

158. வினையெச்ச வினைச்சொற்கள்‌, பால்காட்‌
டும்‌ முற்று விகுதிகளைப்‌ பெறாத குழைச்‌ சொற்களாய்‌,
மூடிக்குஞ்‌ சொற்களாக வினைச்சொற்களைக்‌ கொள்ள
வரும்‌ வினைச்சொற்களாம்‌.

இவ்‌ வினையெச்சங்கள்‌, சேய்து என்னும்‌ வாய்‌
பாட்டு இறந்தகால வினையெச்சமெனவும்‌; சேய என்‌
னும்‌ வாய்பாட்டு முக்காலத்திற்கு முரிய வினையெச்ச
மெனவும்‌; சேமின்‌ என்னும்‌ வாய்பாட்டு எதிர்கால
வினை யெச்சமெனவும்‌ மூன்அவகைப்பமிம்‌.

159, செய்து என்னும்‌ வாய்பாட்டு இறந்தகால
வினை யெச்சங்கள்‌, உ, இ, ய்‌ முதலிய விகுதிகளை இது
தியிற்‌ பெற்றுத்‌ தன்‌ கருத்தாவின்‌ வினையைக்‌ கொள்ள
வருவனவாம்‌,

இம்‌ மூன்று விகுதிகளுள்‌, உகரவிகுதி இறந்த
கால இடை. நிலைகளோடு கூடியும்‌; இ,ய்‌ என்னும்‌ விகு
திகள்‌ இடைகிலைகளோடு கூடாது தாமே இறந்தகாலங்‌
காட்டியும்‌ வரும்‌.

(விகுதி)
உ. ம்‌;--ஈடக்‌.து, உண்டு, சென்று,_—.உ.
பேச, ஆடி, கூடி, இ.

போய்‌, ஆய்‌, கூய்‌. . ய.

இவ்‌ விறந்தகால வினையெச்சங்கள்‌, புகு புக்கு,



வீடு விட்‌, உ௫-உற்று எனப்‌ பகுதி விகாரப்பட்‌
டும்‌; தழுவி-—தழீஇ என இறுதி விகாரப்பட்டும்‌
வருமெனவும்‌ : செய்யுளிலே உண்ணுபு, உண்ணா,

உண்ணூ, உண்டென என-—பு, ஆ, ஊ, என என்‌
னும்‌ இட்‌ நான்கு விகுதிகளைப்‌ பெற்று வருமெனவும்‌

கொள்க.





04 தமிம்‌ இலக்கணம்‌

160. சேய என்னும்‌ வாய்பாட்டு முக்காலத்‌

திற்கும்‌ உரிய வினையெச்சங்கள்‌, அகர விகுதியை இறு
இயிலே பெற்றுத்‌ தன்‌ கருத்தாவின்‌ வினையையும்‌,

பிறகருத்தாவின்‌ வினையையும்‌ கொள்ள வருவனவாம்‌.

இந்த அகரவிகுதி இடைநிலையோடு கூடாது

தானே காலங்காட்டி வரும்‌.

இவ்‌ வெச்சங்கள்‌, காரணப்‌ பொருளில்‌ வரு
மிடத்து இறந்த காலத்தையும்‌, காரியப்‌ பொருளில்‌
வருமிடத்து எதிர்காலத்தையும்‌, இவ்விருபொருளு
மின்றி வருமிடத்து நிகழ்காலத்தையும்‌ காட்டமிம்‌.

உம்‌ மழை பேய்ய நெல்‌ விளைந்தது பிற கருத்தாவின்‌
வினை கொண்டது, இறந்தகாலம்‌.

மழை பேய்ய முழங்கும்‌, _— தன்‌ கருத்தாவின்‌
வினை கொண்டது. எதிர்காலம்‌,
சூரியன்‌ உதிக்க வந்தான்‌, ௨. பிற கருத தாவின்‌

வின்‌ கொண்டது, நிகழ்காலம்‌,

அன்றியும்‌, இவ்‌ வினையெச்சம்‌, சிறு பான்மை
உண்ணுதற்கு வந்தான்‌, உண்ணும்படி வந்தான்‌ என
ஈறு திரிந்தும்‌ வரும்‌.

161. -சேயின்‌ என்னும்‌ வாய்பாட்‌ எதிர்கால
வினையெச்சங்கள்‌, இன்‌, ஆல்‌, கால்‌ முதலிய விகுதி
களை இறுதியிலேபெற்றுத்‌ தம்‌ கருத்தாவின்‌ வினையை
யும்‌, பிற கருத்தாவின்‌ வினையையும்‌ கொள்ள வரும்‌
வினைசசொற்களாம்‌,





சொல்லதிகாரம்‌ 65

உ.ம்‌:--தான்‌ உண்ணின்‌ உவப்பான்‌ (இன்‌) தன்‌ கருத
காவின்‌ வினை கொண்ட ௮,
பிறன்‌ உண்ணிற்‌ கொடுப்பான்‌ (இன்‌) பிற

99
தான்‌ உண்டால்‌ உவப்பான்‌ (அல்‌) -தன்‌ ன்‌

பிறன்‌ உண்டாற்‌ கொடுப்பான்‌ (ஆல்‌) --பித ,,

தான்‌ உண்டக்கால்‌ உவப்பான்‌ (கால்‌—தன்‌ ,,

பிறன்‌உண்‌ டக்கா த்கொடுப்பான்‌ (கால்‌)— பிற ,,

இக்காலத்து வழக்கில்‌, ஏல்‌, எனின்‌, ஆயின்‌,
ஏனும்‌: இக்‌ நான்கும்‌ முற்று வினைகளோடு இயைக்து,
உண்டானேல்‌, உண்டானெனின்‌, உண்டானாயின்‌,
உண்டானேனும்‌ என ஒருசொல்‌ நீர்மைப்பட்டுச்‌
செயின்‌ என்னும்‌ வாய்பாட்டு வினையெச்சங்களாய்‌



வருதல்‌ காண்க,

அன்றியும்‌, செய்யுளிலே, இவ்‌ வெச்சம்‌, உண்‌

ணிய, உண்ணியர்‌, உண்ணுவான்‌, உண்பான்‌, உண்‌
பாக்கு--என இய, இயர்‌, வான்‌, பான்‌, பாக்கு என்‌
னும்‌ விகுதிகளைப்‌ பெற்றும்‌ வருமென அறிக,

162, மேற்கூறிய பெயமெச்ச வினையெச்சங்கள்‌,
இருதிணை யைம்பால்‌ மூவிடங்களுக்கும்‌ பொதுவாக
வரும்‌.
இப்‌ வ ண ன்ப யான்‌, யாம்‌ தன்மை,

நீ, நீர்‌ முன்னிலை,
அவன, அவள, அவர,
௮௮, அவை படர்க்கை,

வநததம தன்மை,

ழ்‌ வந்தேன்‌ 2

9
வந்தாய, வந்தா முன்னிலை,

வந்தான்‌, வம்தாள்‌, வம்தார்‌,

வந்தத, வந்தன _படராக்கை,





66 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

168. எதிர்மறை வினைச்சொற்கள்‌, தொழில்‌
நிகமாமையை உணர்த்தும்வினைச்சொற்களாம்‌, இவை
யும்‌, முற்றும்‌ பெயசெச்சமும்‌ வினையெச்சமுமாகி

வரும்‌.

இவ்‌ வெதிர்மறை வினைச்சொற்கள்‌, ஆ இல்‌
அல்‌ என்னும்‌ இம்‌ மூன்று விகுதிகளுள்‌ ஒன்றனைப்‌
பெற்றுவரும்‌,

164. இம்‌ மூன்‌அவிகுதிகளூள்‌, ஆ விகுதி
இடையிலே புணர்ந்து பெரும்பாலுங்‌ கெட்டு நிற்கக்‌
காலங்காட்டும்‌ இடைநிலைகளைப்‌ பெருமந்‌ பால்காட்டும்‌
விகுதிகளை இறுதியிற்‌ பெற்றுவரும்‌ வினைச்சொற்கள்‌,
முக்காலத்திற்கும்‌ பொதுவாகிய எதிர்மறை வினை
முற்றுச்‌ சொற்களாம்‌.



இவ்‌ வெதிர்மறை ஆகாரம்‌, உயிர்நெடின்முதல்‌
விகுதியோடு புணருமிடத்துக்‌ கெட்டுகிற்குமெனவும்‌,
மெய்ம்முதல்‌ விகுதியோடு புணருமிடத்துக்‌ கெடா
மல்‌ நிற்கு மெனவும்‌ அறிக.

உ- ம்‌: நடவேன்‌, நடவேம்‌ -- தன்மை,
நடவாய்‌, நடலீர்‌ முன்னிலை,
நடவான்‌, கடவாள்‌, ]

1

நடவார்‌, நடவாது, படர்க்கை,
1

உடவா J

[கடவேன்‌ என்பதில்‌ ஈட - பகுதி, ஆ - எதிர்மறை
விகுதி, ஏன்‌ - தன்மை ஒருமை வினைமுற்று விகுதி; இவ்‌
விகுதி உயிர்‌ ரெடின்‌ முதலான தால்‌ எதிர்மறை ஆகாரம்‌
கெட்டு நட ஏன்‌ என நின்று வகர உடம்படு மெய்பெற்று

நடவேன்‌' என முடிந்தது காண்க, “ஈடவாது” என்பதில்‌









சொல்லதிகாரம்‌ 07

நட - பகுதி, ஆ - எதிர்மறை விகுதி, அு - படர்க்கை ஓன்‌
தன்பால்‌ விகுதி, இவ்‌ விகுதி மெய்ம்முதலானதால்‌
ஆகாரம்‌ கெடாமல்‌ ஈட, ஆ, அ என நின்று வகரஉடம்படு.
மெய்‌ பெற்று நடவாது என முடிந்தது காண்க, பிறவும்‌
இப்படியே. ]
காலங்காட்டும்‌ இடைகிலையோடு, இல்‌ ௮ல்‌ என்‌
னும்‌ எதிர்மறை விகுதிகளூள்‌ ஒன்று இடையிற்‌
புணர்ந்துநிற்கப்‌ பால்காட்டும்‌ விகுதிகளை இறுதியிற்‌
பெற்று வருவன, ஒவ்வொரு காலத்திற்குரிய எதிர்‌
மறை வினைமுற்றச்‌ சொற்களாம்‌.
(கால இடைஙிலை) . (எதிர்மறை விகுதி)
உ - ம்‌;_ஈடம்திலன்‌. தீ இல்‌
நடக்கின்றிலன்‌, இன்று 2
நடக்இலன்‌, ப்‌
இவ்‌ வெதிர்மறை வினைஞாற்றுகள்‌, இக்காலத்து

உலகவழக்கிலே நடவாதிருந்தான்‌, நடவாதிருக்கின்‌
மூன்‌, ஈடவாதிருப்பான்‌ என வருமெனவுங்‌ கொள்க.

165. அல்‌ எல்‌ என்னும்‌ விகுதிகளை இறதியிற்‌
பெற்று வருவன, எதிர்மறை ஏவ லொருமை வினை

ழூற்துச்‌ சொற்களாம்‌,

உ - ம்‌:--உண்ணல்‌ (அல்‌); உண்ணேல்‌ (ஏல்‌),

இவை இக்காலத்து உலக வழக்கில்‌ உண்ணாதே,
உண்ணாமலிரு, உண்ணாதிரு என வருமெனவுங்‌
கொள்க,

166, எதிர்மறை விகூதியோடு மின்‌ விகுதியைப்‌
பெற்று வருவன எதிர்மறை ஏவற்‌ பன்மை வினை
முற்அகளாம்‌,





தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

இவையே இக்காலத்து உலகவழக்கிலே, ஈடவா
இருங்கள்‌ ௩டவாமலிருங்கள்‌ என வருமெனவுங்‌
கொள்க,

167. எதிர்மறை விகுதியோடு வியங்கோள்விகு
தியைப்‌ பெற்றுவருவன, எதிர்மறை வியங்கோள்‌
வினைமுற்றுகளாம்‌.

ம்‌ ம்‌:--வாழகத்க, உண்ண ற்க,

அன்றியும்‌, “மகனெனல்‌' என்பது, மகனென்து
சொல்லற்க . எனவும்‌, மரீஇய தொரால்‌” என்பது
மரீஇய தொருவற்க எனவும்‌ பொருள்பட்டு அல்‌ ஆல்‌

இரண்டும்‌ எதிர்மறை வியங்கோள்‌ விகுஇகளாய்‌ வரும்‌
எனவும்‌ அறிக.

இவை இக்காலத்து உலகவழக்கில்‌, வாழானாக,
வாழா திருப்பானாக, வாழாம லிருப்பானாக, வாழா

இருக்கக்‌ கடவன்‌, வாழாம லிருக்கக்கடவன்‌ என

வருதலுங்‌ காண்க.

168. எதிர்மறை விகுதியோடு மேற்கூறிய பெய
ரெச்ச விகுதிகளுள்‌, ௮ என்னும்‌ விகுதியைப்‌ பெற்று
வருவன,எ திர்மறைப்‌ பெயசெச்ச வினைச்சொற்களாம்‌.

உ.ம்‌; ௩டவாத, உண்ணாத, செய்யாத, தின்னாத,
இவை, நவா செய்யா என ஈது கெட்டு வரு
மெனவும்‌, இக்‌ காலத்து உலகவழக்கில்‌, ௩டவா இருந்த

நடவாதிருக்கின்‌ ற நடவாதிருக்கும்‌ என வருமென

வங்‌ கொள்க,
i







சொல்லதிகாரம்‌

169. எதிர்மறை விகுதியோடு, மல்‌ து மை
மே முதலிய விகுதிகளைப்‌ பெற்றுவருவன, எதிர்‌
மறை வினையெச்ச வினைச்சொற்களாம்‌,

உ.ம்‌; நடவாமல்‌ (மல்‌), ஈடவாஅ (க).

நடவாமை (மை). நடவாமே (மே).

170. ஓரு வினைப்பகுதியோடு இடைகிலைகளும்‌
விகுதிகளும்‌ புணர்தலினாலே பல வினைச்சொற்களாம்‌,
உதாரணம்‌ :—
இறப்பு, நிகழ்வு, எதிர்வு.
நடந்தான்‌ , நடக்கின்றான்‌. நடப்பான்‌,
டக்தாள்‌, நடக்கின்றாள்‌, நடப்பாள்‌,
நடக்கின்றார்‌,
நடக்கின்றது,
நடக்கின்றன,
நடக்கின்றேன்‌.
டப்பாய்‌,
நடப்பீர்‌,
கடவாய்‌,
நடமின்‌.
க்‌ டக்க,

டந்த. நடக்கின்ற, கடக்கும்‌,

நடந்து. நடக்க, நட்க்இன்‌.
நடக்‌ இலன்‌. நடக்கின்‌ நிலன்‌, நடக்இலன்‌.
நடம்‌ திலாத, நடக்கின்றிலா த, நடக்திலாத,

* ஈடவான்‌, * நடவாது, * நடவாமல்‌, * ஈடவாமை,
* நடவாமே,

மற்றவைகளுமிப்படியே.

* இவ்வெதிர்மறைவினைகள்‌ முக்காலத்துக்கும்‌ பொது,







10 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

171. இப்படி உடன்பாட்டிலும்‌ எதிர்மறையி
லும்‌ வரும்‌ வினைச்சொற்கள்‌, செயப்படுபொருள்‌ குன்‌
றியவினை, செயப்படுபொருள்‌ குன்றாதவினை, தன்‌
வினை, பிறவினை, செய்வினை, செயப்பாட்டுவினை என
ஆறு வகைப்படும்‌.

172, செயப்படு பொருளை வேண்டாமல்‌ நிற்கும்‌
முதனிலைக ளடயாகத்‌ தோன்றிய வினைச்சொற்கள்‌,
செயப்படுபொருள்‌ குன்றிய வினைச்சொற்களாம்‌.

(முதனிலை)
உ. ம்‌:--ஈடந்தான்‌ ண ] செயப்படுபொருளை
போயினான்‌ --போ | வேண்‌ டாமல்கித்கும்‌
வந்தான்‌ —வா | முதனிலைகளா தல்‌

தூங்கினான்‌ தங்கு] காண்க,

இவை, இதை நடந்தான்‌; இதை வர்தான்‌, என
இரண்டாம்‌ வேற்றுமைக்கு மூடிக்குஞ்‌ சொற்களாக
வாரா என அறிக,

173. செயப்படுபொருளை வேண்டி நிற்கும்‌ முத
னிலைக ளடியாகத்‌ தோன்றிய வினைச்சொற்கள்‌, செயப்‌
படுபொருள்‌ குன்றாத வினைச்சொற்களாம்‌,

(மு,கனிலை)

உ- ம்‌:--உண்டான்‌ --உண்‌. ] செயப்படு பொருளை
கொடுத்தான்‌ --கொடு | வேண்டி நிற்கும்‌
கண்டான்‌ காண்‌ | மு. தனிலைகளா தல்‌
படி.தீதான்‌ படி. காண்க,

இவை,சோற்றை யுண்டான்‌ பணத்தைக்‌ கொடுத்‌
தான்‌ என இரண்டாம்‌ வேற்றுமைக்கு முடிக்குஞ்‌
சொற்களாக வரும்‌ என அறிக.











சொல்லதிகாரம்‌ 71

174. எழுவாய்க்‌ கருத்தாவின்‌ தொழிலாக
வேறுபடாமல்‌ நிற்கும்‌ முதனிலைக ளடியாகத்‌ தோன்‌
றிய வினைச்சொற்கள்‌, தன்வினைச்‌ சொற்களாம்‌,

இம்‌ முதனிலைகள்‌, செயப்படுபொருள்‌ குன்றியன
வும்‌ குன்றாதனவும்‌ அம்‌.
உ ஃ ம:_(தச்சன்‌) ஈடந்தான்‌ _—௩ட? என்னும்‌ முத
னிலை செயப்படுபெர்ருள்‌ குன்றிய,
(தச்சன்‌) கட்டினான்‌.--*கட்டு என்னும்‌ முத
னிலை செயப்படுபொருள்‌ குன்றாத அ,
இவைகளில்‌, நட என்னும்‌ செயப்படுபொருள்‌
குன்றிய முதனிலைத்தொழிலும்‌ கட்டு என்னும்‌
செயப்படுபொருள்‌ குன்றாத முதனிலைத்‌ தொழிலும்‌
தச்சன்‌ என்னும்‌ எழுவாய்க்‌ கருத்தாவின்‌ தொழிலாய்‌
நின்றமை காண்க,

175. வி,பி,கு, ச, அ,பு, அ என்னும்‌ இவ்‌
வெட்டு விகுதிகளுள்‌ ஒன்றைப்‌ பெற்றாவது பகுதி
விகாரப்பட்டாவது வேறுபட்டு, எழுவாய்க்‌ கருத்தா
ஓழிந்த பிறகருத்தாவின்‌ தொழிலாக நிற்கும்‌ முதனிலை
களடியாகத்‌ தோன்றிய வினைச்சொற்கள்‌, பிறவினைச்‌
சொற்களாம்‌.

வி, பி, முதலியன முதனிலைத்‌ தொழிலை யுண்டாக்‌
குக்‌ தொழிற்‌ பொருளில்‌ வரும்‌;

உஃம்‌;அரசன்‌ தச்சனாற்‌ கோயிலைக்‌ கட்டுவித்தான்‌—வி,
அரசன்‌ சேவகனாற்‌ கள்ளனை அடிப்பிதீதான்‌ பி,
தாய்‌ மகளைப்‌ போக்கீனாள்‌கு,
நம்பி நீரைப்‌ பாய்ச்சினன்‌— ச.









12 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

கொற்றன்‌ கல்லை உருட்டினான்‌--டு,
அரசன்‌ சேனையை நடத்தினான்‌--௮.
தாய்‌ மகனை எழுப்பினாள்‌--பு,
தர்ய்‌ குழர்தையைத்‌ அமித்றினாள்‌--ு,
இவை, வி பி முதலிய விகுதி பெற்று வந்தன,
சறத்தன்‌ சொத்தின்த்‌ கிநத்தினுன்‌.
கொற்றன்‌ பம்பரத்தை ஆட்டினை,
இவை, (திருந்து ஆடு என்னும்‌) பகுதி விகாரப்‌
பட்டு வந்தன,
இவைகளில்‌, கட்டு அடி. முதலிய முதனிலைகள்‌
அரசன்‌ முதலிய எழுவாய்க்‌ கருத்தாவின்‌ தொழிலாகா
மல்‌, தச்சன்‌ சேவகன்‌ முதலிய பிற கருத்தாவின்‌
தொழிலாய்‌ வருதல்‌ காண்க,
வி பி முதலிய விகுதிகள்‌, சாத்தன்‌ கொற்றனை
நடப்பித்தான்‌, வருவித்தான்‌, எனச்‌ செயப்படுபொ
ருள்‌ குன்றிய முதனிலைகளின்மேல்‌ வரின்‌ அவை

செயப்படுடொரு ளுடையவாம்‌ எனவும்‌; அரசன்‌



-பகைவமைச்‌ சிறைச்சாலையை அடைவித்தான்‌ எனச்‌
செயப்படுபொருள்‌ குன்றாத சல முதனிலைகளின்மேல்‌
வரின்‌ ௮வை இரண்டு செயப்படுபொரு ஞடையவாம்‌
எனவும்‌ கொள்க.

இவ்‌ விகுதி, நடப்பித்தான்‌ செய்விப்பித்தான்‌
நடத்துவிப்பித்தான்‌ என இரண்டுமுதலியன இணை
ந்து வருமெனவும்‌ கொள்க;

அரசன்‌ செய்த தேர்‌, அரசன்‌ கட்டிய கோயில்‌
என இவை விவ்விகுதி புணர்ந்து கெட வந்தமையால்‌,
இவையும்‌ முதனிலை வேறுபட்டு வந்தன எனவே

கொள்க,









சொல்லதிகாரம்‌ 713

அன்றியும்‌,தன்வினைக்கும்‌ பிறவினைக்கும்‌ பொது
வாய்‌ நிற்கன்ற சில முதனிலைகள்‌, சிறுபான்மை இவ்‌
விகுதி வேண்டாமற்‌ பிறவினைப்பொருளில்‌ வரு
மிடத்து, கமைத்தான்‌, தேய்த்தான்‌ கமைக்கின்றான்‌;
தேய்க்கன்றான்‌, கரைப்பான்‌, தேய்ப்பான்‌, என வல்‌
லொற்று மிகப்பெற்றும்‌; தன்வினைப்பொருளில்‌ வரு
மிடத்து, கமைந்தான்‌, தேய்ந்தான்‌, கமைகின்றான்‌,
தேய்கின்றான்‌, கரைவான்‌, தேய்வான்‌ என மெல்‌
லொற்று இறந்தகாலத்திலே மிகப்பெற்றும்‌, ஏனைய
காலங்களில்‌ இயல்பாகியும்‌, வருமென அறிக,

176. மேற்கூறப்பட்ட தன்வினை முதலிய நான்‌
கும்‌ செய்வினையாம்‌,

177. செயப்படுபொருள்‌ குன்ராத தன்வினை
முதனிலைகளோடும்‌ வி பி முதலியவைகளைப்பெற்று
வரும்‌ பிறவினை முதனிலைகளோடும்செயப்படுபொருளை
உணர்த்தும்‌ படு விகுதி புணர்ந்துநிற்கும்‌ முதனிலைக
ளடியாகத்‌ தோன்றிய வினைச்சொற்கள்‌, செயப்பாட்டு
வினைகளாம்‌.



இம்‌ முதனிலைகளோடு, படு விகுதி புணருமிட
த்து, அகரச்சாரியையையாவ து குகரச்சாரியையை
யும்‌ அகரச்சாரியையையுமாவது பெறும்‌.

உ.ம்‌: -தச்சனாற்‌ கோயில்‌ கட்டப்பட்டது, (கட்ட
அ-/-ப0ு)

அர௪னாலே தச்சனைக்கொண்டு கோயில்‌ கட்டுவிக்‌
கப்பட்ட, (கட்டுவி--கு --அ படு)
சேவகனாற்‌ கள்ளன்‌ அடிக்கப்பட்டான்‌. (அடி.-1-

த ௮-படு)





தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

அரசனாலே சேவகனைக்கொண்டு கள்ளன்‌ அடிப்‌
பிக்கப்பட்டான்‌, (அடிப்பி கு 4-அ படு)

சாததனாத்‌ கொற்றன்‌ ஈடப்பிக்கப்பட்டான்‌,
(டப்பி கு அ-்படு)

அரசனாலே பகைவர்‌ சிறைச்சாலையை அடை
விக்கப்பட்டார்‌; (அடைவி-டகு -அ-1-பட)
மற்றவைகளு மிப்படியே,

இச்‌ செயப்பாட்டுவினை, தச்சனாற்‌ கோயில்‌ கட்டப்‌
பட்டது என வினைமுதல்‌ மூன்றாம்வேற்றுமையி
லும்‌ செயப்படுபொருள்‌ எழுவாயிலும்‌ வரக்கொண்டு,
வினைமுதலை முதனிலைத்‌ தொழிலாலும்‌ செயப்படு
பொருளை விகுதியாலும்‌ முடிக்கு மென்றும்‌; அரச
னாலே பகைவர்‌ சிறைச்சாலையை அடைவிக்கப்பட்டார்‌
ஏன இரண்டு செயப்படுபொருள்‌ வருமிடத்அ, விகுதி
யாலே முடிக்கப்பட்ட செயப்படுபொருள்‌ எழுவாயி
லும்‌ விகுதியாலே முடிக்கப்படாத செயப்படுபொருள்‌
இரண்டாம்‌ வேற்துமையிலும்‌ வரக்கொள்ளுமென்‌
அம்‌ அறிக,

அன்றியும்‌ இக்காலத்து உலகவழக்கிலே மேற்‌
கூறிய சாரியைகளின்‌ நி-—அடிபட்டான்‌, அடியுண்‌
டான்‌, பிடி. பட்டான்‌, பிடியுண்டான்‌ என--படூ உண்‌
விகுதிகள்‌ புணர்ந்து வருமெனவும்‌ அறிக,

178, இவையன்றித்‌ தற்பொருட்வெினை, தேற்‌
றவினை, வலிமைவினை; துணிபுவினை, கூட்டுவினை,
என ஐவகைப்பட்டும்‌ வினைச்சொற்கள்‌ வரும்‌,

179, வினைமுதற்‌ ரெொழிற்பயன்‌, வினைமுதலை
அடைதல்‌ என்னும்‌ பொருளை த்‌ தரும்‌ கோள்‌ என்‌





சொல்லதிகாரம்‌ - 75

னும்‌ விகுதியைப்‌ பெற்று நிற்கும்‌ முதனிலைக ளடியா
கத்‌ தோன்றிய வினைச்சொற்கள்‌, தற்பொருட்டு வினை

களாம்‌,

இம்‌ முதனிலைகளோடு கொள்‌ என்னும்‌ விகுதி
புணருமிடத்துத்‌ துகரச்‌ சாரியையையேனும்‌ இக.
உயிரையேனும்‌ பெறும்‌.

௦

உ.ம்‌: செய்துகொண்டான்‌. . துகரச்சாரியைபெற்றது,
= à®… (EFA
அடி ததுக்கொண்டான்‌
கடி. கஅக்கொண்டான்‌ _—

வெட்டிக்கொண்டான்‌ னை

180, வேண்டும்‌ படூம்‌ 1 என்பவை
தேற்றவினைகள்‌ எனப்படும்‌,

இம்‌ மூன்றும்‌, ஒருபொருட்‌ சொற்களாய்த்‌ தேற்‌
நப்பொருளை யுணர்த்தி இருதிணையைம்பால்‌ ஞூவிடங்‌

கட்கும்‌ உறியனவாய்‌ வரும்‌,

௨ -ம்‌:--அ௮வன்‌ வரவேண்டும்‌ _— ஆண்பால்‌.
அவள்‌ வரவேண்டும்‌ _— பெண்பால்‌,
அவர்‌ வரவேண்டும்‌ பலர்பால்‌.
௮௮ வாவேண்டும்‌ --ஓன்றன்பால்‌,

அவை வரவேண்டும்‌ ---பலவின்பால்‌,

காண்க,

நான்‌ வாவேண்டும்‌ ஒருமை,

நாம்‌ வரவேண்டும்‌ பன்மை.

வினையாக வந்தது

நீ வரவேண்டும்‌ _— ஒருமை,

வேண்டும்‌ என்பது தேற்ற

நவம்‌ ம. நலனா pm mo மலக்‌

நீர்‌ வரவேண்டும்‌ _பன்மை,

அவன்‌ செய்யத்‌ தகும்‌. என இவ்வாறு பிற பால்‌
இணை இடப்பெயர்களோடும்‌ ஒட்டித்‌ தகும்‌”
என்பது தேற்றவினையாக வருவது காண்க,







தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

க
அஞ்சப்படும்‌ என

,
ண இடப்பெயர்களோடும்‌ ஓட்டிப்‌ “படும்‌

௦7

என்பது தேற்ற வினையாக வருதல்‌ கர்ண்க,

படட அனர்‌

தேற்றப்‌ பொருளாவது, 'வருதலே தக்கது” எனப்‌

பொருள்‌ கொள்ளப்பவெதாம்‌.

181, வன்மை யுறுத்தற்‌ பொருளைத்‌ தரும்‌
மாட்டு என்னும்‌ விகுதியைப்‌ பெற்று நிற்கும்‌ முத
னிலைக எளடியாகத்‌ தோன்றிய வினைச்சொற்கள்‌,
வலிமை வினைகளாம்‌,

மாட்டு என்பது முதனிலைகளோடு புணருமிடத்‌
து அ என்னுஞ்‌ சாரியையையாவது கு ௮ என்னும்‌
இருசாரியைகளையுமாவது பெறும்‌.

இது, பெரும்பான்மையும்‌, வ்‌ என்னும்‌ எதிர்கால

இடைகிலையோடு வரும்‌,

உ-ம்‌;--அடிக்கமாட்டுவான்‌.--கு ௮ சாரியை
செய்யமாட்டுவான்‌ ௮

நடக்கமாட்டுவான்‌ _— க ௮ 5;

182, அணிபுப்பொருளை த்‌ தரும்‌ விட ஓழி என்‌
னும்‌ விகுதிகளைப்‌ பெற்று நிற்கும்‌ முதனிலைக ளடியா
கத்‌ தோன்றிய வினைச்சொற்கள்‌, துணிபுவினைச்‌ சொற்‌

களாம்‌,

விடு ஓழி என்னும்‌ இவ்‌ விருவிகுதியும்‌ முதணி
லைகளோடு புணருமிடத்துத்‌ அகரச்சாரியையையா

வது இக. ரவுயிரையாவது பெறும்‌.









சொல்லதிகாரம்‌ IT

( அணிபுவினை விகுதி)

9

உ -ம்‌:--செய்துவிட்டான்‌, --(து - சாரியை) விடு,
செய்தொழிர்தான்‌, (அ i 9) ) ஒழி.
தூங்கிவிட்டான்‌, --(இகரவுயிர்‌,, ) விடு,
ஆடியொழிக்தான்‌, -(இ , 7) ஓழி.

183. சில வினைப்‌ பகுதிகளோடு வேறு வினைப்‌
பகுதிகள்‌ புணர்ந்து ஒருசொல்‌ நீர்மைப்பட்டு நிற்கும்‌
முதனிலைக. ளடியாகத்‌ தோன்றிய வினைச்சொற்கள்‌,
கூட்வினைச்‌ சொற்களாம்‌,

உ ஃ மீ: உண்டாக்கினான்‌ _— உண்டு, ஆக்கு என்னும்‌
இரு வினைப்பகு இகள்‌ புணர்ந்தன.
காப்பாற்றினான்‌ கா, ஆற்று என்னும்‌

இரு வினைப்பகு திகள்‌ புணர்ந்தன,

184. இவ்‌ வினைச்சொற்கள்‌, வினையடி.யிற்‌
றேன்றவதன்றிச்‌ சிறுபான்மை பெயாடியிலும்‌
இடையடியிலும்‌ உரியடியிலும்‌ தோன்றும்‌,

௦.

இ ம :_—-கடைக்கணிததான்‌, சித திரித்தான்‌-— என்பன்‌,
கடைக்கண்‌ சித்திரம்‌ என்னும்‌ பெயரடியாகத தோன்றின.
பொன்போன்றான்‌, புலிநிகர்ததான்‌—-என்பன , போல்‌

நிகர்‌ என்னும்‌ இடையடியாக த தோன்றின,

சான்றான்‌, சிறுத்தான்‌—என்பன, சால்‌ சிறு என்னும்‌

உரியடியாகத்‌ தோன்றின.

1685.
சொற்களோடு புணர்ந்து ஒரு முதனிலைத்‌ தன்மைப்‌
பட்டு வினையடியாக வருதலும்‌ உண்டு.

இவையன்றி, பட என்பது சில பெயர்ச்‌

o

2 ம்‌:--ஆசைப்பட்டான்‌. துன்டப்பட்டான்‌.





78 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

186. குறிப்புவினைகளாவன, கால குறிப்‌

பாக உணர்த்தும்‌ வினைச்சொற்களாம்‌,

இவை, பொருள்‌ இடம்‌ காலம்‌ சினை குணம்‌
தொழில்‌ என்னும்‌ இவ்வாறும்‌ அடியாகத்‌ தோன்றி,
மூற்றும்‌ பெயசெச்சமூம்‌ வினையெச்சமுமாகிவரும்‌;

187. குறிப்புவினை முற்றுச்சொற்கள்‌, காலத்‌
தைக்‌ குறிப்பாக உணர்த்துப்‌ பால்காட்டும்‌ விகுதிகளை
இறு இயிற்பெற்று முற்றி நின்று பெயரைக்‌ கொண்டு

முடிவனவாய்‌ வரும்‌ வினைச்‌ சொற்களாம்‌,

உ-ம்‌: பொன்னன்‌ -- பொருள்‌.
அக தீதன்‌ _— இடம்‌
வேனிலான்‌ —
கண்ணன்‌ _. சினை,
கரியன்‌ _— குணம்‌,

நடையன்‌ _— தொழில்‌,

- இவை அன்‌ ஆன்‌ என்னும்‌ ஆண்பால்‌ விகு திகளைப்‌
பெற்றவாறும்‌,*அவன்‌' முதலிய பெயர்களைக்கெர்ண்டு முடிய
நிற்குமாறுங்‌ காண்க,

இவைகளுள்‌, பொன்னன்‌? என்பது, பொன்னை
யுடையனாயினான்‌ என இறந்தகாலங்‌ கருதியாவது,
பொன்னையுடைய னாகின்றான்‌ என நிகழ்காலங்‌ கருன்‌

யாவது, பொன்னையுடைய னாவான்‌ என எதிர்க



கருதியாவது சொல்லுவோன்குறிப்பாற்‌ கேட்போனுக்‌
குத்‌ தோன்ற உரைக்கப்படுவது. மற்றவைகளும்‌
இப்படியே,





சொல்லதிகாரம்‌ 79

இக்‌ குறிப்புவினைமுற்றுச்‌ சொற்கள்‌ அன்‌, ஆன்‌,
அள்‌; ஆள்‌, அர்‌, ஆர்‌, அ, அ, ட, அ, என்‌, ஏன்‌; அம்‌,
ஆம்‌, எம்‌, எம்‌; ஓம்‌, ஐ, ஆய்‌, இ, இர்‌, ஈர்‌ முதலிய
பால்‌ காட்டும்‌ விகுஇிகளை இறுதியிற்‌ பெற்றுவரும்‌.

(விகுதி (விகுதி)
ட ம்‌:--குழையன்‌, அன்‌. | குழையான்‌, அன்‌
குமையள்‌, —அள்‌ | குழையாள்‌, _— ஆள்‌
குழையர்‌, _—௮ர்‌ |குழையார்‌, T
குழையது, ௮ [கஞுழையித்து,
கு௮ந்தாட்டு, குழையன,
குழையினென்‌, குழையினேன்‌,
குழையம்‌, ம | குழையாம்‌,
குழையினெம்‌, குழையினேம்‌,
குழையினோம்‌, ்‌ [குழையினை,
குழையாய்‌, ஆய்‌ | வில்லி,
குழையிர்‌, _— இர்‌ குழைமீர்‌,

188, பெயமரெச்ச வினைக்குறிப்புச்‌ சொற்கள்‌,
பால்காட்டிம்‌ முற்‌ அவிகுதிகளைப்‌ பெறாத குறைச்சொற்
களாய்‌, அகரவிகுதியை இதுஇயிழ்‌ பெற்றுக்‌ காலத்‌
தைக்‌ குறிப்பாக உணர்த்தி முடிக்குஞ்‌ சொற்களாகப்‌
பெயரை ஏற்கவரும்‌ வினைச்சொற்களாம்‌,

ஓ

உ.ம்‌ பெரிய (சேனை) இவை அகர விகுதி
பற்றுப்‌ பெயர்‌ ”

Q
கொண்டு முடிந்த

முகத்த (களி)

உள்ள (காரியம்‌)

ள்‌
கரிய (குதிரை) ்‌
|
]

வாறு காண்க.

169, வினையெச்ச வினைக்குறிப்புச்சொற்கள்‌,





80 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌



களாய்‌, ௮, றி, அ, மல்‌ முதலிய விகுதிகளை இறுதி
யிற்‌ பெற்றுக்‌ காலத்தைக்‌ குறிப்பாக உணர்த்தி முடிக்‌
குஞ்‌ சொற்களாக வினையை ஏற்கவரும்‌ வினைச்சொற்‌
களாம்‌.

(விகுதி)
உ -ம்‌--:மெல்ல (ப்‌ பே௫னான்‌), _—௮ | இவை வினை
அருளின்றி (ச்‌ சொன்னான்‌), --றி 'கெொண்டு
௮ அவல்லது (இல்லை), ணை | முடிக்தவானு
அ அவல்லாமல்‌ (இல்லை), --மல்‌] காண்க,

190, வேறு இல்லை உண்டு என்னும்‌ இம்‌
மூன்று குறிப்புவினைமுற்றுச்‌ சொற்களும்‌, இருதிணை
யைம்பால்‌ ஞூவிடங்கட்கும்‌ பொதுவாகி வரும்‌.

] இவை இணை

2 ம்‌:--அவன்‌, அவள்‌, அவர்‌ வேறு, | பால்‌ இடங்கட்‌

௮௮, அவை, யான்‌ $* இல்லை, ஈகுப்பொஅவாய்‌
©

நீர்‌, உண்டு, [வ £தவாதறு

யாம்‌, 8)

] காண்‌ க, :

191. யார்‌ என்னும்‌ வினா வினைக்குறிப்பு முற்‌
அச்சொல்‌, ஐம்பால்‌ மூவிடதீதுற்கும்‌ பொதுவாக
வரும்‌.
உ. ம்‌:--அவன்‌, அவள்‌, அவர்‌,
அது, அவை, யான்‌,
யாம்‌, நீ, நீர்‌,
யார்‌ என்பது - ஆர்‌ எனவுக்‌ இரிந்துவரும்‌,
192. எவன்‌ என்னும்‌ வினா வினைக்குறிப்பு முற்‌
அச்சொல்‌, ௮ஃறிணையிருபாற்கும்‌ பொதுவாக வரும்‌,

9 ௦.
2, - D௮௦௮ 5
ன்‌ | வல்‌,
அலைய |





சொல்லதிகாரம்‌ 61.

எவன்‌ என்பது-.-என்‌ என்ன, என்னை என த திரிக்து

வருவதே பெரும்டான்மை,

193. தெரிநிலைவினை முற்அகளும்‌, குறிப்புவினை
முற்றுகளும்‌, தம்மை முடித்தற்கேலோத வினையையும்‌
பெயரையும்‌ கொண்டுவரின்‌, முற்றுப்பொருள்‌ கொள்‌
ளப்படாமல்‌ எச்சப்பொருள்‌ கொள்ளப்படும்‌,

உ-ம்‌:-உண்டான்‌ வந்தான்‌





என வரின்‌, உண்டு வர்‌

தான்‌, என வினையெச்சமாகவும்‌;

9
உண்டான்‌ சாத்தன்‌ ஊர்க்குப்‌ போயினான்‌--என வரின்‌,
உண்ட சாத்தன்‌ ஊாக்குப்‌ போயினான்‌, எனப்‌ பெயரெச்ச

மாகவும்‌;

உச்சிக்‌ கூப்பிய கையினர்‌. தற்புகழக்து--என வரின்‌
உச்சிக்கூப்பிய கையினராஇத்‌ தற்புகழ்க்து, என வினை

யெச்சமாகவும்‌;



வெந்‌ திறலினன்‌ விறல்‌ வமுதி--என வரின்‌,வெக்‌ இதலின
னாகிய விறல்‌ வழுதி, எனப்‌ டெயரெச்சமாகவும்‌, பொருள்‌

கொள்ளப்படும்‌.

194, தன்‌ வினைமுதலின்‌ வினையைக்‌ கொள்ளும்‌
வினையெச்சங்கள்‌”, பிற வினைமுதலின்‌ வினையைக்‌
கொண்டி வருமிடத்அ, பிறவினை முதலின்‌ வினையைக்‌
கொள்ளும்‌ வீனையெச்சமாகவும்‌1 ; வினைமுதனிலைகள்‌,
முற்கப்பொருள்‌ தருமிடத்து முற்றாகவும்‌ . வினை
யெச்சப்பொருள்‌ தருமிடத்து வினையெச்சமாகவும்‌

பொ ருள்‌ கொள்ளப்படும்‌.



* இவற்றை. 08-வது பக்கததிற்‌ காண்க,
* இவற்றை 04-வது பக்கத்திற்‌ காண்க,

6







ட

82 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

உ- ம்‌:--அவன்‌ சூரியன்‌ பட்டு வந்தான்‌—என்னுமிடத்‌
அத தன்‌ வினைமுதலின்‌ வினையைக்‌ கொள்ளும்‌ பட்டு என்‌
னும்‌ செய்தெ னெச்சம்‌, வந்தான்‌ என்னும்‌ பிற வினைமுதலின்‌
வினையைக்கொண்டு வருதலின்‌ படஎன்னும்‌ செயவெனெச்௪

மாகப்‌ பொருள்‌ கொள்ளப்படும்‌,

என்னுமிடத்து



பெறுவது கொள்வாருங்‌ கள்வரு கேர்‌
கேர்‌ என்பது நேர்வர்‌ என வினைமுற்றுப்பொருளைத்‌ தருத

லின்‌ வினைமுற்றாஃவும்‌,

வரிப்புனை பந்து--என்னுமிடத்து, வரி என்பது வரிந்து
என. வினையெச்சப்பொருள்‌ தருதலின்‌ வினையெச்சமாகவும்‌

பொருள்‌ கொள்ளப்படும்‌,

2. இடைச்சொல்லியல்‌.

195. இடைச்சொற்களாவன, தனித்து நடவா
மல்‌ பெயர்வினைகளோடு சேர்ந்து பொருளை உணர்த்தி
வருஞ்‌ சொற்களாம்‌,

196. அவை, வேற்றுமை யுருபுகளும்‌; விகுதி
யுருபுகளும்‌; இடைகிலையுருபுகளும்‌; சாரியையுருபுக
ளும்‌; ஒப்புருபுகளும்‌; ௬ட்டுப்‌ பொருளை யுணர்த்தி
வருபவைகளும்‌; வினாப்பொருளை யுணர்த்தி வருபவை
களும்‌; தத்தமக்குரிய பொருள்களை யுணர்த்திவரும்‌
ஏ, ஓ, உம்‌, என, என்று, கொல்‌, மற்று, மன்‌, அம்ம,
தொறும்‌, தோறும்‌, இனி, ஆவது-—என்பவைகளும்‌ ;
ஓலி, அச்சம்‌, விரைவு, இவற்றைக்‌ குறிப்பால்‌ உணர்த்‌
தி வருபவைகளும்‌; இரக்கப்பொருளை உணர்த்திவருப

வைகளும்‌; இகழ்ச்சிப்பொருளை உணர்த்தி வருபவைக









சொல்லதிகாரம்‌ 823

ளும்‌; அதிசயப்‌ பொருளை யுணர்த்தி வருபவைகளும்‌;
இசை நிறைத்தலே பொருளாய்‌ வருபவைகளும்‌;
அசைத்தலே பொருளாய்‌ நிற்பவைகளும்‌ ஆம்‌.



197. வேற்றுமை யுருபிடைச்‌ சொற்களாவன,
முன்‌ பெயரியலிலே சொல்லப்பட்ட ஐ ஆல்கு முத

லியனவாம்‌,

198, . விகுதி யுருபிடைச்‌ சொற்களாவன, முன்‌
பெயரியலிலும்‌ வினையியலிலும்‌ சொல்லப்பட்ட அன்‌
ஆன்‌ அள்‌ ஆள்‌ முதலியனவாம்‌,

199. இடைநிலை யுருபிடைச்‌ சொற்களாவன ,

மேலியலிற்‌ கூறப்பட்ட த்‌ ட்‌ ற்‌ இன்‌ கின்று கு
முதலியனவாம்‌.

200. சாரியை யுருபிடைச்‌ சொற்களாவன,
அன்‌ ஆன்‌ அம்‌ ஆம்‌ அல்‌ அத்து அற்று இன்‌ இற்று
தம்‌ ௩ம்‌ தும்‌ ௮ஆ உஎஜகு ௮ ன்‌ முதலியனவாம்‌.
5 ழு (சாரியை) (சாரியை)

அதன்கால்‌ _ அன்‌ |எல்லாநம்மையும்‌ --௩ம்‌
ஒருபாற்கு _— ஆன்‌ எல்லீர்நும்மையும்‌ _—.அம்‌
புளியங்காய்‌ _ அம்‌. [தமிழப்பிள்ளை
புற்றஞ்சோறு _ ஆம்‌ |இல்லாப்பொருள்‌
தொடையல்‌ அல்‌. (உண்ணுவான்‌

மரத்‌ துக்கோடு அத்து ஒன்றேகால்‌

பலவற்றை அ.ற்று[இரட்டைப்பிள்ளை
வண்டின்கால்‌ _— இன்‌ |உண்குவான்‌ கு
பதிற்றுப்பத்து --இதஅுசெய்துகொண்டான்‌-. து
எல்லார்தம்மையும்‌--தம்‌ |ஆன்‌ _ன்‌







84 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

201. ஓப்புருபிடைச்‌ சொற்களாவன, போல
ஒப்ப நேர நிகர அன்ன இன்ன முதலியனவாம்‌,

உ.ம்‌: புலிபோலப்‌ பாய்ந்தான்‌, குருவியோப்பக்‌
உ ° 5 - ௦ க 5 ல்‌ 7 ச
கூப்பிட்டான்‌, புலியன்ன கொத்றன்‌, மற்றவையும்‌ இப்‌

படி. யே,

போல ஒப்ப நேர நிகா என்பன, இடைச்சொல்லடியா
கப்‌ பிறந்த வினையெச்௪ வினையெனவும்‌? அவைகளிலே போல்‌
ஒப்பு நேர்‌ நிகர்‌ என்னும்‌ முதனிலைகளே இடைச்சொல்லென
வும்‌ ; அன்ன இன்ன என்பன இடைச்சொல்‌ லடியாகப்‌
பிறந்த பெயரெச்ச வினையெனவும்‌; அவைகளிலே ௮ இ என்‌
னும்‌ முதனிலைகளே இடைச்சொல்லெனவுங்‌ கொள்க,

202. சட்டுப்பொருளைத்‌ தரும்‌ இடைச்‌ சொற்க
ளாவன, ௮ இ உ என்பன வாம்‌.

உ-ம்‌;:--௮அக்‌ கொற்றன்‌, இக்‌ கொற்றன்‌, உக்‌
கொற்றன்‌.

௮ என்பது அந்த எனவும்‌, இ என்பது இந்த எனவும்‌
மருவியும்‌ வரும்‌,

208. வினாப்பொருளைத்‌ தரும்‌ இடைச்‌ சொற்க

ளாவன, ௭ யா ஆ முதலியனவாம்‌.

உ - மக்‌ கொற்றன்‌, யாவன்‌, கொற்றனு.

204. ஏகார இடைச்சொல்‌, (1) தேற்றமும்‌ (2)
வினாவும்‌ (8) எண்ணும்‌ (4) பிரிகிலையும்‌ (5) எதிர்மறை
யும்‌ (6) இசைநிறையும்‌ (7) ஈற்றசையும்‌ என்னும்‌
ஏழு பொருளில்‌, வரும்‌.

உ -ம்‌:--(1) உண்டேமறுமை-- என்பதில்‌, ஏ தெளி
வுப்பொருளைத்‌ தருதலாலே தேற்றத்தில்‌ வந்த அ,





சொல்லதிகாரம்‌ 85

(2) நீயே கொண்டாய்‌—என்பதில்‌, நீயாகொண்டாய்‌
என வினாவிநிற்கையால்‌, ஏ வினாப்பொருளில்‌ வந்த. அ,

(8) நிலமே நீரே தீயே என்றிவை என்பதில்‌, நிலமும்‌
நீரும்‌ தீயும்‌ என எண்ணி நிற்றலால்‌, ஏ எண்ணுப்பொருளில்‌
வந்தத.

(4) அவருள்‌ இவனே கொண்டான்‌-- என்ப தில்‌, ஒரு
கூட்டத்‌ திலிருந்து ஒருவனைப்‌ பிரித்‌ அரித் தலால்‌, ஏ பிரிநிலை
யில்‌ வந்தத,

(5) கானே கொண்டேன்‌-- என்பதில்‌, கான்‌ கொள்டு
லேன்‌ என்னும்‌ பொருளை த்‌ தருதலால்‌, ஏ ௭ இர்மழையில்‌
வநத.து,

(6) எயே இவளொரருத்தி பேடி--என்பதில்‌, வேறு
பொருளின்றி இசைநிறைத்து நிற்றலால்‌ ஏ இசைநிழையில்‌
வந்தது,

(1) இயம்புவ னெழுததே-- என்பதில்‌, வேறுபொரு
ளின்றி இறுதியில்‌ அசைத்து நிற்கையர்ல்‌, ஏ ஈழற்றசையில்‌
வந்தது. |

205. ஓகார இடைச்சொல்‌, (1) ஒழியிசையும்‌
(2) வினாவும்‌ (8) சிறப்பும்‌ (4) ௭ திர்மறையும்‌(5)தெரி
நிலையும்‌ (6) கழிவும்‌ (7) பிரிகிலையும்‌ (8)அசைநிலையும்‌
ஆகிய எட்டூப்பொருளில்‌ வரும்‌,

உ-ம்‌:--(1) உண்ணுதற்கோ வந்தாய்‌ -- என்பதில்‌,

கலகஞ்செய்யவந்தாய்‌ என ஒழிந்த சொற்களை தி தருதலால்‌,
ஓ ஓழியிசையில்‌ வந்தது, ம்‌

(2) குற்தியோ மகனோ-என்பதில்‌, குத்றியா மகனா
என வினாவி நிற்கையால்‌, ஓ வினாவில்‌ வந்தது,

(3) ஜெப்பு, (௪) உயர்வுெப்பு, (6) இழிவுறப்பு,

என இருவகைப்படும்‌,







தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

(௪) ஓஒபெரியன்‌ என்பதில்‌, ஒருவனது பெருமை
மிகு தியைக்‌ காட்டுதலால்‌, ஓ உயர்வுசிறப்பில்‌
வந்தது,

(9) ஓஒஓகொடியன்‌--என்பதில்‌, ஒருவனது கொடு
மை மிகுதியையுணர்த்தலால்‌, ஓ இழிவுசிறப்‌
௦

பில்‌ வந்தது,

(4) அவனோகொண்டான்‌..- என்பதில்‌, கொண்டிலன்‌

அத ன க
என்னும்‌,பொருளை ததரின்‌, ஓ எதிர்மறை,

(5) (அலியைகோக்‌இ) ஆணோ அதுவுமன்று, பெண்‌
ணே அதுவுமன்று--என்னுமிடத்து, அச்சன்மை யில்லாமை
யைச்‌ தெரிய வுணர்த்தலால்‌, ஓ தெரிநிலையில்‌ வநத.து.

(6) (உறுதியுணராது கெட்டாரை) ஓஓ தமக்கோர்‌
உறுதியுணராரோ-- என்னு மிடத்து, கழிவிரக்கப்‌ பொரு
ளைத்தருதலால்‌, ஓ, கழிவுப்பொருளில்‌ வந்தத.



(7) இவனோ கொண்டர்ன்‌-— என்பதில்‌, பலரிலிருர்‌த
ஒருவனைப்‌ பிரிதீதலாலே, ஓ பிரிநிலையில்‌ வந்தது,

(8) காணிய வம்மினோ கங்குல அ நிலையே என்ப
தில்‌, ஓ வேறுபொருளின்றி அசைநிலையாய்‌ வந்தது,

206, உம்‌ என்னும்‌ இடைச்சொல்‌, (1) எதிர்‌
மறையும்‌ (2) சிறப்பும்‌ (8) ஐயமும்‌ (4) எச்சமும்‌ (5)
முற்றம்‌ (6) எண்ணும்‌ (7 )தெரிநிலையும்‌ (8) ஆக்கமும்‌
ஆகிய எட்டுப்‌ பொருளில்‌ வரும்‌.

உ.ம்‌:--(1) சாத்தன்‌ வருதற்கும்‌ உரியன்‌ அ என்ப
தில்‌, வாராமைக்கும்‌ உரியனெனப்‌ பொருள்‌ தருதலின்‌, உம்‌
எதிர்‌ மறையில்‌ வந்த அ.

(2) இங்கேயும்‌ சிறப்பு, (4) உயர்வுசிறப்பு (6) இழிவு
சிறப்பு என இருவகைப்படும்‌,









சொல்லதிகாரம்‌ 87

(4) குறவரும்‌ மருளுங்குன்‌ ற என்பதில்‌, குன்‌ றின்‌
உயாவைச்‌ சிறப்பித்தலால்‌, உம்‌ உயர்வுசிறப்‌

பில்‌ வந்தது.

(9) புலையனும்‌ விறாம்பாப்‌ புன்‌ புலால்‌ யா க்கைஎன்‌
பதில்‌, உடலின்‌ இழிவைச்‌ சிறப்பித்தலால்‌,
உம்‌ இழிவு சிறப்பில்‌ வந்த அ,
(8) பத்தாயினும்‌ எட்டாயினும்‌ கொடு -- என்னுமிட
தீ, ஒன்றைத்‌ அணியாமையை யுணர்த்தலால்‌, உம்‌. ஐயத்‌

தில்‌ வந்தது,

(4) எச்ச வும்மை, (௭) இறந்தது தழீஇயதும்‌, (8)
எதரது தழீஇயதும்‌, என இருவகைப்படும்‌, தழீஇயது---
தழுவியது,

சாத்தனும்‌ வந்தான்‌—என்பதில்‌, (4) கொற்றன்‌ வம்‌
தீது மன்றி எனப்பொருள்படின்‌, இறந்தது தழீஇய எச்ச
வும்மையாம்‌, (6). இனிக்‌ கொற்றனும்‌ வருவான்‌ எனப்‌

பொருன்படின்‌, எதிரதுதழீ இய எச்சவும்மையாம்‌,

(5) தமிழ்ஈாட்டு மூவேந்தரும்‌ வந்தார—என்பதில்‌,
குறைவில்‌ பொருளைத்‌ தருதலால்‌, உம்‌ முற்றுப்பொருளில்‌

வந்தது,
(6) சாத்தனும்‌ கொற்றனும்‌ பூதனும்‌ வர்தார்‌--என்‌
பதில்‌, எண்ணி நிற்றலின்‌, உம்‌ எண்ணுப்பொருளில்‌ வந்த௮.,
(7) (அலியை கோக்க). அணுமன்று ._பெண்ணுமன் று
என்‌ பதில்‌, இ: ரர்னதென த தெரியுமிடதீஅ வருதலால்‌, உம்‌
தெரிநிலையில்‌ வந்தஅ, ்‌

(8) பாலும்‌ ஆயிற்று. என்பதில்‌, அதுவே மருந்தும்‌
ஆயிற்று எனப்‌ பெர்ருள்படின்‌, ஆக்கவும்மையாம்‌,







88 தமிம்‌ இலக்கணம்‌

அன்றியும்‌, எல்லாராம்‌ வந்திலர்‌ _— என முற்றும்மை
எதிர்மறை லினையையடுத்து வருங்கால்‌ எச்சவும்மையம்‌
ஆமெனக்‌ கொள்க.

207. என என்றுஎன்னும்‌ இரண்டிடைச்‌
சொற்களும்‌, (1) வினை (2) பெயர்‌ (3) எண்‌ (4) பண்பு

(5) குறிப்பு (6) இசை (7) உவமை என்னும்‌ எழு
பொருளில்‌ வரும்‌,

உ-ம்‌.--(1) மைந்தன்‌ பிறச்தானென த்‌ த்‌ைத உவக்‌



என்பதில்‌, என என்பது லினையோடு இயைந்தது.

தான்‌

(2) ஊரெனப்படுவ அறையூர்‌-—என்பதில்‌, என என்‌

ப. பெயரோடு, இயைந்தது.

(3) நிலமென நீரென நெருப்பென காற்றென ஆகாய
மெனப்‌ பூதங்களைந்து--என்‌ பதில்‌, என என்பது எண்ணுப்‌

பொருளில்‌ வந்தது.

(4) வெள்ளென விளர்த்தது- என்பதில்‌, என என்‌
பது பண்போ டியைந்த அ.

(5) பொள்ளென வாங்கே புறம்வேரார்‌ — என்பதில்‌,

என என்பது விரைவுக்‌ குறிப்போடியைந்த ௮.

(6) ஒல்லென வொலித்தது



என்பதில்‌, என என்‌

பது இசை என்னு மொலிக்குறிப்போ டியைந்த௮,

(7) புலிபாய்ச்தெனப்‌ பாய்ந்தான்‌. என்பதில்‌, என
என்பது உவமையோடியைந்தது, என்று என்பதையும்‌ இப்‌

படியே யொட்டிக்கொள்க,
மேற்கூறிய,.ஏ, உம்‌, என, என்று, என்னும்‌ நான்கு

இடைச்சொஜற்களன்றியும்‌, என்றா, எனு, ஓடு, என்னும்‌ இம்‌
மூன்றிடைச்‌ சொற்களும்‌, எண்ணுப்‌ பொருளில்‌ வரும்‌,











சொல்லதிகாரம்‌

௦.

இஃ ம்‌ :—நிலமென்றா, நீரென்றா.
நிலனெனா, நீரெனா.
நிலனோடு, நீரோடு,

எண்ணிடைச்சொற்கள்‌, சர்தீதனும்‌ கொற்றனும்‌ தேவ
னும்‌ பூதனும்‌ ஈால்வரும்‌ வந்தார்‌-—என த்‌ தொகைபெற்றும்‌,
பகைபாவமச்சம்‌ பழியென நான்கும்‌—என எண்ணுப்‌ பொரு
டோறும்‌ வாராமல்‌ ஓரிடததும்‌, சாத்தன்‌ கொற்றன்‌ தேவன்‌
பூதன்‌ நால்வரும்‌ ௨ந்தார்‌--என த்‌ தொக்கும்‌, கத்றுங்கேட்‌
மூங்‌ கற்பனை கடந்தார்‌-- எனச்‌ சிறுபான்மை வினையோடும்‌

வருதலு முளவெனக்கொள்க.
208. கொல்‌ என்னும்‌ இடைச்சொல்‌, (1)ஜயப்‌
பொருளிலும்‌, (2) அசைநிலையிலும்‌ வரும்‌.

உ-ம்‌:--(1) அவன்கொல்‌, இவன்கொல்‌--என்ப தில்‌,
கொல்‌, அவனோ இவனே என ஐயட்பொருளில்‌ வந்தஅ.

(2) “கற்றதனா லாய பயனென்கொல்‌? என்பதில்‌,

கொல்‌,வேறுபொருளின்றி வருதலால்‌ அசைநிலையில்‌ வந்த ௮,

209. மற்றுஎன்னும்‌ இடைச்சொல்‌, (1) வினை
மாற்றுப்‌ பொருளிலும்‌ (2) பிறிதென்னும்‌ பொருளி
லும்‌ (8) அசைநிலையிலும்‌ வரும்‌,

உ-ம்‌:--(1)மத்தறிவா ஈல்வினை யாமிளைய மென்னாது”
என்னுமிடத௮, நல்வினையை விரைந்தறிவா மென்னும்‌ வினை
யையொழித்‌த, விரையாதறிவா மென்னும்‌ வினையைத்‌ தருத
லால்‌, மதறு வினைமாற்றில்‌ வந்த அ,

(2) “ஊழிற்‌ பெருவலி யாவுள மத்ஜொன்று-சூழினுக்‌
தான்முர்துறும்‌'-என்னுமிடத்‌்து, ஊழல்லகொன்று என்னும்‌
பொருளைதீதருதலால்‌, மற்று, பிறிதென்னும்‌ பொருளில்‌
வந்தது,





90 தமிழ்‌ இலக்கணம்‌

(3) 'மற்தடிகள்‌ கண்டருள்செய்ய மலாடிக்கம்‌'--என்‌
பதில்‌ வேறுபொருஞுணர்ததாமையால்‌, மற்று, அசைநிலையில்‌
வந்து,

210, மன்‌ என்னும்‌ இடைச்சொல்‌, (1) ஒழி
யிசைப்பொருளிலும்‌ (2) ஆக்கப்பொருளிலும்‌ (8) கழி
வுப்‌ பொருளிலும்‌ (4) மிகுதிப்பொருளிலும்‌ (5) அசை
நிலையிலும்‌ வரும்‌.

ட ம்‌:-(1) கூரியதோர்வாண்மன்‌—என்னுமிடதீஅ,
இரும்பை யறதீதுணித்தது என்னும்‌ ஒழிந்த சொற்களைத்‌
தருதலால்‌, மன்‌, ஒழியிசைட்பொருளில்‌ வந்தது,

(2) ரெடியன்மன்‌—என்னுமிடத்‌அ, அவனே வலியனு
மர்யினான்‌ எனப்‌ பொருள்படுதலால்‌, மன்‌, ஆக்கப்பொருளில்‌
வந்த்து.

(8) “சறியகட்‌ பெறினே யெமக்கீயுமன்னே என்னு
மிடத்‌. த, அவனிறத்தலின்‌ எமக்குக்‌ கொடுத்தல்‌ கழிந்தது
எனப்‌ பொருள்படு தலால்‌, மன, கழிவுப்டொருளில்‌ வந்தது.

(4) எர்தையெமக்கருளுமன்‌--என்னுமிடத்து மிகுதி
யுங்கொடுப்பான்‌ எனப்‌ பொருள்படுதலால்‌, மன்‌, மிகுதிப்‌
பொருளில்‌ வந்தத.

(5) £அஅமற்‌ கொண்கன்றேரே' அஎன்னுமிடத்அ,,
வேறு பொருளின்‌ றி வருதலால்‌, மன்‌ அசைநிலையில்‌ வந்த அ,

211, அம்ம என்னும்‌ இடைச்சொல்‌,(1)ஓன்‌.அ
சொல்லுவேன்‌ கேளென்னும்‌ ஏவற்‌ பொருளிலும்‌

(9) அசைநிலையிலும்‌ வரும்‌,

ஐ: உம்‌ (1) “அம்மவாழி தோழி?” அஎன்னுமிடதீஅ,
அம்ம என்பது ஒன்று சொல்லுவேன்‌ கேளென்னும்‌ பொரு
ளில்‌ வந்தது,